SavedAdd your journal

Journals / Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi / 2018 / Cilt: 13 Sayı: 3

The Effect of Political Communication Tools on Voting Behavior: A Research on the 2017 Referendum

Siyasal İletişim Araçlarının Oy Verme Davranışı Üzerindeki Etkisi: 2017 Referandumu Üzerine Bir Araştırma

Emre Çolakoğlu(GAZİANTEP ÜNİVERSİTESİ, SOSYAL BİLİMLER ENSTİTÜSÜ)0000-0002-0075-4684
Ahmet Tan(GAZİANTEP ÜNİVERSİTESİ, İKTİSADİ VE İDARİ BİLİMLER FAKÜLTESİ)0000-0001-9972-4372
Pages
89–102
Publication Date
2018-12-31
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

The specific characteristics of the Referendums, the importance of the April 16th, 2017 referendum for the Turkish electorate, and the limited work done in this regard, this work and the results obtained help to fill the gap in the relevant area.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:A face-to-face survey was conducted in Gaziantep with 495 participants in order to investigate the effect of political communication tools on voters' voting preferences in the constitutional amendment referendum of April 16th, 2017.
📊
Key Findings & Data:Binary Logistics Regression analysis showed that a unit increase in the level of influence from leaders' TV speeches increased the likelihood of yes voting, a unit increase in the level of influence from the rallies increased the likelihood of yes voting, and a unit increase in the level of influence by newspaper column writings increased the likelihood of no voting.
💡
Conclusion & Impact:The specific characteristics of the Referendums, the importance of the April 16th, 2017 referendum for the Turkish electorate, and the limited work done in this regard, this work and the results obtained help to fill the gap in the relevant area.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:2017 Verileri
⚙️Variables:Politik Pazarlama · Siyasal İletişim · Seçmen Davranışı

Abstract

A face-to-face survey was conducted in Gaziantep with 495 participants in order to investigate the effect of political communication tools on voters' voting preferences in the constitutional amendment referendum of April 16th, 2017. Binary Logistics Regression analysis showed that a unit increase in the level of influence from leaders' TV speeches increased the likelihood of yes voting, a unit increase in the level of influence from the rallies increased the likelihood of yes voting, and a unit increase in the level of influence by newspaper column writings increased the likelihood of no voting. The specific characteristics of the Referendums, the importance of the April 16th, 2017 referendum for the Turkish electorate, and the limited work done in this regard, this work and the results obtained help to fill the gap in the relevant area.

Özet

16 Nisan 2017 Anayasa değişikliği referandumunda, seçmenlerin oy tercihleri üzerinde etkili olan siyasal iletişim araçlarının etkisini incelemek amacıyla yapılan bu çalışmada, Gaziantep’te 495 katılımcıyla yüz yüze anket gerçekleştirilmiştir. Yapılan İkili Lojistik Regresyon analizi sonucunda liderlerin Televizyon Konuşmalarından etkilenme düzeyindeki bir birimlik artışın evet oyu verme olasılığını, Mitinglerden etkilenme düzeyindeki bir birimlik artışın evet oyu verme olasılığını, Gazete Köşe Yazılarından etkilenme düzeyindeki bir birimlik artışın da hayır oyu kullanma olasılığını arttırdığı görülmüştür. Referandumların kendine has özellikleri, 16 Nisan 2017 referandumunun Türk seçmeni açısından önemi ve bu konuda yapılmış çalışmaların sınırlı olması nedeniyle bu çalışma ve elde edilen sonuçlar, ilgili alandaki boşluğu doldurmaya yardımcı niteliktedir.

🔖

Cite This Article

Çolakoğlu, E., Tan, A. (2018). The Effect of Political Communication Tools on Voting Behavior: A Research on the 2017 Referendum. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, Cilt: 13 Sayı: 3, 89–102. https://doi.org/10.17153/oguiibf.423126

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (40)

