SavedAdd your journal

Journals / Hitit Sosyal Bilimler Dergisi / 2018 / Cilt: 11 - Sayı: 3

TÜRKİYE’NİN, BÖLGELERİN VE İLLERİN SAĞLIK DEĞİŞKENLERİ AÇISINDAN MEVCUT DURUMU VE SIRALANMASI

Fatih ŞANTAŞ
Gülcan ŞANTAŞ
Pages
2419–2432
Publication Date
2018-12-31
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Çalışma sonucunda sağlık ile ilgili değişkenler açısından iyileştirmelere devam edilmesi önerilmektedir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu çalışma Türkiye’nin, bölgelerinin ve illerinin sağlık değişkenleri açısından mevcut durumlarının belirlenmesi ve sıralanmaları amacıyla gerçekleştirilmiştir.
📊
Key Findings & Data:Çalışmada OECD Sağlık İstatistikleri ve Sağlık Bakanlığı tarafından yayınlanan Sağlık İstatistikleri Yıllığı 2016 verileri kullanılmıştır.
💡
Conclusion & Impact:Çalışma sonucunda sağlık ile ilgili değişkenler açısından iyileştirmelere devam edilmesi önerilmektedir.
🔬Design:Research Article
📍Scope:2016 Verileri
⚙️Variables:OECD Ülkeleri · Türkiye · Bölge

Özet

Bu çalışma Türkiye’nin, bölgelerinin ve illerinin sağlık değişkenleri açısından mevcut durumlarının belirlenmesi ve sıralanmaları amacıyla gerçekleştirilmiştir. Çalışmada OECD Sağlık İstatistikleri ve Sağlık Bakanlığı tarafından yayınlanan Sağlık İstatistikleri Yıllığı 2016 verileri kullanılmıştır. Çalışmada Türkiye, bölgeleri ve illeri sağlık statüsü, sağlık hizmeti altyapısı ve sağlık hizmeti kullanımı açısından üç grupta incelenmiştir. Verilerin analizinde tanımlayıcı istatistiksel yöntemler ve faktör analizi kullanılmıştır. Çalışmada Türkiye’nin sağlık statüsü göstergelerinde 32’inci, sağlık hizmeti altyapısı göstergelerinde 35’inci, kullanım göstergelerinde 12’nci ve genel kategoride ise 30’uncu sırada yer aldığı belirlenmiştir. Bölgesel sıralamada Batı Anadolu Bölgesi sağlık statüsü, sağlık hizmeti altyapısı ve üç değişkenin yer aldığı genel kategoride ilk sırada, Güneydoğu Anadolu Bölgesi ise son sırada yer almaktadır. İl bazında yapılan sıralamada sağlık hizmeti altyapısı ve genel kategorisi açısından ilk sırada Tunceli’nin son sırada ise İstanbul’un yer aldığı belirlenmiştir. Çalışma sonucunda sağlık ile ilgili değişkenler açısından iyileştirmelere devam edilmesi önerilmektedir.

🔖

Cite This Article

ŞANTAŞ, F., ŞANTAŞ, G. (2018). TÜRKİYE’NİN, BÖLGELERİN VE İLLERİN SAĞLIK DEĞİŞKENLERİ AÇISINDAN MEVCUT DURUMU VE SIRALANMASI. Hitit Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 11 - Sayı: 3, 2419–2432. https://ajindex.com/articles/102495

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (22)

  1. AJZEN, I. (1991),
  2. The Theory of Planned Behavior, Organızational Behavior and Human Decısion Processes, 50 (2), 179-211.
  3. ALPAR, R. (2013), Uygulamalı Çok Değişkenli İstatistiksel Yöntemler, Ankara: 4. Baskı,
  4. Detay Yayıncılık. ANDERSEN, R.M. (1995), Revisiting the Behavioral Model and Access to Medical Care: Does it Matter?, Journal of Health and Social Behavior, 36 (1), 1-10.
  5. BERGNER, M., and Rothman, M. L. (1987), Health Status Measures: An Overview and Guide for Selection, Annual Review of Public Health, 8(1), 191-210.
  6. BLANKART, C.R. (2012), Does Healthcare Infrastructure Have an Impact on Delay in Diagnosis and Survival?, Health Policy, 105 (2-3), 128-137.
  7. BULDUK, S., Yurt, S., Dinçer, Y., ve Ardıç, E. (2015),
  8. Sağlık Davranışı Modelleri, Düzce Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 5 (1), 28-34.
  9. CURTIS, J. R., ve Patrick, D. L. (2003), The Assessment of Health Status among Patients with COPD, European Respiratory Journal, 21 (41 suppl), 36s-45s. ÇELİK, Y. (2016),
  10. Sağlık Ekonomisi, Ankara: Gözden Geçirilmiş 3. Baskı,
  11. Siyasal Kitabevi.
  12. DA SILVA, R. B., Contandriopoulos, A. P., Pineault, R., and Tousignant, P. (2011), A Global Approach to Evaluation of Health Services Utilization: Concepts and Measures. Healthcare Policy, 6 (4), e106-e117. DEVLET PLANLAMA TEŞKİLATI (2003), İllerin ve Bölgelerin Sosyo-Ekonomik gelişmişlik Sıralaması Araştırması, 2003. Bölgesel Gelişme ve Yapısal Uyum Genel Müdürlüğü, Ankara.
  13. DÜNYA SAĞLIK ÖRGÜTÜ (1948), Constitution of World Health Organization Principles, erişim tarihi: 06.08.2018. http://www.who.int/about/mission/en/
  14. DÜNYA SAĞLIK ÖRGÜTÜ (2018), erişim tarihi: 07.08.2018. http://www.who.int/healthpromotion/conferences/previous/ottawa/en/
  15. GÖZLÜ, M. ve Tatlıdil, H. (2015), Türkiye’deki 81 İlin Kamu Tarafından Sunulan Sağlık Hizmetlerine Erişim Durumları, Sosyal Güvenlik Dergisi, 5 (2), 145-165.
  16. KALKINMA BAKANLIĞI (2013), İllerin ve Bölgelerin Sosyo-Ekonomik Gelişmişlik Sıralaması Araştırması (SEGE-2011). Bölgesel Gelişme ve Yapısal Uyum Genel Müdürlüğü, Ankara.
  17. KAVUNCUBAŞI, Ş., ve Yıldırım, S. (2012),
  18. Hastane ve Sağlık Kurumları Yönetimi, Ankara: Gözden Geçirilmiş ve Genişletilmiş 3. Baskı,
  19. Siyasal Kitabevi.
  20. KILIÇ, D., ve Çalışkan, Z. (2013), Sağlık Hizmetleri Kullanımı ve Davranışsal Model, Nevşehir Hacı Bektaş Veli Üniversitesi SBE Dergisi, 2 (2), 192-206.
  21. OECD (2018), OECD Health Statistics, erişim tarihi: 25.07.2018. http://www.oecd.org/els/health-systems/health-data.htm
  22. PHILLIPS, K. A., Morrison, K. R., Anderse