SavedAdd your journal

Journals / Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi / 2026 / Volume: 25 Issue: 3

Hofstede’nin Kültürel Değerlerinin Otel Çalışanları Örnekleminde Geçerliliği: Diyarbakır’da Bir Araştırma

Çağdaş Ertaş(ŞIRNAK ÜNİVERSİTESİ, TURİZM VE OTEL İŞLETMECİLİĞİ YÜKSEKOKULU, KONAKLAMA İŞLETMECİLİĞİ BÖLÜMÜ)0000-0001-9641-8054
Pages
—
Publication Date
2021-09-28
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Sonuç olarak, Hofstede’nin Türkiye için tanımladığı kültürün güç mesafesi kapsamında turizm çalışanları için geçerli olmadığı söylenebilir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu araştırmanın temel amacı, Hofstede’nin Türkiye için tanımladığı kültürel değerlerin turizm çalışanları için geçerli olup olmadığını incelemektir.
📊
Key Findings & Data:Araştırmanın örneklemi, Diyarbakır’da faaliyet gösteren konaklama işletmelerinde en az 1 yıldır çalışanlardır.
💡
Conclusion & Impact:Sonuç olarak, Hofstede’nin Türkiye için tanımladığı kültürün güç mesafesi kapsamında turizm çalışanları için geçerli olmadığı söylenebilir.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:2018 Verileri
⚙️Variables:Turizm Sektörü · Hizmet Sektöründe Kültür · Kültürel Değerler

Özet

Bu araştırmanın temel amacı, Hofstede’nin Türkiye için tanımladığı kültürel değerlerin turizm çalışanları için geçerli olup olmadığını incelemektir. Araştırmanın örneklemi, Diyarbakır’da faaliyet gösteren konaklama işletmelerinde en az 1 yıldır çalışanlardır. Araştırmada veri toplama tekniği olarak anket kullanılmıştır. Araştırmada olasılık dışı örnekleme yöntemlerinden, amaçlı örnekleme kullanılmıştır. Dolayısıyla araştırmanın sonuçları genelleme gibi bir amacı bulunmamaktadır. Araştırma verisi, 1 Haziran-15 Temmuz 2018 tarihleri arasında toplanmıştır. Veri toplama süreci sonunda, 209 çalışana ulaşılmıştır. Otel çalışanlarının kültürel değerlerini tespit etmek üzere, kültürel değerler ölçeği verisine açıklayıcı faktör analizi uygulanmıştır. Faktör analizi sonucunda, otel çalışanlarının biz odaklı, gelecek odaklı, belirsizlikten kaçınan, dişil ve düşük güç mesafeli bir kültür eğiliminde olduğu tespit edilmiştir. Sonuç olarak, Hofstede’nin Türkiye için tanımladığı kültürün güç mesafesi kapsamında turizm çalışanları için geçerli olmadığı söylenebilir.

🔖

Cite This Article

Ertaş, Ç. (2021). Hofstede’nin Kültürel Değerlerinin Otel Çalışanları Örnekleminde Geçerliliği: Diyarbakır’da Bir Araştırma. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Volume: 25 Issue: 3. https://doi.org/10.53487/ataunisosbil.451273

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (38)

