Öz Yönelme ve yöneltme terimlerinin eğitim ve öğretim açısından detaylı bir şekilde değerlendirilmesi yapıldığı zaman, yöneltmenin esas olarak öğrencinin eğitim ve öğretim süreci içerisinde, bireysel ve toplumsal ihtiyaçlarının karşılanmasına dönük teşebbüse geçmesine yardımcı olmak, kendisini bir sistem bütünlüğü içerisinde tanıma ve tanınmasına, mesleki gelişimi ile ilgili istendik davranışları kazanmasına, karar verebilme yeteneğinin gelişmesine, geleceğini plânlamasına yönelik olarak tasarlanıp düzenlenen organize çalışmaların tümü olarak tanımlanabilmektedir.
📌 3 Key Takeaways
🎯
Objective & Hypothesis:Öz Yönelme ve yöneltme terimlerinin eğitim ve öğretim açısından detaylı bir şekilde değerlendirilmesi yapıldığı zaman, yöneltmenin esas olarak öğrencinin eğitim ve öğretim süreci içerisinde, bireysel ve toplumsal ihtiyaçlarının karşılanmasına dönük teşebbüse geçmesine yardımcı olmak, kendisini bir sistem bütünlüğü içerisinde tanıma ve tanınmasına, mesleki gelişimi ile ilgili istendik davranışları kazanmasına, karar verebilme yeteneğinin gelişmesine, geleceğini plânlamasına yönelik olarak tasarlanıp düzenlenen organize çalışmaların tümü olarak tanımlanabilmektedir.
📊
Key Findings & Data:Öz Yönelme ve yöneltme terimlerinin eğitim ve öğretim açısından detaylı bir şekilde değerlendirilmesi yapıldığı zaman, yöneltmenin esas olarak öğrencinin eğitim ve öğretim süreci içerisinde, bireysel ve toplumsal ihtiyaçlarının karşılanmasına dönük teşebbüse geçmesine yardımcı olmak, kendisini bir sistem bütünlüğü içerisinde tanıma ve tanınmasına, mesleki gelişimi ile ilgili istendik davranışları kazanmasına, karar verebilme yeteneğinin gelişmesine, geleceğini plânlamasına yönelik olarak tasarlanıp düzenlenen organize çalışmaların tümü olarak tanımlanabilmektedir.
💡
Conclusion & Impact:Öz Yönelme ve yöneltme terimlerinin eğitim ve öğretim açısından detaylı bir şekilde değerlendirilmesi yapıldığı zaman, yöneltmenin esas olarak öğrencinin eğitim ve öğretim süreci içerisinde, bireysel ve toplumsal ihtiyaçlarının karşılanmasına dönük teşebbüse geçmesine yardımcı olmak, kendisini bir sistem bütünlüğü içerisinde tanıma ve tanınmasına, mesleki gelişimi ile ilgili istendik davranışları kazanmasına, karar verebilme yeteneğinin gelişmesine, geleceğini plânlamasına yönelik olarak tasarlanıp düzenlenen organize çalışmaların tümü olarak tanımlanabilmektedir.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Anahtar Kelimeler Yönelme · Yöneltme
Özet
Öz Yönelme ve yöneltme terimlerinin eğitim ve öğretim açısından detaylı bir şekilde değerlendirilmesi yapıldığı zaman, yöneltmenin esas olarak öğrencinin eğitim ve öğretim süreci içerisinde, bireysel ve toplumsal ihtiyaçlarının karşılanmasına dönük teşebbüse geçmesine yardımcı olmak, kendisini bir sistem bütünlüğü içerisinde tanıma ve tanınmasına, mesleki gelişimi ile ilgili istendik davranışları kazanmasına, karar verebilme yeteneğinin gelişmesine, geleceğini plânlamasına yönelik olarak tasarlanıp düzenlenen organize çalışmaların tümü olarak tanımlanabilmektedir.
