SavedAdd your journal

Journals / Konservatoryum / 2024 / Cilt: 11 Sayı: 2

The Analysis of the First Movement of Igor Stravinsky’s “Concerto for Piano and Winds”

Igor Stravinsky’nin “Concerto for Piano and Winds” Adlı Eserinin Birinci Bölümünün İncelenmesi

Mahmut Yontar(İSTANBUL ÜNİVERSİTESİ, DEVLET KONSERVATUVARI, MÜZİK BÖLÜMÜ, KOMPOZİSYON ANASANAT DALI)0009-0008-3202-5268
Pages
349–362
Publication Date
2024-12-25
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

The findings reveal Stravinsky’s subjective approaches to harmonic structures and musical materials, as well as the innovative perspectives he brought to the concerto genre with this work.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:This study analyzes the first movement of Igor Stravinsky’s neoclassical work, "Concerto for Piano and Winds," from musical and structural perspectives.
📊
Key Findings & Data:These structural features are significant elements that reinforce the dynamic and dramatic atmosphere of the work.
💡
Conclusion & Impact:The findings reveal Stravinsky’s subjective approaches to harmonic structures and musical materials, as well as the innovative perspectives he brought to the concerto genre with this work.
🔬Design:Araştırma Makalesi
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Igor Stravinsky · Neoklasisizm · Konçerto

Abstract

This study analyzes the first movement of Igor Stravinsky’s neoclassical work, "Concerto for Piano and Winds," from musical and structural perspectives. By thoroughly examining the musical structure of the piece, it highlights Stravinsky’s contributions to the concerto genre and positions this work within his neoclassical approach. The analysis was conducted using qualitative research methods, specifically document analysis techniques. The aim of the study is to examine the score and audio recordings of the work to identify its structural features and prominent musical elements. The findings reveal Stravinsky’s subjective approaches to harmonic structures and musical materials, as well as the innovative perspectives he brought to the concerto genre with this work. Additionally, it has been determined that the piece departs from the classical concerto form through certain musical transitions characteristic of the Baroque period and the solo-ensemble dynamics found in the Baroque concerto grosso. The results also detail Stravinsky’s innovations in the use of tonality, rhythmic diversity, and orchestration techniques. These structural features are significant elements that reinforce the dynamic and dramatic atmosphere of the work. Furthermore, the use of the piano in the piece goes beyond the typical soloist role, establishing a rich dialogue with the orchestra. This study sheds light on how this work reflects the evolution of Stravinsky’s musical language and the characteristic features of the neoclassical period, illuminating the innovations it introduced into the music literature.

Özet

Bu çalışma, Igor Stravinsky’nin neoklasik dönem eseri olan “Concerto for Piano and Winds” adlı eserinin birinci bölümünü müzikal ve yapısal açıdan analiz etmektedir. Eserin müzikal yapısını detaylıca inceleyerek, Stravinsky’nin konçerto türüne katkılarını ve bu eserin neoklasik yaklaşım içindeki yerini ortaya koymaktadır. Analiz, nitel araştırma yöntemlerinden doküman incelemesi teknikleriyle gerçekleştirilmiştir. Çalışmanın amacı, eserin nota ve ses kaydını inceleyerek yapısal özellikleri ve öne çıkan müzikal unsurları belirlemektir. Bulgular, Stravinsky’nin armonik yapılar ve müzikal malzemeler üzerindeki öznel yaklaşımlarını ve bu eserle beraber konçerto türüne getirdiği yenilikçi bakış açılarını göstermektedir. Ayrıca, eserin Barok döneme özgü bazı müzikal geçişler ve Barok konçerto grosso’da yer alan solo-topluluk dinamikleri ile klasik konçerto formundan ayrıldığı tespit edilmiştir. Sonuçlar, Stravinsky’nin tonalite kullanımındaki yenilikler, ritmik çeşitlilik ve orkestrasyon tekniklerini de detaylandırmaktadır. Bu yapısal özellikler, eserin dinamik ve dramatik atmosferini pekiştiren önemli unsurlardır. Ayrıca, piyanonun eserdeki kullanımı, tipik solist rolünün ötesine geçerek, orkestrayla zengin bir diyalog oluşturmaktadır. Bu çalışma, Stravinsky’nin müzikal dilindeki evrimi ve neoklasik dönemin karakteristik özelliklerini yansıtan bu eserin, müzik literatürüne nasıl bir yenilik getirdiğini aydınlatmaktadır.

