Journals / Hikmet - Akademik Edebiyat Dergisi / 2018 / Prof. Dr. Ali Nihad Tarlan Özel Sayısı

DİVAN ŞİİRİNDE ‘GÖNÜL’ KAVRAMININ REDİF BAĞLAMINDA KAZANDIĞI ANLAMLAR ÜZERİNE BİR DEĞERLENDİRME

Pages
474–490
Publication Date
2018-12-31
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Yine bu çalışmada manzumelerde kullanılan ‘gönül’ redifinin gerek tek başına gerekse etrafında kullanılan kelime ve eklerle nasıl bir anlam mecrasına girdiği üzerinde değerlendirmeler yapılmış ve bu değerlendirmeler sayısal verilerle de desteklenmiştir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Gönül, Türklerin ilk yazılı kaynakları olan Göktürk Yazıtlarından itibaren yazılı edebiyatımızda sıklıkla kullanılan bir kelime olup sözlükte, duyguların merkezi olarak tanımlanmaktadır.
📊
Key Findings & Data:Özellikle edebi sanatlarla inşa edilmiş Divan şiirinde sıklıkla kullanılan ve kendisine sayısızca mana yüklenen gönül ifadesi, farklı yönleriyle incelemeye değer mefhumlardandır.
💡
Conclusion & Impact:Yine bu çalışmada manzumelerde kullanılan ‘gönül’ redifinin gerek tek başına gerekse etrafında kullanılan kelime ve eklerle nasıl bir anlam mecrasına girdiği üzerinde değerlendirmeler yapılmış ve bu değerlendirmeler sayısal verilerle de desteklenmiştir.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Divan Edebiyatı · Redif · Gönül

Özet

Gönül, Türklerin ilk yazılı kaynakları olan Göktürk Yazıtlarından itibaren yazılı edebiyatımızda sıklıkla kullanılan bir kelime olup sözlükte, duyguların merkezi olarak tanımlanmaktadır. İnsan vücudunda somut bir organ olmasa da genellikle kalp olarak algılanmaktadır. Esas olarak duygulara dayalı durumları anlatırken kullanılan bu kelime, edebiyatın önemli bir parçasıdır. Özellikle edebi sanatlarla inşa edilmiş Divan şiirinde sıklıkla kullanılan ve kendisine sayısızca mana yüklenen gönül ifadesi, farklı yönleriyle incelemeye değer mefhumlardandır. Gönül kelimesi divan edebiyatı ürünleri olan manzumelerde sıklıkla kullanılır. Aynı şekilde çeşitli ekler alarak veya farklı kelimelerle yan yana gelerek beyit sonlarında redif olarak kullanılır. Redif, sadece divan şiiri için değil Cumhuriyet dönemi Türk edebiyatına dek bütün geleneklerde şiirin önemli bir parçasını teşkil etmektedir. Öyle ki divan edebiyatı geleneğinde şiirlerin başlığı olmadığı için şiirler, genellikle redif kelime ile adlandırılmaktadır. Redif kelimenin bir diğer önemi ise, şiirdeki konunun onun etrafında şekillenmesidir. Bu çalışmada, 13. asırdan başlayarak Divan edebiyatı üslubuyla kaleme alınmış divanların bulunduğu 20. yüzyıla kadar ulaşılabilen yaklaşık 650 divan içinde 450 farklı divanda 1600’den fazla ‘gönül’ redifli manzume tespit edilmiş olup bu tespitlerin sayım ve dökümü örneklerle verilmiştir. Yine bu çalışmada manzumelerde kullanılan ‘gönül’ redifinin gerek tek başına gerekse etrafında kullanılan kelime ve eklerle nasıl bir anlam mecrasına girdiği üzerinde değerlendirmeler yapılmış ve bu değerlendirmeler sayısal verilerle de desteklenmiştir.