ENGİN, A. O. (2010). EĞİTİM VE ÖĞRETİM ETKİNLİKLERİNDE YÖNELME VE YÖNELTME. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt: 5 - Sayı: 1, 249–269. https://ajindex.com/articles/108641
Baymur, Feriha, “Kabiliyetleri Ölçüsünde Başarı Gösteremeyen Öğrencilere Yapılan Üç Türlü Yardım Şekli”, Hacettepe Sosyal ve Beşeri Bilimler Dergisi, 2: 2, Ankara, 1970.
Cronbach, Lee, J., “Essentials of Psychological Testing”, New York: Harper and Row Publishers, 1970.
Grounlund, Norman E., “Measurement and Evaluation in Teaching”, New York: The Macmillan Company, 1972.
Koç, Nizamettin, “Psikolojik Hizmetlerde Psikolojik Ölçme Araçları ve Sorunlar”, “Eğitimde Psikolojik Hizmetler ve Sorunlar”, Türk Eğitim Derneği Yayını, Bilim Dizisi no: 10, Ankara: 1987.
Kuzgun, Yıldız, “Mesleki Rehberliğin Bireylerin Yetenek ve İlgilerine Uygun Meslekleri Tanımalarına Etkisi”, A.Ü., Eğitim Bilimleri Fakültesi Yayınları, No: 118, Ankara, 1982. M.E.B., “Sekizinci Milli Eğitim Şurası-Esaslar, Raporlar, Kararlar”, Ankara: 1971. M.E.B.,”Orta Dereceli Okullardaki Rehberlik Çalışmaları Değerlendirme Raporu Plânlama – Araştırma ve Koordinasyon Dairesi Rehberlik ve Psikolojik Danışma Bölümü”, Ankara, 1972. M.E.B., “Milli Eğitim Sistemimizin Bütünlüğü İçerisinde Programlar ve Öğrenci Akışını Düzenleyen Kurallar Üzerinde IX. Milli Eğitim Şurasının İncelemesine Sunulan Öneriler”, Ankara, 1974. M.E.B., “Onuncu Milli Eğitim Şurası: Öneriler, Konuşmalar, Kararlar”, Ankara, 1982. M.E.B., “On Birinci Milli Eğitim Şûrası; Öneriler, Konuşmalar, Kararlar”, Ankara, 1982. M.E.B., “Ölçme ve Değerlendirme Sistemi Geliştirme Çalışmaları”, 1. Ölçme ve Değerlendirme Sistemi Özel İhtisas Komisyonu Raporu, Ankara, 1990. M.E.B., “On Beşinci Milli Eğitim Şurası”, Ön Komisyon Önerileri Üzerine Araştırma, Doküman No: 4, Ankara, 1995. M.E.B., “Bülten Özel Sayı”, Ekim 1995, Milli Eğitim Araştırma ve Geliştirme Dairesi Başkanlığı, 1995, a., M.E.B., Bülten Özel Sayı”, Nisan, 1995. Milli Eğitim Araştırma ve Geliştirme Dairesi Başkanlığı, 1995.
Nehrens, William A. Ve Irvin J. Lehmann, “Measurement and Psychology”, New York: Holt Rinhart and Winston, Inc., 1973.
Oğuzkan, Turhan, “Türkiye’de Ortaöğretim ve Sorunları”, İstanbul, Hisar Eğitim Vakfı Yayını 1, 1981.
Öner, Uğur, “Benlik Kavramı ile Mesleki Benlik Kavramı Arasındaki Farkın Akademik Başarı ile İlişkisi”, Yayınlanmamış Doktora Tezi, A. Ü., Eğitim Bilimleri Fakültesi, Ankara, 1982.
Tan, Hasan, “Gazete Haberleri Testi–Geliştirilmesi ve Standardizasyonu”, Türkiye Bilimsel ve Teknik Araştırma Kurumu, Ankara, 1972.
Özoğlu, S. Çetin, “Kuder İlgi Alanları Tercihi Envanteri Mesleki Form CH El Kitabı”, A. Ü., Eğitim Bilimleri Fakültesi Yayını No: 65, Ankara