🔖

Cite This Article

Yontar, M. (2024). The Analysis of the First Movement of Igor Stravinsky’s “Concerto for Piano and Winds”. Konservatoryum, Cilt: 11 Sayı: 2, 349–362. https://doi.org/10.26650/CONS2024-1524651

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (20)

  1. Ak, İ. (2019). Francis Poulenc’in klarnet ve piyano için Sonat’ının klarnet icracılığı yönünden incelenmesi. İnönü Üniversitesi Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi, 8(1), 217-229. google scholar
  2. Baltacı, A. (2019). Nitel araştırma süreci: Nitel bir araştırma nasıl yapılır?. Ahi Evran Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 5(2), 368-388. google scholar
  3. Bonta, S. (1969). The uses of the "sonata da chiesa". Journal of the American Musicological Society, 22(1), 54-84. google scholar
  4. Burde, W. (1992). Strawinsky: leben werke dokumente. Mainz: Schott Verlag. google scholar
  5. Daverio, J. (1985). In search of the sonata da camera before Corelli. Acta Musicologica, 57(2), 195-214. google scholar
  6. Erkan, Ç. (2015). 17. yüzyıl müziğinde groundbass tekniğinin Barok dönemin bağlamında temsil ettiği kimlik. Ege Üniversitesi Devlet Türk Musikisi Konservatuvarı Dergisi, 1(6), 71-80. google scholar
  7. İlyasoğlu, E. (1999). Zaman içinde müzik. İstanbul: Yapı Kredi Yayınları. google scholar
  8. Hecht, J. C. G. (2022). Music and international history in the twentieth century. New York: Berghahn Books. google scholar
  9. Hyde, M. M. (1996). Neoclassic and anachronistic impulses in twentieth-century music. Music Theory Spectrum, 18(2), 200-235. google scholar
  10. Karabey, M. (2018). 12 ton sisteminin yaratıcısı ve öğretmen olarak Arnold Schoenberg. Fine Arts, 13(4), 91-104. google scholar
  11. Karataş, Z. (2015). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Manevi Temelli Sosyal Hizmet Araştırmaları Dergisi, 1(1), 62-80. google scholar
  12. Kütahyalı, Ö. (1981). Müzik tarihi. Ankara: Varol Matbaası. google scholar
  13. Messing, S. (1988). Neoclassicism in music from the genesis of the concept through the Schoenberg/Stravinsky polemic. London. UMI Research Press. google scholar
  14. Mimaroğlu, İ. (1995). Müzik tarihi. İstanbul: Varlık Yayınları. google scholar
  15. Morgan, R. P. (1992). Anthology of Twentieth-Century music. USA: W.W. Norton&Company Inc. google scholar
  16. Say, A. (1997). Müzik tarihi. Ankara: Müzik Ansiklopedisi Yayınları. google scholar
  17. Say, A. (2002). Müzik sözlüğü. Ankara: Müzik Ansiklopedisi Yayınları. google scholar
  18. Traut, D. G. (2016). Stravinsky’s “great passacaglia” recurring elements in the concerto for piano and wind ınstruments. Rochester, New York: University of Rochester Press. google scholar
  19. White, E. W. (1979). Stravinsky the composer and his works. Berkeley and Los Angeles: University of California Press. google scholar
  20. Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2008). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayıncılık. google scholar