SavedAdd your journal

Journals / Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi / 2008 / Cilt: 13 Sayı: 13

Relationships Between Marital Adjustment and Humor Styles

Evlilik Uyumu ve Mizah Tarzları Arasındaki İlişkiler

Arş. Gör. Dr. Hüdayar Cihan Güngör
Arş. Gör. Tahsin İlhan
Pages
97–106
Publication Date
2008-06-01
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

In conclusion, females perceived humor as an important factor in their marriage whereas males didn’t perceive humor as an important factor in their marriage.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The study investigated whether there was a relationship between marital adjustment and humor styles of married people.
📊
Key Findings & Data:By this purpose, 170 married people were reached and applied Dyadic Adjustment Scale (DAS) and Humor Styles Questionnaire (HSQ).
💡
Conclusion & Impact:In conclusion, females perceived humor as an important factor in their marriage whereas males didn’t perceive humor as an important factor in their marriage.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Evlilik uyumu · mizah duygusu · mizah tarzları

Abstract

The study investigated whether there was a relationship between marital adjustment and humor styles of married people. By this purpose, 170 married people were reached and applied Dyadic Adjustment Scale (DAS) and Humor Styles Questionnaire (HSQ). For this relationship was investigated, firstly, Pearson Product Moment Correlation Coefficient was computed seperately for both sex. Finally, the same process was repeated for all participants. In result of these analysis, for males there was a positive and significant relationship (r = 0.40, p<.01) between self-enhancement humor subscales of humor styles and dyadic cohesion subscales of Dyadic Adjustment Scales. For females, there was a relationship between self-enhancement humor, selfdefeating humor subscales of humor styles and dyadic cohesion, dyadic consensus, dyadic satisfaction and affectional expression subscales of Dyadic Adjustment Scales. For all participants, there were correlation scores between marital adjustment and humor styles alike females’ scores. In conclusion, females perceived humor as an important factor in their marriage whereas males didn’t perceive humor as an important factor in their marriage.

Özet

Bu çalışmada evli bireylerin evlilik uyumları ile sahip oldukları mizah tarzları arasındaki ilişki araştırılmıştır. Bu amaçla 170 evli bireye ulaşılmış, katılımcılara Çift Uyum Ölçeği (ÇUÖ) ve Mizah Tarzları Ölçeği (MTÖ) uygulanmıştır. Bu ilişkiyi araştırmak amacıyla önce her iki cinsiyet için Pearson Momentler Çarpımı Korelasyon Katsayısına ayrı ayrı bakılmış, son olarak tüm katılımcılar üzerinde aynı işlem tekrarlanmıştır. Bu analizler sonucunda erkeklerin mizah tarzları ile ÇUÖ’nin alt boyutlarından olan çift bağlılığı arasında sadece kendini geliştirici mizah arasında pozitif yönde ve anlamlı ilişki elde edilmiştir (r = 0.40, p<.01). Kadınlarda ise, ÇUÖ’nin alt boyutları Kendini Geliştirici Mizah ve Kendini Yıkıcı Mizah ile ilişkili bulunmuştur. Tüm katılımcılar açısından bulgulara bakıldığında, kadınlardakine benzer ilişkiler elde edilmiştir. Sonuç olarak, kadınlar erkeklere göre mizahı evlilik ilişkilerinde daha önemli bir faktör olarak algılamaktadırlar.

🔖

Cite This Article

Güngör, A. G. D. H. C., İlhan, A. G. T. (2008). Relationships Between Marital Adjustment and Humor Styles. Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi, Cilt: 13 Sayı: 13, 97–106. https://doi.org/10.21560/spcd.10743

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (53)