  1. Akinci, M. ve Akin, E. (2013). Siyasetin Gösterileşmesi, Lider Olgusu ve Seçmen Tercihi. Ekonomik ve Sosyal Araştırmalar Dergisi, 9(2), 329–352.
  2. Avcı, K. ve Hülür, H. (2017). Siyasal Kampanyalarda Kullanılan İletişim Araçlarının Seçmen Açısından Önemi: 2017 Anayasa Değişikliği Halkoylaması Bolu Araştırması. Turkish Studies, 12(24), 17–32.
  3. Balcı, Ş. ve Bor, T. (2015). Siyasal Bilgilenmede Televizyonun Önem Düzeyi: Üniversite Öğrencileri Üzerine Bir İnceleme. Global Media Journal TR Edition, 5(10), 47–70.
  4. Bowler, S. ve Donovan, T. (2002). Do voters have a cue? Television advertisements as a source of information in citizen-initiated referendum campaigns. European Journal of Political Research, 41(6), 777–793. doi:10.1111/1475-6765.t01-1-00031
  5. Boyraz, E. ve Erdem, O. (2015). Siyaset Pazarında Bölümlendirme Üzerine Keşifsel Bir Araştırma. Yönetim ve Ekonomi, 22(1), 61–81.
  6. Brians, C. L. ve Wattenberg, M. P. (1996). Campaign Issue Knowledge and Salience: Comparing Reception from TV Commercials, TV News ans Newspapers. American Journal of Political Science, 40(1), 172–193. doi:10.2307/2111699
  7. Çavuşoğlu, H. ve Pekkaya, M. (2015). Siyasal Propaganda Araçlarının Seçmen Tercihine Etkisi: Zonguldak Örneği. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İİBF Dergisi, 10(3), 91–115.
  8. Çokluk, Ö. (2010). Lojistik Regresyon Analizi: Kavram ve Uygulama. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 10(3), 1357–1407.
  9. De Vreese, C. H. ve Boomgaarden, H. G. (2006). Media Effects on Public Opinion about the Enlargement of the European Union. Jcms Journal Of Common Market Studies, 44(2), 419–436. doi:10.1111/j.1468-5965.2006.00629.x
  10. De Vreese, C. H. ve Semetko, H. A. (2004). News matters: Influences on the vote in the Danish 2000 Euro referendum campaign. European Journal of Political Research, 43(5), 699–722. doi:10.1111/j.0304-4130.2004.00171.x
  11. Doğan, A. (2017). 2017 Referandumunda Genç Seçmenlerin Siyasal Tercihlerine İlişkin Bir İnceleme: Fırat Üniversitesi Örneği. Turkish Studies, 12(12), 75–94.
  12. Druckman, J. N. (2005). Media matter: How newspapers and television news cover Campaigns and influence voters. Political Communication, 22(4), 463–481. doi:10.1080/10584600500311394
  13. Eroğlu, A. (2010). Çok Değişkenli İstatistik Tekniklerin Varsayımları. Ş. Kalaycı (Ed.), SPSS Uygulamalı Çok Değişkenli İstatistik Teknikleri içinde (5. bs., ss. 205–233). Ankara: Asil Yayın Dağıtım.
  14. Eroğlu, A. H. ve Bayraktar, S. (2010). Siyasal Pazarlama Uygulamalarının Seçmen Tercihleri Üzerine Etkileri –İzmir İli Örneği-. Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 2(12), 187–207.
  15. Eveland, W. P. ve Scheufele, D. A. (2000). Connecting News Media Use with Gaps in Knowledge and Participation. Political Communication, 17(3), 215–237. doi:10.1080/105846000414250
  16. Field, A. (2005). Discovering statistics using SPSS. (D. B. Wright, Ed.) (2. bs.). London: Sage Publications.
  17. Hair, J. F., Black, W. C., Babin, B. J. ve Anderson, R. E. (2014). Multivariate Data Analysis. Prentice-Hall, Inc (7. bs.). Harlow: Pearson Education Limited. doi:10.1038/259433b0
  18. Holbolt, S. B. (2005). When Europe matters: The impact of political information on voting behaviour in EU referendums. Journal of Elections, Public Opinion & Parties, 15(1), 85–109. doi:10.1080/13689880500064635
  19. Kalender, A. (2003). Seçmenlerin Karar Sürecinde İletişim Araç ve yöntemlerinin Önemi Üzerine Bir Araştırma. Selçuk İletişim, 2(4), 30–41.
  20. Kaya, F. ve Yılmaz, K. G. (2017). Politik Pazarlamada Tutundurma Faaliyetlerinin Orta Sınıfta Yer Alan Seçmenin Karar Verme Noktasındaki Düşünme Süresi Üzerine Etkisi: Ankara İlinde Bir Araştırma. Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi, 5(45), 452–469.
  21. Kentmen, Ç. (2010). Mass media use and citizens’ knowledge about the EU: The turkish case. Turkish Studies, 11(4), 625–641. doi:10.1080/14683849.2010.540117
