AI Summary & Key Takeaways
AI InsightLoyalty to the regime is not based on fear but on reverence.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
In the early republican period, the question of what kind of society we wanted was not independent of what kind of education we wanted. The young republic realized its most important reforms in the field of education in order to get rid of the image of a sick man and to show a way out to the war-weary people. The assumption that one cannot be an adult without being a child can be considered the starting point of educational policies. This article focuses on the "upbringing of children" by making a particular limitation in the educational policies of the early republican period. The study is based on the documentary survey method. In the 1938 and 1939 editions of Cumhuriyet, Ali Kami Akyüz, Peyami Safa's uncle, wrote thirty-two (32) articles titled "Child Terbiyesi." The articles are divided into four themes: "characteristics of children," "punishment," "school-teacher-family," and "willpower-impulse." İsmail Hakkı Baltacıoğlu's book "Children's Terbiyesi" was evaluated to support the digital content. To summarize the study's results, authority, obedience, discipline, and order were examined based on pedagogical concerns and explained with equivalent concepts. Namely, authoritarianism was equated with authority, and obedience-fear was equated with freedom-respect. Based on this equation, liberal discipline was elaborated instead of harsh discipline. Loyalty to the regime is not based on fear but on reverence.
Özet
Erken cumhuriyet döneminde, nasıl bir toplum istiyoruz sorusu nasıl bir eğitim istiyoruz sorusundan bağımsız değildi. Genç cumhuriyet hasta adam imajından sıyrılmak ve savaştan çıkan yorgun halka çıkış yolu göstermek için, en önemli reformlarını eğitim alanında gerçekleştirmiştir. Çocuk olunmadan yetişkin olunmuyor kabulü, eğitim politikalarının çıkış noktası olarak değerlendirilebilir. Bu makale, erken Cumhuriyet dönemi eğitim politikalarında özel bir sınırlandırmaya giderek “çocukların terbiyesi” başlığına odaklanmıştır. Çalışma, belgesel tarama yöntemine dayanmaktadır. Cumhuriyet Gazetesinin 1938 ve 1939 tarihli baskılarında, Peyami Safa’nın amcası Ali Kami Akyüz tarafından “Çocuk Terbiyesi” başlıklı otuz iki (32) yazı kaleme alınmıştır. Yazılar “çocukların özellikleri”, “ceza”, “okul-öğretmen- aile”, “irade- itiyat” şeklinde dört temaya ayrılmıştır. İsmail Hakkı Baltacıoğlu’nun “Çocukların Terbiyesi” kitabı, dijital içerikleri desteklemek için değerlendirmeye alınmıştır. Çalışmada ulaşılan sonuçları özetleyecek olursak; otorite, itaat, disiplin ve düzen, pedagojik kaygılar temelinde irdelenmiş, eşdeğer kavramlar ile açıklanmıştır. Şöyle ki otoritarizm otorite ile itaat-korku ise hürriyet-saygı ile eşlenmiştir. Bu eşlemeye bağlı olarak sert bir disiplin yerine liberal disiplinin detaylarına inilmiştir. Rejime sadakatin korku ile değil hürmet temelli olması, metinlerin geneline hâkimdir. Haksız ceza, oyun/teneffüs hakkının gaspı, çocuklar için hürriyetin kaybıdır. Cılız vicdan eğitiminin yardımcı kuvveti olan ceza, adalet duygusunu beslemeli, çocuğun onurunu kırmamalı ve en son çare olarak düşünülmelidir. Cezanın son durağı olan şiddet/dayak ise yazarlar tarafından reddedilmektedir. Okul âleminin güneşi olan öğretmenler ise sürecin hâkim rolündedir.