SavedAdd your journal

Journals / Ondokuz Mayıs Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi / 2011 / Cilt: 30 - Sayı: 30

As The Interpretation of Traditional Letter Symbolism: The Letter Nun

Geleneksel Harf Sembolizminin Bir Yorumu Olarak Nûn Harfi

Soner GÜNDÜZÖZ
Pages
43–58
Publication Date
2011-04-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

This article gathers different interpretations about the letter nun in the tradition and says tahat these interpretations haven’nt relied on strong religious foundations but these are subjective comments.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The nun is the 14th letter of Arabic alphabet.
📊
Key Findings & Data:This particular abbreviated letter nun occurs only at the beginning of surah 68 as single letter.
💡
Conclusion & Impact:This article gathers different interpretations about the letter nun in the tradition and says tahat these interpretations haven’nt relied on strong religious foundations but these are subjective comments.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Nun harfi · Hurûfu Mukattaa · mistik semboller

Abstract

The nun is the 14th letter of Arabic alphabet. It is a fact that there are some letters which have different meaning as in Arabic tradition. Also the letter nun is from Abbreviated Letters, Muqatta’at in The Holly Qur’an. The particular letters are found prefixed to surahs. This particular abbreviated letter nun occurs only at the beginning of surah 68 as single letter. Islamic scholars agree that Abbreviated Letters have different means in The Holly Qur’an. Much has been written about the meaning of these letters, but most of it is pure conjecture. Some commentators are content to recognize them as some mystic symbols of which it is unprofitable to discuss the meaning by more verbal logic. This article gathers different interpretations about the letter nun in the tradition and says tahat these interpretations haven’nt relied on strong religious foundations but these are subjective comments.

Özet

Nun harfi Arap alfabesinin 14. Harfidir. Bu harfin Arap dil geleneğinde pek çok anlamı vardır. Nun, aynı zamanda Kur’an’da bazı surelerin başında bulunan mukattaa harflerinden biridir. Mukattaa harfi olarak nun sadece 68. Sure olan Kalem suresinin başında terkibe girmemiş bir halde tek olarak bulunur. İslam âlimlerinin her biri hurûfu mukataanın Kur’an-ı Kerîm’de farklı anlamlara geldiğini söylemektedirler. Hurûfu mukattaa hakkında çok değişik fikirler serdedilmiş olsa da bu görüşlerin, çoğu defa bir varsayımın ötesine geçmediği görülmektedir. Hatta bazı müfessirlere göre zaten hurûfu mukataa, sözel mantık ile tartışılamayacak mistik sembollerdir. Bu makale nun harfi ile ilgili görüşleri bir araya getirmeye çalışmakta ve gelenekte ileri sürülmüş olan görüşlerin, aslında çok sağlam nassî referansları olmadığını ve bunların daha çok âlimlerin sübjektif değerlendirmelerinden ibaret olduğunu ortaya koymayı amaçlamaktadır.

🔖

Cite This Article

GÜNDÜZÖZ, S. (2011). As The Interpretation of Traditional Letter Symbolism: The Letter Nun. Ondokuz Mayıs Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Cilt: 30 - Sayı: 30, 43–58. https://ajindex.com/articles/109691

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (5)

  1. Abdülhamîd Salih Hamdân, ‘İlmu’l-hurûf ve aktâbuhu, Kahire 1410/1990. (Mektebetu Medbûlî), s. 16, 17, 20, 21, 22. Abdülvehhâb Hammûde ‚Re’yun fî evâ’ili fevâtihi’s-süver‛, Risâletü’l-İslâm, XII/1, Kahire 1960, s. 74-78. Âişe ‘Abdurrahmân bintu’ş-Şâti’ el-İ‘câzu’l-beyânî li’l-Kur’ân ve mesâ’ilü İbni’l-Ezrak dirâsetün Kur’âniyye lügaviyye ve beyâniyye, Kahire ty. (Dârü’l-Maârif) s. 141, 116, 118. Ali Akpınar, Kur’ân’da Hece Harfleri (Hurûf-i Mukattaa) ve Kuşeyrî’nin Hece Harfleri Yorumu, Tasavvuf, sy: 11, Ankara, 2003, s. 55-73.
  2. Allan Jones, The Mystical of The Qur’ân, St.I, XVI, (1962), s. 5-11. Alûsî (Ebü’l-Fadl Şihâbüddîn), Rûhu’l-me‘ânî fî tefsîri’l-Kurâni’l-‘azîm ve’s-seb‘i’lmesânî, (Beyrut), XXIX, 23. Ammâr et-Tâlibî, Âsâr İbn Bâdîs, (Dârü’l-Garbi’l-İslâmî), Beyrut, 1983, I, 52-53.
  3. Arthur Jeffery, The Mistic Letters of The Koran, MW 14, (1924), s. 247-260.
  4. Cerrahoğlu, İsmail, ‚Bazı Surelerin Başlangıç Harfleri I, II, III‛, Diyanet Dergisi, c. 10, sayı: 104-105, 106-107, 108-109. D. E. Kouloughli, ‚Sur Le Statut Linguistique Du Tanwīn Contribution à L’étude du Système Déterminatif de L’arabe, Arabica, XLVIII/1, Leiden 2001, s. 50. Dârimî (Ebû Muhammed Abdullah b. Abdurrahman b. Fazl), Sünenü'd-Dârimî ( nşr. Fevvaz Ahmed Zümerli-Halid es-Sebi’ Alemi), Beyrut 1987, II, 521. Ebû Abdullah Muhammed b. Ali b. Muhammed el-Havlani Şevkani, Fethü'l-kadîr: el-câmi' beyne fenneyi’r-rivâye ve'd-dirâye, (Mustafa el-Babi el-Halebî), Kahire 1964, I, 32. Ebû Bekr Abdürrezzak b. Hemmam es-San'ani, el-Musannef, (nşr. Habiburrahman A'zami), Beyrut 1983, XI, 26 Ebû Bekr Ahmed b. el-Hüseyin b. Ali el-Beyhakî, es-Sünenü’l-kübrâ, (Dairetü'lMaarifi'l-Osmaniyye), Haydarabad, 1354, VIII, 139. Ebû Hayyân el-Endelüsî, el-Bahrü’l-muhît, Riyad, ty., VIII, 309. Ebû-Suûd (Muhammed b. Muhammed el-‘Amâdî), İrşâdü’l-‘akli’s-selîm ilâ mezâyâ’l-Kur’âni’l-kerîm, (Dârü’l-Mushaf), Kahire, ty., I, 36; IX, 11. Elmalılı M. Hamdi Yazır, Hak Dini Kur’ân Dili, (Feza), İstanbul ty., VIII, 257-258. Eltâf ‘Alî Kureyşî, ‚Kur’ân-ı Mecîd key hurûf-ı mukattaât‛, Fikr u Nazar, XXII/1, İslâmâbâd 1984, s. 91-105. Emîl Bedî‘ Ya‘kûb, Mevsû‘âtü’l-hurûf fî’l-lugati’l-‘Arabiyye, (Dâru’l-Cîl), Beyrut 1408/1988, s. 473-481.
  5. Fehd b. ‘Abdurrahmân b. Süleymân er-Rûmî, ‚Vucûhu’t-tehaddî fî’l-ahrufi’lmukatta‘a fî evâ’ili’s-süver‛, Mecelletu’l-Buhûsi’l-İslâmiyye, sayı: 50, Zulkade-Zulhicce 1417, s. 147, 148, 149, 155, 156, 158, 161, 165, 166, 168. G., Ayoub, ‚La Nominalite Du Nom ou La question du tanwīn‛, Arabica Revue