Journals / Hitit Sosyal Bilimler Dergisi / 2017 / Cilt: 10 - Sayı: 2

TURİST REHBERLİĞİNDE MESLEK ETİĞİ İLKELERİNİN FAYDACI ETİK YAKLAŞIMI İLE BELİRLENMESİ

Pages
1639–1662
Publication Date
2017-12-17
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bununla birlikte çalışma sonunda, gelecekte yapılabilecek araştırmalar hakkında değerlendirmeler yapılmıştır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu çalışma, faydacı etik açısından turist rehberliği mesleğinde etik ilkeleri belirlemeyi amaçlamaktadır.
📊
Key Findings & Data:Bu kapsamda, 11 turist rehberi yarı-yapılandırılmış görüşmeler gerçekleştirilmiştir.
💡
Conclusion & Impact:Bununla birlikte çalışma sonunda, gelecekte yapılabilecek araştırmalar hakkında değerlendirmeler yapılmıştır.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Meslek Etiği · Faydacı Etik · Turist Rehberliği

Özet

Bu çalışma, faydacı etik açısından turist rehberliği mesleğinde etik ilkeleri belirlemeyi amaçlamaktadır. Bu kapsamda, 11 turist rehberi yarı-yapılandırılmış görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Turist rehberlerinden elde edilen verilere içerik analizi uygulanmıştır. Turist rehberliğinde mesleki etik ilkeleri üç tema altında toplanmaktadır: Mesleki Sorumluluklar, Rehberlerle İlişkiler, Turist ve Paydaşlarla İlişkiler. Mesleki Sorumluluklar teması Mesleki Özellikler, Mesleki Beraberlik; Rehberlerle İlişkiler teması Bilgi Paylaşımı, Destek Olma, İyi Niyetli Olma; Turist ve Paydaşlarla İlişkiler teması Turistlere Karşı Sorumluluklar, Turizm Paydaşlarına Karşı Sorumluluklar kategorilerinden oluşmaktadır. Araştırmada elde edilen bulgular, turist rehberliği mesleğinde etik ilkelere yönelik ilk ampirik çalışmanın bulguları olma özelliğini taşımaktadır. Turist rehberliği mesleğine ilişkin 28 etik ilkenin belirlendiği çalışma uygulamaya yönelik bazı öneriler sunmaktadır. Bununla birlikte çalışma sonunda, gelecekte yapılabilecek araştırmalar hakkında değerlendirmeler yapılmıştır.

🔖

Cite This Article

DÜZ, B. (2017). TURİST REHBERLİĞİNDE MESLEK ETİĞİ İLKELERİNİN FAYDACI ETİK YAKLAŞIMI İLE BELİRLENMESİ. Hitit Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 10 - Sayı: 2, 1639–1662. https://ajindex.com/articles/102805

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (19)

  1. AHİPAŞAOĞLU, Suavi. (2006),
  2. Turizmde Rehberlik, Gazi Kitapevi, Ankara, 2. Baskı.
  3. AKAN, Perran. (2007), “Uygulama Açısından İş Etiği Kuralları Ve Evrensel Turizm Etiği İlkeleri”, Anatolia: Turizm Araştırmaları Dergisi, Cilt.18, S.23, ss. 7-20.
  4. AKTAŞ, Kadir. (2014), “Etik-Ahlâk İlişkisi Ve Etiğin Gelişim Süreci”, Uluslararası Yönetim ve Sosyal Araştırmalar Dergisi, Cilt.1 S.2, ss. 22-32.
  5. ANAY, Harun. (2011), “Jeremy Bentham'ın Etkisi Ve Yararcılığın Çağdaş Arap Düşüncesine Girişi”, Osmanlı Araştırmaları, Cilt.37 S.37, ss. 99-138.
  6. AYDIN, Metin. (2013), “John Stuart Mill’in Faydacı Ahlakı”, Sakarya Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Cilt.15, S.28, ss. 143-167.
  7. AYDOĞAN, İsmail. (2011), “Öğretmenlerin Mesleki Etik İlkelerine Uyma Düzeylerinin Öğrenciler Tarafından Algılanması”, Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt.21, S.2, ss. 87-96.
  8. BÜKEN, Nükhet Örnek ve BÜKEN, Erhan. (2002), “Nedir Şu “Tıp Etiği” Dedikleri?”, Sürekli Tıp Eğitimi Dergisi, Cilt.11, S.1, ss. 17-20.
  9. CEVİZCİ, Ahmet. (2012).
  10. Etik, A. Cevizci (Ed.), Felsefe, Anadolu Üniversitesi Açıköğretim Yayınları,
  11. Eskişehir. CHANG, Kuo-Chien. (2014), “Examining The Effect Of Tour Guide Performance, Tourist Trust, Tourist Satisfaction, And Flow Experience On Tourists' Shopping Behavior”, Asia Pacific Journal of Tourism Research, Cilt.19, S.2, ss. 219-247.
  12. DICICCO-BLOOM, Barbara ve CRABTREE, Benjamin F. (2006), “The qualitative research interview”, Medical Education, Cilt.40, S.4, ss. 314-321.
  13. FENNELL, David A. ve MALLOY, David C. (1999), “Measuring The Ethical Nature Of Tourism Operators”, Annals of Tourism Research, Cilt.26, S.4, ss. 928-943.
  14. GRANEHEIM, Ulla H. ve LUNDMAN, Berit. (2004), “Qualitative Content Analysis In Nursing Research: Concepts, Procedures And Measures To Achieve Trustworthiness”, Nurse Education Today, Cilt.24, ss. 105-112.
  15. Güllüoğlu, Ö. (2006). “Halkla ilişkiler mesleğinde etik anlayışı” [Bildiri]. II. Ulusal Halkla İlişkiler Sempozyumu, (ss. 145-165). Kocaeli: Kocaeli Üniversitesi.
  16. HEUNG, Vincent CS. (2008), “Effects Of Tour Leader's Service Quality On Agency's Reputation And Customers' Word-Of-Mouth”, Journal of Vacation Marketing, Cilt.14, S.4, ss. 305-315.
  17. HSİEH, Hsiu-Fang ve SHANNON, Sarah E. (2005), “Three Approaches To Qualitative Content Analysis”, Qualitative Health Research, Cilt.15, S.9, ss. 1277-1288.
  18. İYİ, Sevgi. (2015). Etik tarihinde ana yaklaşımlar. İ. Kuçuradi ve D. Taşdelen (Ed.), Etik, Anadolu Üniversitesi Açıköğretim Yayınları,
  19. Eskişehir. KAPLAN, Çetin. (