SavedAdd your journal

Journals / Milli Eğitim Dergisi / 2026 / Cilt: 47 Sayı: 218

TÜRK DİLİ VE EDEBİYATI BÖLÜMÜNDE OKUYAN ÖĞRENCİLERİN TÜRKÇE BİLİNÇ DÜZEYLERİ

Keziban Tekşan0000-0002-5768-0022
Pınar Kanık Uysal0000-0003-1208-9535
Pages
263–274
Publication Date
2018-05-15
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu nedenle dile gereken saygı ve özen gösterilmelidir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Dil millî birlik ve bütünlüğü sağlayan, millet bilincini oluşturan temel  unsurdur.
📊
Key Findings & Data:Dil millî birlik ve bütünlüğü sağlayan, millet bilincini oluşturan temel  unsurdur.
💡
Conclusion & Impact:Bu nedenle dile gereken saygı ve özen gösterilmelidir.
🔬Design:Araştırma Makalesi
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Türkçe · Türkçenin kuralları · Türkçe bilinci

Özet

Dil millî birlik ve bütünlüğü sağlayan, millet bilincini oluşturan temel  unsurdur. Bu nedenle dile gereken saygı ve özen gösterilmelidir. Dilini doğru

🔖

Cite This Article

Tekşan, K., Uysal, P. K. (2018). TÜRK DİLİ VE EDEBİYATI BÖLÜMÜNDE OKUYAN ÖĞRENCİLERİN TÜRKÇE BİLİNÇ DÜZEYLERİ. Milli Eğitim Dergisi, Cilt: 47 Sayı: 218, 263–274. https://ajindex.com/articles/1080186

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (26)

  1. AKÇAY, Ahmet. (2013). “Türkçe Öğretmeni Adaylarının Yabancı Kökenli Bilişim Terimlerinin Türkçe Karşılıklarını Bilme Yeterliklerinin Çeşitli Değişkenler Açısından İncelenmesi”, Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi Türkçenin Eğitimi Öğretimi Özel Sayısı, 6(11), s. 1-19.
  2. ARGUNŞAH, Mustafa (2012). Sözüm Türkçe Üstüne, Kesit Yayınları, İstanbul.
  3. AKARSU, Bedia (1998). Dil-Kültür Bağlantısı, İnkılâp Kitabevi Yayınları, İstanbul.
  4. AKSAN, Doğan (2003). Türkiye Türkçesinin Dünü Bugünü Yarını, Bilgi Yayınları, Ankara.
  5. AKSAN, Doğan (2004). Dilbilim ve Türkçe Yazıları, Multılıngual Yayıncılık, İstanbul.
  6. ARSLAN, Akif; KILIÇ, Yasin (2012). “Türkçe Öğretmenleri ile Öğretmen Adaylarının Türkçe Bilinç Düzeyleri (Ağrı İli Örneklemi)”, Turkish Studies,7/4,s.799-806.
  7. Türk Dili ve Edebiyatı Bölümünde Okuyan Öğrencilerin Türkçe Bilinç Dü. Millî Eğitim Sayı 218 Bahar/2018 273
  8. ATEŞ, Kemal (2010). Öğretemediğimiz Türkçe, İmge Kitabevi, Ankara.
  9. BANARLI, Nihat Sami (2002). Türkçenin Sırları, Kubbealtı Neşriyat, İstanbul.
  10. BÜYÜKKANTARCIOĞLU, Nalan (2006). Toplumsal Gerçeklik ve Dil, Multılıngual Yayıncılık, İstanbul.
  11. ÇİÇEK, Mehmet; ALCELLAT, Nesime (2014). “İlköğretim Türkçe Dersi Kitaplarındaki Türkçe Yanlışları ve Eksiklikler Üzerine Bir İnceleme.” Ana Dili Eğitimi Dergisi. 2(4), s. 120- 134.
  12. GÖÇER, Ali (2014). “Öğretmen Adaylarının Türkçenin Kullanımına İlişkin Görüşleri: Fenomenolojik Bir Analiz”, Millî Eğitim, 43 (203), 23-36.
  13. KARASAR, Niyazi (2000). Bilimsel Araştırma Yöntemi, Nobel Yayıncılık, Ankara.
  14. KARATAŞ, Mustafa (2013). “Üniversitelerdeki Türk Dili Dersi ve Türkçe Konusundaki Tutumlar”, Turkish Studies, Volume 8/1 Winter 2013, p. 1881-1898, Ankara, Turkey.
  15. KOLAÇ, Emine (2008). “Sınıf Öğretmeni Adaylarının Anadilimizin Yaşadığı Sorunlara İlişkin Farkındalıkları Görüş ve Önerileri”, Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 1/5, s.441.
  16. KIZILTAN, Nalan; ERSANLI, Yangın, Ceyhan (2008). “Üniversite Öğretim Elemanlarının Dil Bilinci ve Türkçe Kullanım Duyarlılığı”, Ondokuz Mayıs Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 2008, 25, s. 39-50.
  17. OFLAZOĞLU, Turan (2002). “Dilimiz, Ulusal Kimliğimiz Tehlikede”, Türkçenin Dünü, Bugünü, Yarını, Uluslar arası Bilgi Şöleni, Bildiriler,7-8 Ocak 2002, Haz;Öğer Tur Ankara, Kültür Bakanlığı Yayınları,s.337-343.
  18. ÖNKAŞ, Açık. Nilgün (2010). “Ana Dili Öğretiminde Yeni Yaklaşımlar”, Muğla Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi (İLKE) Bahar, Sayı 24, s.121- 128.
  19. TDK (2005). Büyük Türkçe Sözlük, Türk Dil Kurumu Yayınları, Ankara.
  20. TEMUR, Turan; VURUŞ, Nurdan (2009). “İnternet (Genel Ağ) Ortamında Türkçenin Kullanımına İlişkin Bir Çözümleme”, Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 12 (22), s. 232-244.
  21. TURAN, Şerafettin (2002). “Türkçenin Bilim Dili Olmasına İlişkin Sorunlar”, Türkçenin, Dünü, Bugünü, Yarını, Uluslararası Bilgi Şöleni Bildirileri,7,8 Ocak 2002, Haz; Öger Tur Ankara, Kültür Bakanlığı Yayınları, s.91-107.
  22. UYGUR, Nermi (2001). Dilin Gücü, YKY yayınları, İstanbul.
  23. UZUNER YURT, Serap; AKTAŞ, Elif (2016). “Öğretmen Adaylarının Yabancı Sözcüklerin Türkçe Karşılıklarını Bilme Düzeyleri”, Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 20/37,s.166-186.
  24. ÜSTÜNER, Ahat (2003). Anadille Eğitim ve Türkçe, Birses, 21.01.2003. YAMAN, Ertuğrul (2015). Türkçe Bilinci, Akçağ Yayınları, Ankara.
  25. YAMAN, Havva (2011). “Türkçe Bilinci Ölçeği Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması”, Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 9(1), s. 151-167.
  26. Türk Dili ve Edebiyatı Bölümünde Okuyan Öğrencilerin Türkçe Bilinç Dü. Millî Eğitim Sayı 218 Bahar/2018 273