  22. Laycock, S. (2013). Is referendum voting distinctive? Evidence from three UK cases. Electoral Studies, 32(2), 236–252. doi:10.1016/j.electstud.2012.10.012
  23. LeDuc, L. (2000). Referendums and Elections: How Do Campaigns Differ? The Political Consequences of Modern Electioneering içinde (ss. 1–35). Copenhagen: University of Copenhagen.
  24. LeDuc, L. (2002). Opinion change and voting behaviour in referendums. European Journal of Political Research, 41(6), 711–732. doi:10.1111/1475-6765.00027
  25. Menard, S. (2002). Applied Logistic Regression Analysis. (C. D. Loughton ve D. Santoyo, Ed.)Sage (2. bs.). Thousand Oaks: Sage. doi:10.4135/9781412983433
  26. O’Brien, R. M. (2007). A caution regarding rules of thumb for variance inflation factors. Quality and Quantity, 41(5), 673–690. doi:10.1007/s11135-006-9018-6
  27. Oktay, E. ve Orçanlı, K. (2014). Atatürk Üniversitesinde İnternet Bankacılığının Kullanımını Etkileyen Faktörlerin Belirlenmesi. Uşak Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi 2014, 7(2), 57–91.
  28. Özdemİr, G. (2017). 16 Nisan 2017 Halk Oylaması ve Halk Oylaması Sürecinin Siyaset Bilimi Ve Kamu Yönetimi Bölümü Öğrencileri Tarafından Algılanmasına İlişkin Bir Araştırma: Çankırı Karatekin Üniversitesi Örneği. Çankırı Karatekin Üniversitesi İktisadi ve İdari BilimlerFakültesi Dergisi, 7(2), 247–280. doi:10.18074/ckuiibfd.372403
  29. Peng, C.-Y. J., Lee, K. L. ve Ingersoll, G. M. (2002). An Introduction to Logistic Regression Analysis and Reporting. The Journal of Educational Research, 96(1), 3–14. doi:10.1080/00220670209598786
  30. Peng, C.-Y. J. ve So, T.-S. H. (2002). Logistic Regression Analysis and Reporting: A Primer. Understanding Statistics, 1(1), 31. doi:10.1207/S15328031US0101
  31. Quinlan, S., Shephard, M. ve Paterson, L. (2015). Online discussion and the 2014 Scottish independence referendum: Flaming keyboards or forums for deliberation? Electoral Studies, 38, 192–205. doi:10.1016/j.electstud.2015.02.009
  32. Schuck, A. R. T. ve de Vreese, C. H. (2011). Public support for referendums: The role of the media. West European Politics, 34(2), 181–207. doi:10.1080/01402382.2011.546566
  33. Sevenans, J., Walgrave, S. ve Joanna Epping, G. (2016). How Political Elites Process Information From the News: The Cognitive Mechanisms Behind Behavioral Political Agenda-Setting Effects. Political Communication, 33(4), 605–627. doi:10.1080/10584609.2016.1153543
  34. Stevens, D. ve Banducci, S. (2013). One voter and two choices: The impact of electoral context on the 2011 UK referendum. Electoral Studies, 32(2), 274–284. doi:10.1016/j.electstud.2012.10.005
  35. Şenel, S. ve Alatli, B. (2014). Lojistik Regresyon Analizinin Kullanıldığı Makaleler Üzerine Bir İnceleme. Eğitimde ve Psikolojide Ölçme ve Değerlendirme Dergisi, 5(1), 35–52. doi:10.21031/epod.67169
  36. Tan, A. (2002). İlke ve Uygulamalarıyla Politik Pazarlama (1. bs.). istanbul: Papatya Yayıncılık.
  37. Tanyıldızı, N. İ. (2012). Siyasal İletişimde Müzik Kullanımı: 2011 Genel Seçim Şarkılarının Seçmene Etkisi Nural. Selçuk İletişim, 7(2), 97–110.
  38. Walgrave, S., Soroka, S. ve Nuytemans, M. (2008). The mass media’s political agenda-setting power: A longitudinal analysis of media, parliament, and government in Belgium (1993 to 2000). Comparative Political Studies, 41(6), 814–836. doi:10.1177/0010414006299098
  39. Balcı, Ş. ve Bor, T. (2015). Siyasal Bilgilenmede Televizyonun Önem Düzeyi: Üniversite Öğrencileri Üzerine Bir İnceleme. Global Media Journal TR Edition, 5(10), 47–70.
  40. Özdemİr, G. (2017). 16 Nisan 2017 Halk Oylaması ve Halk Oylaması Sürecinin Siyaset Bilimi Ve Kamu Yönetimi Bölümü Öğrencileri Tarafından Algılanmasına İlişkin Bir Araştırma: Çankırı Karatekin Üniversitesi Örneği. Çankırı Karatekin Üniversitesi İktisadi ve İdari BilimlerFakültesi Dergisi, 7(2), 247–280. doi:10.18074/ckuiibfd.372403