  1. Abel, M. H. (2002). Humor, stress, and coping strategi- es. Humor: International Journal of Humor Re- search, 15 (4), 365-381.
  2. Acar, H. (1998). Ankara’da sosyal hizmetler ve çocuk esirgeme kurumu genel müdürlüğüne bağlı sos- yal hizmetler kuruluşlarında çalışan üniversite mezunu evli personelin evlilik doyumları. Yayın- lanmamış Yüksek Lisans Tezi. Ankara: Hacettepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.
  3. Aydın, G.(1993). İç-dış kontrol odağı ile durumluk mi- zah tepkisi arasındaki ilişki. Ankara: II. Ulusal Psi- kolojik Danışma ve Rehberlik Kongresi Bilimsel Çalışmaları. Hacettepe Üniversitesi.
  4. Botwin, M. D., Buss, D. M. ve Shackelford, T. K. (1997). Personality and mate preferences: five factors in mate selection and marital satisfaction. Journal of Personality, 65 (1), 107-136.
  5. Bouchard, G., Sabourin, S., Lussier, Y., Wright, J. ve Richer, C. (1998). Predictive validity of coping stra- tegies on marital satisfaction: Cross-sectional and longitudinal evidence. Journal of Family Psycho- logy, 12(1), 112-132.
  6. Celso, B.C., Ebener, D.J. ve Burkhead, H.(2003). Hu- mor coping, health status, and life satisfaction among older adults residing in asited living faciliti- es. Aging and Mental Health, 7(6), 438-445.
  7. Cogan R, Cogan D. ve Waltz W. (1987). Effects of la- ughter and relaxation on discomfort thresholds. Journal of Behavior Medicine, 10, 139-144. lilik uyumuna mizahın katkısını araştıran nedensel çalışmaların da yapılması mümkündür. Son ola- rak, çiftlere yönelik mizah eğitim programları dü- zenlenebilir.
  8. De Koning, E. ve Weiss, R. L. (2002). The relational hu- mor ınventory: functions of humor in close relati- onships. The American Journal of Family The- rapy. 30, 1-18.
  9. Dostal, C. ve Langhinrichsen- Rohling, J. (1997). Rela- tionship-specific cognitions and family-of-origin di- vorce and abuse. Journal of Divorce and Remar- riage. 27, 101-120.
  10. Durmuş, Y. ve Tezer, E. (2001). Mizah duygusu ve stresle başa çıkma tarzları arasındaki ilişki. Türk Psikoloji Dergisi, 16 (47), 25-32.
  11. Fışıloğlu, H. ve Demir, A. (2000). Applicability of the dyadic adjustment scale for measurement scale for measurement of marital quality with Turkish coup- les. European Journal of Psychological Asses- ment, 16 (3), 214-218.
  12. Geist, R. L., ve Gilbert, D. G. (1996). Correlates of exp- ressed and felt emotion during marital conflict: Sa- tisfaction, personality, process, and outcome. Per- sonality and Individual Differences, 21(1), 49-60.
  13. Glenn, N. D. ve Weaver, C. N. (1981). The contribution of marital happiness to global happiness. Journal of Marriage and the Family, 43, 161-169.
  14. Halgin, R. P. ve. Lovejoy, D. W. (1991). An integrative approach to treating the partner of a depressed person. Psychotherapy, 28 (2), 251-258.
  15. Hatipoğlu, Z. (1993). The role of certain demographic variables and marital conflict in marital satisfac- tion of husbans and wives. A Master’s Thesis. An- kara: Middle East Technical University.
  16. Hehl, F. J. ve Ruch, W. (1985). The Location of Sense of Humor Within Comprehensive Personality Spa- ces: An Exploratory Study. Personal and Individu- al Differences, 6, 703-715.
  17. Hudak D.A., Dale J. ve Hudak M. (1991) Effects of hu- morous stimuli and sense of humor on discomfort. Psychological Report. 69, 779-786.
  18. İlhan, T. (2005). Öznel iyi oluşa dayalı mizah tarzları modeli. Yayınlanmamış Y. Lisans Tezi. Ankara: Ga- zi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
  19. Johari. M. (2001). Humour and relationships: Is hu- mour styles associated with romantic relations- hip success? Unpublished B.A. Thesis, University of Western Ontario.
  20. Johari, M. (2004). Humor and marital quality: Is hu- mour style associated with marital success? A Master’s Thesis. Wilfrid Laurier University.
  21. Karasar, N. (2003). Bilimsel araştırma yöntemi. 12. Baskı. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
  22. Karney, B. R. ve Bradbury, T. N. (1997). Neuroticism, marital interaction and the trajectory of marital sa- tisfaction. Journal of Personality and Social Psychology, 72(5), 1075-1092.
  23. Kastro, R. M. (1998). Evlilik içi uyum ve depresyon: evlilik ilişkisinin niteliği ve eşlerde semptom olu- şumu hakkında bir çalışma. Yayınlanmamış Yük- sek lisans Tezi. İstanbul: İstanbul Üniversitesi, Sos- yal Bilimler Enstitüsü.
  24. Kışlak, Ş. T. (1995). Cinsiyet, evlilik uyumu, depres- yon ile nedensel ve sorumluluk yüklemeleri ara- sındaki ilişki üzerine bir araştırma. Yayınlanma- mış Doktora Tezi. Ankara: Ankara Üniversitesi, Sos- yal Bilimler Enstitüsü.
  25. Koydemir, S., Selışık, Z. E. S. ve Tezer, E. ( 2005 ). Ev- lilik uyumu ve mükemmeliyetçilik boyutları arasın- daki ilişkiler. Türk Psikolojik Danışma ve Rehber- lik Dergisi. 23 (3), 69-75.
  26. Kuhlman, T. L. (1984). Humor and Psychotherapy. Homewodd, IL: Dow Jones-Irvin.
