SavedAdd your journal

Journals / Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Özel Eğitim Dergisi / 2021 / Cilt: 22 - Sayı: 1

Özel Yetenekli Çocukların Kendi Arkadaşlık İlişkilerine Yönelik Görüşleri

Fidan ÖZBEY
Hadiye ELLİBEŞ CERRAH
Şükran ARPAZ ÜNSAL
Pages
113–145
Publication Date
2021-03-02
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Elde edilen bulgular alan yazın çerçevesinde tartışılmıştır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Öz Bu araştırma özel yetenekli çocukların kendi arkadaşlık ilişkilerine yönelik görüşlerini belirlemeyi amaçlayan nitel bir araştırmadır.
📊
Key Findings & Data:Çalışma grubunu Düzce, Bolu ve Samsun illerinde yaşayan özel yetenekli 12 öğrenci oluşturmaktadır.
💡
Conclusion & Impact:Elde edilen bulgular alan yazın çerçevesinde tartışılmıştır.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Anahtar Kelimeler Özel yetenekli çocuk · Arkadaşlık ilişkileri · akranlar

Özet

Öz Bu araştırma özel yetenekli çocukların kendi arkadaşlık ilişkilerine yönelik görüşlerini belirlemeyi amaçlayan nitel bir araştırmadır. Çalışma grubunu Düzce, Bolu ve Samsun illerinde yaşayan özel yetenekli 12 öğrenci oluşturmaktadır. Veriler araştırmacılar tarafından geliştirilen yarı yapılandırılmış Arkadaşlık İlişkileri Görüşme Formu kullanılarak toplanmıştır. Verilerin analizi aşamasında 9 tema oluşturulmuş ve bulgular bu temalar altında düzenlenmiştir. Bu temalar; birliktelik, çatışma, yakınlık, iletişim, yardım, bağlılık, güven, özdeşim ve sadakat temaları olarak sıralanmaktadır. Bulgulara göre; öğrenciler arkadaşlarının evlerine sık sık gidip birlikte zaman geçirdiklerini, onlarla zaman geçirmekten keyif aldıklarını öte yandan yalnız zaman geçirmeyi de sevdiklerini göstermektedir. İyi bir arkadaşta aradıkları en temel özelliğin güven olduğu belirlenmiştir. Özel yetenekli çocuklar arkadaşlarıyla bazı konularda tartışsalar da hata kendilerinde olduğu zaman mutlaka özür dilediklerini ifade etmişlerdir. Arkadaşlarının fikir ve düşüncelerini önemsediklerini ve onların sorunları ile yakından ilgilendiklerini dile getirmişlerdir. Kendilerinin arkadaşları tarafından sevildiğini belirtmişlerdir. Karşılıklı olarak sırlarını tutuklarını ve birbirlerini koruduklarını ifade etmişlerdir. Arkadaşlarının yerinde olsaydı kendisi ile arkadaşlık kurmak isteyebileceğini ifade eden çocuklar, kendilerinin iyi bir arkadaş olduklarını dile getirmişlerdir. Arkadaşlarının başarıları ile mutlu olduklarını ve kendi başarıları ile de arkadaşlarının mutlu olduklarını dile getirmişlerdir. Fakat arkadaşları kendilerini kötü bir yola sürüklerse onlarla arkadaşlıklarını keseceklerini de açıklamışlardır. Elde edilen bulgular alan yazın çerçevesinde tartışılmıştır.

🔖

Cite This Article

ÖZBEY, F., CERRAH, H. E., ÜNSAL, Ş. A. (2021). Özel Yetenekli Çocukların Kendi Arkadaşlık İlişkilerine Yönelik Görüşleri. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Özel Eğitim Dergisi, Cilt: 22 - Sayı: 1, 113–145. https://ajindex.com/articles/105786

References (6)

  1. Akarsu, F. (2001). Üstün yetenekli çocuklar [Gifted Children]. Ankara:
  2. Eduser Yayınları Akpolat, A. H. (2017). Üstün yetenekli çocukların sosyal yeterliliklerinin sınıf içerisindeki sosyometrik statülerine göre incelenmesi [Examining the social competencies of gifted children according to their sociometric status in the classroom](Yüksek Lisans Tezi). http://docs.neu.edu.tr/library/6673294270.pdfadresinden edinilmiştir. Atik, Z. E.,Çok, F., Esen-Çoban, A., Doğan, T., &Güney-Karaman, N. (2014). Akran ilişkileri ölçeğinin Türkçeye uyarlanması. Geçerlik ve güvenirlik çalışması [Adaptation of the peer relations scale to Turkish. Validity and reliability study].Kuram ve Uygulamada Eğitim, 14(2), 433-446.
  3. Bainbridge, C. (2011) Social and emotional problems affecting gifted children.http://giftedkids.about.com/od/socialemotionalissues/a/gtproblems adresinden edinilmiştir. Bloomquist, M. L., & Schnell, S.V. (2002). Helping children with aggresion and conduct problems.New York: The Guilford Press.
  4. Boland, C. M., & Gross, M. U. M. (2007). Counseling highly gifted children and adolescents. In S. Mendaglio & J. S. Peterson (Eds.), Models of counseling gifted children, adolescents, and young adults(pp. 153-199). USA: Prufrock Press.
  5. Büyükbayraktar, Ç. (2011). Üniversite öğrencilerinde mükemmeliyetçilik ve öfke ilişkisi [The relationship between perfectionism and anger among university students](Yüksek lisans tezi). Yükseköğretim Kurulu UlusalTez Merkezinden edinilmiştir. (Tez Numarası: 278657) Burton, C. B. (2001). Children's peer relationships. https://www.ericdigests.org/pre-923/peer.htmadresinden erişilmiştir. Ciğerci, Z. C. (2006). Üstün yetenekli olan ve olmayan ergenlerde benlik saygısı, başkaları tarafından algılanma ve psikolojik belirtilerin karşılaştırılması [Self-esteem, perception by others and comparison of psychological symptoms in gifted and non-gifted adolescents](Yüksek lisans tezi). Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezinden edinilmiştir. (Tez Numarası: 186799) Clark, B. (2002). Growing up gifted: Developing the potential of children at school and at home. USA, New Jersey: Merill Prentice Hall Press.
  6. Cotien, L., & Manion, L. (1994). Research methods in education(4th ed.). London: Routlenge. Creswell, J. W. (2013). Nitel araştırma yöntemleri: Beş yaklaşıma göre nitel araştırma ve araştırma deseni [Qualitative research methods: Qualitative research and research design according to five approaches].Bütün, B. & Beşir, S.B. (Çev. Eds.).Ankara: Siyasal Kit