  1. Akdeniz, D. ve Aytemiz-Seymen, O. (2012). “Diagnosing National and Organizational Culture Differences: A Research in Hotel Enterprises”, Nevsehir University Journal of Social Sciences, 2, 198-217.
  2. Akova, O., Tanrıverdi, H. ve Kahraman, O. C. (2015). “Otel İşletmelerinde İşgören Devir Hızına Etki Eden Risk Faktörlerinin Belirlenmesine Yönelik Bir Araştırma”, Süleyman Demirel Üniversitesi Vizyoner Dergisi, 6(12), 87-107.
  3. Avcıkurt, C. (2009). Turizm Sosyolojisi (Genel ve Yapısal Yaklaşım). Detay Yayıncılık, Ankara.
  4. Ayoun, B., Palakurthi, R. ve Moreo, P. (2009). “Individualism-Collectivism Insights into the Strategic Behavior of Hotel Managers”, Journal of Human Resources in Hospitality & Tourism, 9, 47-70.
  5. Ayoun, B. M. ve Moreo, P. J. (2008). “The Influence of the Cultural Dimension of Uncertainty Avoidance on Business Strategy Development: A Cross-National Study of Hotel Managers”, International Journal of Hospitality Management, 27, 65-75.
  6. Barutçugil, İ. (2011). Kültürler Arası Farklılıkların Yönetimi. Kariyer Yayınları, İstanbul.
  7. Büyüköztürk, Ş. (2016). Sosyal Bilimler İçin Veri Analizi El Kitabı (İstatistik, Araştırma Deseni SPSS Uygulamaları ve Yorum). Pegem Akademi, Ankara.
  8. Çalışkan, N. ve Özkoç, A. G. (2016). “Örgütlerde Paternalist Liderlik Algısına Etki Eden Ulusal Kültür Boyutlarının Belirlenmesi”, Journal of Yasar University, 11, 240-250.
  9. Çokluk, Ö., Şekercioğlu, G. ve Büyüköztürk, Ş. (2012). Sosyal Bilimler İçin Çok Değişkenli İstatistik SPSS ve LISREL Uygulamaları. Pegem Akademi, Ankara.
  10. Dawson, M., Abbott, J. ve Shoemaker, S. (2011). “The Hospitality Culture Scale: A Measure Organizational Culture and Personal Attributes”, International Journal of Hospitality Management, 30, 290-300.
  11. Dörtyol, İ. T. (2012). “Ulusal Kültürün Algılanan Hizmet Kalitesi ve Algılanan Müşteri Değeri Üzerindeki Etkisi: Turizm Sektöründe Bir Araştırma”, Cumhuriyet Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Doktora Tezi, Sivas.
  12. Erdoğan, İ. (2012). Pozitivist Metodoloji ve Ötesi. Erk Yayınları, Ankara.
  13. Ertaş, Ç. (2017). “Kültürel Değerlerin Örgütsel Adalet Algısına Etkisinde Örgüt Kültürünün Aracılık Rolü: Otel Çalışanları Örneği”, Mersin Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Doktora Tezi, Mersin.
  14. Ertaş, Ç. (2018). “Otel Çalışanlarının Kültürel Değerlerinin İş Tatminine Etkisi”, Turizm Akademik Dergisi, 5(1), 141-157.
  15. Gunkel, M., Schlaegel, C., Rossteutscher, T. ve Wolff, B. (2015). “The Human Aspect of Cross-Border Acquisition Outcomes: The Role of Management Practices, Employee Emotions, and National Culture”, International Business Review, 24, 394-408.
  16. Hair, J. F., Black, W. C., Babin, B. J. ve Anderson, R. E. (2010). Multivariate Data Analysis. Prentice Hall, United State of America.
  17. Harvey, F. (1997). “National Cultural Differences in Theory and Practice: Evaluating Hofstede’s National Cultural Framework”, Information Technology & People, 10(2), 132-146.
  18. Hauff, S., Richter, N. F. ve Tressin, T. (2015). “Situational Job Characteristics and Job Satisfaction: The Moderating Role of National Culture”, International Business Review, 24, 710-723.
  19. Hofstede, G. (1980). Culture’s Consequences: International Differences in Work-Related Values. Sage Publications, CA, Beverly Hills.
  20. Hofstede, G. ve Bond, M. H. (1988). “The Confucius Connection: From Cultural Roots to Economic Growth”, Organizational Dynamics, 16, 4-21.
  21. Hofstede, G. (1993). “Cultural Constraints in Management Theories”, Academy of Management Executive, 7(1), 81-94.
  22. Hofstede, G. (2001). Cultures Consequences: Comparing Values, Behaviors, Institutions and Organizations Across Nations. Sage Publications, CA, Beverly Hills.
  23. Hofstede, G., Hofstede, G. J. ve Minkov, M. (2010). Cultures and Organizations: Software of the Mind. McGraw-Hill, Berkshire, England.
  24. Kalaycı, Ş. (2016). SPSS Uygulamalı Çok Değişkenli İstatistik Teknikleri. Asil Yayınevi, Ankara.
  25. Kasa, M. ve Hassan, Z. (2016). “Burnout and Flow With Moderating Effect of Individualism/Collectivism. A Study in Malaysian Hotel Industry”, Procedia - Social and Behavioral Sciences, 219,416-423.
  26. Meglino, B. M. ve Ravlin, E. C. (1998). “Individual Values in Organizations: Concepts, Controversies, and Research”, Journal of Management, 24(3), 351-389.
  27. Nazarian, A., Atkinson, P. ve Foroudi, P. (2017). “Influence of National Culture and Balanced Organizational Culture on the Hotel Industry’s Performance”, International Journal of Hospitality Management 63, 22-32.
  28. Posthuma, R. A. (2009). “National Culture and Union Membership: A Cultural-Cognitive Perspective”, Relations Industrielles/Industrial Relations, 64(3), 507-529.
  29. Reimann, M., Lünemann, U. F. ve Chase, R. B. (2008). “Uncertainty Avoidance as a Moderator of the Relationship Between Perceived Service Quality and Customer Satisfaction”, Journal of Service Research, 11(1), 63-73.
  30. Sankır, H. (2010). “Eril Tahakküm ve Üstün Erillik Olgusunun Plâstik Sanatlar Alanında Toplumsal Cinsiyet Rollerinin Oluşumuna Etkileri Üzerine Sosyolojik Bir Değerlendirme”, Hacettepe Üniversitesi Sosyolohik Araştırmalar E-Dergisi, 28, 1-17.
  31. Şencan, H. (2005). Sosyal ve Davranışsal Ölçümlerde Güvenilirlik ve Geçerlilik. Seçkin Yayıncılık, Ankara.
  32. T.C. Kültür ve Turizm Bakanlığı Yatırım ve İşletmeler Genel Müdürlüğü, (2018). “Turizm Tesisleri”, http://yigm.kulturturizm.gov.tr/TR,9579/turizm-tesisleri.html.
  33. Turan, S., Durceylan, B. ve Şişman, M. (2005). “Üniversite Yöneticilerinin Benimsedikleri İdari ve Kültürel Değerler”, Manas Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 13, 181-202.
  34. Yayla-Kullu, H. M., Tansitpong, T., Gnanlet, A., McDermott, C. M. ve Durgee, J. F. (2015). “Impact of National Culture on Airline Operations”, Operations Management Research, 8, 101-117.
  35. Yıldırım, C. (2014). Bilimsel Düşünme Yöntemi. İmge Kitabevi, Ankara.
  36. Yoo, B. ve Donthu, N. (2002). “The Effects of Marketing Education and Individual Cultural Values on Marketing Ethics of Students”, Journal of Marketing Education, 24(2), 92-103.
  37. Yoo, B., Donthu, N. ve Lenartowicz, T. (2011). “Measuring Hofstede’s Five Dimensions of Cultural Values at the Individual Level: Development and Validation of CVSCALE”, Journal of International Consumer Marketing, 23, 193-210.
  38. Yüksel, M. ve Bolat, T. (2016). “Örgütsel Politika, Hofstede’nin Örgüt Kültürü Boyutları, İş Tutumları ve İş Çıktıları İlişkisi”, Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İİBF Dergisi, 11(3), 173-204.