AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe findings indicate that growth in Türkiye has been driven largely by physical capital accumulation, while the contribution of TFP has remained limited and mostly cyclical.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
This study examines the sources of economic growth in Türkiye since the onset of economic liberalization within a growth accounting framework, focusing on the role of total factor productivity (TFP) in shaping long-term growth performance. Understanding productivity dynamics is essential, as sustained improvements in living standards depend primarily on efficiency gains rather than continued factor accumulation. The analysis decomposes growth into the contributions of physical capital, human capital, and productivity across six subperiods defined by major policy shifts and economic crises. The findings indicate that growth in Türkiye has been driven largely by physical capital accumulation, while the contribution of TFP has remained limited and mostly cyclical. Periods of stronger productivity performance coincide with comprehensive reform episodes, whereas demand-driven policy frameworks generate only temporary gains. In an era of heightened global uncertainty and rapid technological change, these results underscore the need for a coherent policy framework that prioritizes productivity-led growth.
Özet
Bu çalışma, ekonomik liberalizasyonun başlangıcından bu yana Türkiye’de ekonomik büyümenin kaynaklarını büyüme muhasebesi çerçevesinde incelemekte ve toplam faktör verimliliğinin (TFV) uzun dönem büyüme performansındaki rolüne odaklanmaktadır. Verimlilik dinamiklerinin anlaşılması büyük önem taşımaktadır; zira yaşam standartlarında kalıcı iyileşmeler, büyük ölçüde faktör birikiminin devamından ziyade etkinlik artışlarına bağlıdır. Analiz, büyümeyi; başlıca politika değişimleri ve ekonomik krizlere göre tanımlanan altı alt dönemde fiziki sermaye, beşerî sermaye ve verimliliğin katkılarına ayrıştırmaktadır. Bulgular, Türkiye’de büyümenin büyük ölçüde fiziki sermaye birikimi tarafından sürüklendiğini, toplam faktör verimliliğinin katkısının ise sınırlı ve çoğunlukla konjonktürel kaldığını göstermektedir. Verimlilik performansının daha güçlü olduğu dönemlerin kapsamlı reform süreçleriyle örtüştüğü, buna karşılık talep yönlü politika çerçevelerinin yalnızca geçici kazanımlar sağladığı görülmektedir. Küresel belirsizliğin arttığı ve teknolojik dönüşümün hızlandığı bir dönemde, bu bulgular verimlilik odaklı büyümeyi önceleyen tutarlı bir politika çerçevesine duyulan ihtiyacı ortaya koymaktadır.