Journals / Sanat Tarihi Dergisi / 2026 / Cilt: 21 Sayı: 1

Lost Tiles of Manisa Muradiye Mosque

MANİSA MURADİYE CAMİİ’NİN KAYIP ÇİNİLERİ

Pages
87–96
Publication Date
2013-07-15
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

All we can wish after what happened to many of our cultural heritage is that those tiles are found and placed where they once belonged.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Manisa Muradiye Mosque is an important representative of Classical Ottoman art both from the architectural and decoration points of view.
📊
Key Findings & Data:Unfortunately those tiles, which brought a fabulous visuality into the edifice, have been stolen in 2004.
💡
Conclusion & Impact:All we can wish after what happened to many of our cultural heritage is that those tiles are found and placed where they once belonged.
🔬Design:Makale
📍Scope:2004 Verileri
⚙️Variables:Muradiye Camii · çini · tahribat

Abstract

Manisa Muradiye Mosque is an important representative of Classical Ottoman art both from the architectural and decoration points of view. In addition to its balanced architectural formation, its striking tiles are examples of underglazed Iznik productions with red color. Unfortunately those tiles, which brought a fabulous visuality into the edifice, have been stolen in 2004. In the process of the restoration works carried out during 2007-2008, the missing tiles were painted on plaster in hand-drawn technique. All we can wish after what happened to many of our cultural heritage is that those tiles are found and placed where they once belonged.

Özet

Manisa Muradiye Camii, gerek mimari kuruluşu, gerekse süslemeleriyle Klasik Osmanlı sanatının önemli temsilcilerinden biridir. Dengeli mimari kuruluşunun yanı sıra, süslemeleriyle de göz dolduran yapının çinileri, İznik üretimi kırmızılı sıraltı teknikli örneklerdendir. Yapıya inanılmaz bir görsellik katan bu çiniler, maalesef 2004 yılında çalınmıştır. 2007-2008 yılındaki restorasyonda çinilerin eksik kısımları alçı üzerine kalemişi tekniğiyle tamamlanmıştır. Birçok eserimizin başına gelen bu talihsiz olaylardan sonra tek umudumuz ve dileğimiz, çalınan çinilerin bulunup, ait oldukları yere getirilmeleridir.

🔖

Cite This Article

Gök, S. (2013). Lost Tiles of Manisa Muradiye Mosque. Sanat Tarihi Dergisi, Cilt: 21 Sayı: 1, 87–96. https://ajindex.com/articles/1073852

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (14)

  1. Acun (1999) H. Acun, Manisa’da Türk Devri Yapıları, Ankara, 1999.
  2. Aslanapa (1989) O. Aslanapa, Mimar Sinan’ın Hayatı ve Eserleri, İstanbul, 1989.
  3. Aslanapa (1993) O. Aslanapa, “Osmanlı Devri Mimari Sanatı”, Başlangıcından Bugüne Türk Sanatı, Ed. Mehmet Önder, İstanbul, 1993, s.185- 238.
  4. Demirsar Arlı-Altun (2008)
  5. B. Demirsar Arlı- A. Altun, Anadolu Toprağının
  6. Hazinesi Çini, Osmanlı Dönemi, İstanbul, 2008. Emecen (1989)
  7. F. Emecen, XIV. Asırda Manisa Kazası, Ankara, 1989. Kuran (1986)
  8. A. Kuran, Mimar Sinan, İstanbul, 1986. Ongan (1954)
  9. A. Ongan, “Manisa Muradiye Külliyesi”, Türkiye Turing ve
  10. Otomobil Kurumu Belleteni, S. 15, Temmuz 1954, s.9-11. Öney (1976)
  11. G. Öney, Türk Çini Sanatı, İstanbul, 1976.
  12. Riefstahl (1941) R. Riefstahl, Cenubi Garbi Anadolu’da Türk Mimarisi, İstanbul, 1941. Su (1949) K. Su, Mimar Sinan’ın Eserlerinden Muradiye Camii, İstanbul, 1940.
  13. Uluçay-Gökçen (1939) U. Uluçay-İ. Gökçen, Manisa Tarihi, İstanbul, 1939.
  14. Uzunçarşılı (1929) Yücel (1968) İ. H. Uzunçarşılı, Kitabeler, İstanbul, 1929. E. Yücel, “Manisa Muradiye Camii ve Külliyesi”, Vakıflar Dergisi, C.VII, İstanbul, 1968, s.207-214.