  27. Kuiper, A. N. ve Martin R. A. (1998). Is Sense Of Humor A Positive Personality Characteristic? The sense of humor: Exploration of a Personality Charac- teristic Edited by Willibald Ruch. – Berlin; New York: Mouton de Gruyder.
  28. Kuiper, A. N. ve Nicholl, S. (2004). Thought of feeling better? Sense of humor and psysical health. Hu- mor: International Journal of Humor Research, 17 (1-2), 37-66.
  29. Kuiper, A. N. ve Borowıcz-Sibenik, M. (2005). A good sense of humor doesn’t always help: agency and communication as moderators of psychological well-being. Personality and Individual Differen- ces, 38, 365-37
  30. Macdonald, N. E., Ebert, P. D. ve Mason, S. E. (1987). Marital status and age as related to masculine and feminine personality dimensions and self-esteem. Journal of Social Psychology. 127 (3), 289-298.
  31. Martin, R. A. (1998). Approaches to the sense of hu- mor: A historical review. The Sense of Humor: Exploration of a Personality Characteristic, Edi- ted by Willibald Ruch. Berlin; New York: Mouton de Gruyder.
  32. Martin, R. A. (2004). Sense of humor and physical he- alth: theorical ıssue, recent finding and future direc- tions. Humor: International Journal of Humor Research, 17( 1/ 2), 1-19.
  33. Martin, R.A., Puhlık-Doris, P., Larsen, G., Gray, J. ve Weir, K. (2003). Individual differences in uses of hu- mor and their relation to psychological well-being: Development of the humor styles questionnaire, Journal of Research in Personality, 37 (1), 48-75.
  34. Murstein, B. I. ve Brust, R. G. (1985). Humor and ınter- national attraction. Journal of Personality As- sessment. 49(6), 637-640.
  35. Neslek, B. J. ve Derks, P. (2001). Use of humor a co- ping mechanism, psychological adjustment and social ınteraction. Humor: International Journal of Humor Research, 14 (4), 395-413.
  36. Özenç, S. (1998). Algılanan anne-baba tutumlarının durumluk mizah tepki düzeyine etkisi. Yayınlan- mamış Yüksek lisans Tezi. Samsun: Ondokuz Ma- yıs Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.
  37. Ptacek, J. T. ve Dodge, K. L. (1995). Coping strategies and relationship satisfaction in couples. Persona- lity and Social Psychology Bulletin, 21(1), 76-84.
  38. Puhlik-Dorris P. Martin, R.A. (1999). A new measure of humor: distinguishing adjusted from maladjusted humor. Sense of Humor: Further Explorations of a Personality Characteristic, Ruch W (Chair). Sympo- sium conducted at the 11th International Soci- ety for Humor Studies Conference, Oakland, CA.
  39. Priest, R. F. (2003). Humor appreceation in marriage. Humor: International Journal of Humor Rese- arch, 16 (1), 63-78.
  40. Raniseski, J. M. A. (1998). Exploring the relationship between humor and marital well-being. PhD. Thesis. University of Houston.
  41. Rust, J. ve Goldstein, J. ( 1989). Humor in marital ad- justment. Humor, 2 (3), 217-223.
  42. Russell, R. ve H., Wells, P. A. (1994). Personality and quality of marriage. British Journal of Psycho- logy, 85, 161-168.
  43. Rotton J. ve Shats M. (1996). Effects of state humor, expectancies and choice on postsurgical mood and self-medication: a field experiment. Journal of Applied Social Psychology. 26, 1775-1794.
  44. Sharpley, C. F. ve Khan, J.A. (1982). The relationship between marital adjustment and self-concept for married individuals and couples. Journal of Indivi- dual Psychology, 38 (1), 62-71.
  45. Spanier, G. B. (1976). Measuring dyadic adjustment: New scales for assessing the quality of marriage and similar dyads. Journal of Marriage and the Family, 38, 15-28.
  46. Şener, A. (2002). Ailede eşler arası uyuma etki eden faktörlerin araştırılması. Yayınlanmamış Doktora Tezi. Ankara: Hacettepe Üniversitesi Sağlık Bilimle- ri Enstitüsü.
  47. Tezer, E. (1986). Evli eşler arasındaki çatışma davra- nışları: algılama ve doyum. Yayınlanmamış Dok- tora Tezi. Ankara: Hacettepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.
  48. Tezer, E. (1994). Evli eşler arasındaki çatışmalar ile çe- şitli demografik değişkenlerin evlilik doyumuna etki- si: Kadın eşin bir işte çalıştığı ve çalışmadığı eşler üzerinde bir araştırma. 3P Psikiyatri Psikoloji Psi- kofarmakoloji Dergisi, 2 (3), 209-217.
  49. Topuz, S. (1995). Popülerlik, mizah duygusu ve aka- demik başarı arasındaki ilişki. Yayınlanmamış Y.Lisans Tezi. Ankara: Ortadoğu Teknik Üniversite- si, Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
  50. Torun, C. (2005). Relationship maintenance strategi- es and marital satisfaction among turkish coup- les. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. İstanbul: Boğaziçi Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.
  51. Yerlikaya, E. (2003). Mizah tarzları ölçeğinin uyarla- ma çalışması. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Adana: Çukurova Üniversitesi, Sosyal Bilimler Ens- titüsü.
  52. Yıldırım, İ. (1992). Evli bireylerin uyum düzeylerini et- kileyen bazı etmenler. Yayınlanmamış Doktora Tezi. Ankara: Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
  53. Ziv, A. ve Gadish, O. (1989). Humor and marital satis- faction. The Journal of Social Psychology, 129 (6), 759-768.