🔖

Cite This Article

ÇALKA, M. S., TÜRK, F. (2018). DİVAN ŞİİRİNDE ‘GÖNÜL’ KAVRAMININ REDİF BAĞLAMINDA KAZANDIĞI ANLAMLAR ÜZERİNE BİR DEĞERLENDİRME. Hikmet - Akademik Edebiyat Dergisi, Prof. Dr. Ali Nihad Tarlan Özel Sayısı, 474–490. https://ajindex.com/articles/109389

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (24)

  1. Akay, Mehmet. (1996), İbrahim Gülşeni’nin Divanı, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayımlanmış Doktora Tezi, Konya.Aksoyak, İsmail Hakkı. (1999), Gelibolulu Mustafa Ali ve Divanlarının Tenkitli Metni, Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayımlanmış Doktora Tezi, Ankara.
  2. Ayan, Hüseyin. (1990),
  3. Nesimi Divanı, Akçağ Yayınları,
  4. Ankara.
  5. Aydemir, Yaşar. (2000), Behişti Divanı: Behişti, Hayatı, Şahsiyeti, Eserleri ve Divanının Tenkitli Metni, Milli Eğitim Bakanlığı Yayınları,
  6. Ankara.Aydın, Mehmet. (1999), “Gönül Kelimesi Üzerine”, Türk Dili, S. 566, Şubat 1999, s. 104-109.
  7. Burmaoğlu, Hamit Bilen. (1983), Lâmi’î Çelebi Divanı, Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayımlanmış Doktora Tezi, Erzurum.Candan, Gülşen. (2012), Senî Ali Divanı, Sakarya Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayımlanmış Yüksek Lisans Tezi, Sakarya.Ceylan, Murat. (1999),
  8. Ahmed Suzi Divanının Edisyon Kritiği, Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayımlanmış Yüksek Lisans Tezi, Afyon.Coşkun, Ali Osman. (2001),
  9. Abdulahad Nuri Divanı, Milli Eğitim Bakanlığı Yayınları,
  10. İstanbul.Çabuk, Vahit. (1980),
  11. Divan-ı Muhibbi, Tercüman 1001 Temel Eser, İstanbul.Demircioğlu Gençtürk, Tülay. (2002), Cemilî Divanı İnceleme- Metin- Sözlük, Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayımlanmış Doktora Tezi, İstanbul.Demirel, Mustafa. (1996),
  12. İbn-i Kemal Divanı, Fakülteler Matbaası, İstanbul.
  13. Dilçin, Cem. (2013), Örneklerle Türk Şiir Bilgisi, (10. baskı), Türk Dil Kurumu Yayınları,
  14. Ankara.Doğan, Ahmet. (2009),
  15. Büyük Türkçe Sözlük, Akçağ Yayınları,
  16. Ankara.Doğan, Mehmet. (2011), “Gönül”, Doğan Büyük Türkçe Sözlük, C. 24, Yazar Yayınları,
  17. Ankara.Ersoy, Ersen. (2013), Azîzî Dîvânı, Akademi Titiz Yayınları,
  18. İstanbul.Gülhan, Abdülkerim. (1996),
  19. Hakani Mehmed Bey, Hayatı, Eserleri, Ebedi Kişiliği ve Divanının Tenkitli Metni, Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayımlanmış Doktora Tezi, Ankara.Gül, Tayyar. (2000),
  20. Divan-ı Şahi, Çanakkale On Sekiz Mart Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayımlanmış Yüksek Lisans Tezi, Çanakkale.Hamami, Erdal. (2001),
  21. Rami Divanı, Abdurrahman Rami Çelebi, Kültür Bakanlığı Yayınları,
  22. Ankara.
  23. İbraev, Mirlan. (2007), Aşık Ömer’in Taşkent’te Basılmış Divanı Üzerine Bir İnceleme, Ege Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayımlanmış Yüksek Lisans Tezi, İzmir.Kahraman, Bahattin. (1989),
  24. Arşi Divanının Tenkidli Metni I.-II., Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayımlanmış Yüksek Lisans Tezi, Konya.Karaman Nomer