Journals / Ondokuz Mayıs Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi / 2012 / Cilt: 32 - Sayı: 32

A Study of Sultan Mamdûh’s Poems in his Makhzan Al-Asrâr

Sultan Memdûh’un Mahzenü’l-Esrâr’ından Hareketle Şiirleri Ve Şairliği Üzerine Değerlendirmeler

Pages
129–165
Publication Date
2012-06-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Finally, I make an assessment of the Sultan Mamdûh’s poems of boasting (fakhriyyât) and his poetic competence.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Sultan Mamdûh (d. 1263/1847) is a sufi who composed voluminous poetical work in the field of sufi literature.
📊
Key Findings & Data:The work that stands out among his voluminous oeuvre is Makhzan al-Asrâr that contains Arabic, Persian and Turkish poems.
💡
Conclusion & Impact:Finally, I make an assessment of the Sultan Mamdûh’s poems of boasting (fakhriyyât) and his poetic competence.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Sultan Memdûh · Mahzenü’l-Esrâr · tasavvuf edebiyatı

Abstract

Sultan Mamdûh (d. 1263/1847) is a sufi who composed voluminous poetical work in the field of sufi literature. The work that stands out among his voluminous oeuvre is Makhzan al-Asrâr that contains Arabic, Persian and Turkish poems. This work deals with divine love based on the doctrine of the unity of being (wahdat al-wujûd). Some of the topics treated thus include God’s unity, His names and attributes, and the essence of things. In this article, I discuss the reason why Sultan Mamdûh composed poetry and study a variety of topics such as characteristics of his poetry, themes of knowledge and love as presented in the work, and the sufi symbols/allegories employed therein. Finally, I make an assessment of the Sultan Mamdûh’s poems of boasting (fakhriyyât) and his poetic competence.

Özet

Sultan Memdûh (ö.1263/1847), Tasavvuf edebiyatı sahasında hacimli manzum eserler kaleme almış bir mutasavvıftır. Külliyat’ı içerisinde ön plana çıkan eseri; Arapça, Farsça ve Türkçe şiirlerden oluşan Mahzenü’l-Esrâr’ıdır. Eserde vahdet-i vücûd öğretisi temelinde ilâhî aşk işlenmektedir. Bu çerçevede; Allah’ın birliği, Cenâb-ı Hakk’ın esmâ ve sıfatları, eşyanın mahiyeti ele alınan konulardan bazılarıdır. Bu makalede; şairin şiir yazmaktaki amacı, şiirinin özellikleri, ilim ve aşk temaları, eserde kullanılan tasavvufî remizler, Sultan Memdûh’un şairliği ve fahriyeleri incelenerek bunlar üzerinde değerlendirmelerde bulunulacaktır.

🔖

Cite This Article

İSLAMOĞLU, A. (2012). A Study of Sultan Mamdûh’s Poems in his Makhzan Al-Asrâr. Ondokuz Mayıs Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Cilt: 32 - Sayı: 32, 129–165. https://ajindex.com/articles/108480

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (17)

  1. AKÜN, Ömer Faruk, “Divan Edebiyatı”, Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi, c. 9, İstanbul, 1994.
  2. ALTINTAŞ, Hayrani, “Fakîrullah”, Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi, c. 12, İstanbul, 1995.
  3. ARSLAN, Ahmet Turan, AKKUŞ, Mehmet vd., Mahzenü’l‐Esrâr (I‐III), Siirt Valili‐ ği, Ankara, 2009‐2011.
  4. ARSLAN, Hüseyin, Yüksek Rûhlar ve Aydınlar Yurdu Tillo, Simurg, İstanbul, 2006.
  5. BATİSLAM, Dilek, “Divan Şiirinde Sabâ”, Prof. Dr. Mehmet Çavuşoğlu’na Armağan II, Osmanlı Tarih Araştırmaları, sayı: XXVI, İstanbul, 2005.
  6. BAYRAM, Yavuz, “16. Yüzyıl Divan Şiirinde ‘Şiir, Söz ve Şair’le İlgili Anlam Alanları (Kelimeler ve Terkipler)”, Selçuk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Türkiyat Araştırmaları Dergisi, sayı: 15, Konya, 2004. BEYZÂDEOĞLU, Süreyya Ali, Sünbülzâde Vehbî, İklim Yayınları, İstanbul, 1993.
  7. BİLGEGİL, Kaya, Edebiyat Bilgi ve Teorileri (Belâgat), Enderun Kitabevi, İstanbul, 1989.
  8. CEBECİOĞLU, Ethem, Tasavvuf Terimleri ve Deyimleri Sözlüğü, Anka Yayınları, İstanbul, 2004.
  9. COŞKUN, Menderes, “Klasik Türk Şairinin Poetikası Üzerine”, Bilig, sayı: 56, Kış 2011.
  10. ERKAL, Abdulkadir, Divan Şiiri Poetikası (17. Yüzyıl), Birleşik Yayınevi, Ankara, 2009. FİRÛZÂBÂDÎ, Mecdüddîn Muhammed b. Yakûb, el‐Kâmûsu’l‐Muhît, Dâru’l‐ Ma‘rife, Beyrut, 1426. Fuzûlî Dîvânı, (Haz.: Abdülbâkî Gölpınarlı), İnkılâp Kitabevi, İstanbul, 1961.
  11. GÖKHAN, Özden, Tillo’daki Mimari Eserler, Kültür Bakanlığı Yayınları, Ankara, 2002.
  12. GÜLEÇ, İsmail, “Osmanlı Müellifleri’nde Şair ve Şiir Değerlendirmeleri”, İlmî Araştırmalar Dil ve Edebiyat İncelemeleri, 25 (Bahar 2008).
  13. GÜLHAN, Abdülkerim, “Hakânî Mehmed Beyin Şiir Anlayışı”, Balıkesir Üniversi‐ tesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, c. 1, sayı: 2, yıl: 1998. HAMZAVÎ AHMED EL‐HÂLİDÎ, Kenzü’l‐Fütûh fî‐Menâkıbı ve Ahvâli’l‐Gavsi’l‐ Memdûh, (El yazması), Bedreddin Aydın Özel Kütüphanesi. İBN MANZÛR, Ebu’l‐Fadl Muhammed b. Mükerrem, Lisânu’l‐Arab (I‐XV), Dâru Beyrut‐Dâru Sâdır, Beyrut, 1955.
  14. İSEN DURMUŞ, Tuba Işınsu, “Fahriyeler Işığında Osmanlı Şiirinde İdeal Şairin Portresi”, Bilig, sayı: 43, Güz/2007.
  15. İSEN, Mustafa, Latîfî Tezkiresi, Kültür Bakanlığı Yayınları, Ankara, 1990.
  16. KAZAN, Şevkiye, “Divan Şiirinde Önemli Bir Leitmotif: Sühan Redifli Şiirler”, Çankaya Üniversitesi Journal of Art and Science, c. 2, sayı: 2, Ankara, 2004. KELÂBÂZÎ, Ta‘arruf‐Doğuş Devrinde Tasavvuf, (Haz.: Süleyman Uludağ), Dergâh Yayınları, İstanbul, 1992.
  17. KILIÇ, Filiz, XVII. Yüzyıl Tezkirelerinde Şair ve Eser Üzerine Değerlendirmeler, Akçağ Yayınları, Ankara, 1