Journals / Tarih İncelemeleri Dergisi / 2008 / Cilt: 23 - Sayı: 2

Türkiye’de Vakıfların İntifa Hakkı: Adana Örneği

Pages
13–34
Publication Date
2008-12-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu araştırmada, Türkiye’de “vakıfların intifa hakkı” uygulaması “Adana Örneği” ile incelenmiştir

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:İntifa bir şeyden faydalanmayı, vakıflarda intifa ise vakfedilen bir mal üzerinde bir başkasının yararlanma hakkını ifade etmektedir.
📊
Key Findings & Data:Bunun üzerine, vakıflarda intifa lıakkınm' çerçevesi, 1936 yılında çıkarılan 2762 sayılı “Vakıflar Kanunu” ile belirlenmiş, 1938 yılında da yürürlüğe konulmuştur.
💡
Conclusion & Impact:Bu araştırmada, Türkiye’de “vakıfların intifa hakkı” uygulaması “Adana Örneği” ile incelenmiştir
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Foundation · Usufruct in kind · UsuŞ‘uct from revenues

Özet

İntifa bir şeyden faydalanmayı, vakıflarda intifa ise vakfedilen bir mal üzerinde bir başkasının yararlanma hakkını ifade etmektedir. Vakıflarda intifa ya aynı ile intifa veya geliri ile intifa şeklinde olmaktadır. Aynı ile intifa, vakıf cami, mektep, medrese ve köprü gibi hayrâttan halkın doğrudan faydalanması; geliri ile intifa ise vakıf bedesten, han, hamam ve dükkân gibi akarların gelirleriyle lıayrât kurumlarının giderlerinin karşılanmasıdır. Bazı vâkıflar, kurdukları vakıfların gelirlerinin bir kısmını ailelerine veya yakınlarına şart koşmuşlardır. Ayrıca bu vâkıtlar, vakıflarının yönetimlerini de nesilden nesile geçecek şekilde, yine kendi evladına veya bir yakınının evladına geçecek şekilde tanzim etmişlerdir. İntifalı vakıflar, mazbut hâle getirilişlerine kadar, mütevellileri tarafından vâkıtlarının şartları doğrultusunda yönetilmişlerdir. İntifah vakıfların mazbut vakfa dönüştürülmesinden sonra devlet ile intifa hakkı sahipleri arasında “intifa hakkı meselesi” ortaya çıkmıştır. Bunun üzerine, vakıflarda intifa lıakkınm' çerçevesi, 1936 yılında çıkarılan 2762 sayılı “Vakıflar Kanunu” ile belirlenmiş, 1938 yılında da yürürlüğe konulmuştur. Bu araştırmada, Türkiye’de “vakıfların intifa hakkı” uygulaması “Adana Örneği” ile incelenmiştir

🔖

Cite This Article

ALKAN, M. (2008). Türkiye’de Vakıfların İntifa Hakkı: Adana Örneği. Tarih İncelemeleri Dergisi, Cilt: 23 - Sayı: 2, 13–34. https://ajindex.com/articles/101774

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (3)

  1. I— Arşiv Vesikaları A) Adana Şer’iyye Sicili (AŞS) Arık Hamza Ömer ibn İbrahim VakŞyesi, Adana 1744, AŞS 17- 149. Dede es—Seyyid el-Hac Mehmed ibn es—Seyyid Murteza, Adana 1783, AŞS 44 B) Başbakanlık Osmanlı Arşivi (BOA) EV— 20712 (1284=1867), 185. C) Vakıf Kayıtlar Arşivi (V GMA) Ramazanoğlu Piri Mehmed Paşa bin Halil Bey VakŞyesi (=Ramazanoğlu VakŞyesi), Adana 1539— 1555, Defter nu: 646/ 1- 15; Tercüme Defteri 1961/375— Durmuş Fakih Vakfı, Adana 1542?, Evkaf Defteri 538/ 1-27 Mestan—Zâde Hacı Mahmud Ağa VakŞyesi, Adana 1682, Yeni Tescil Defteri (YTD), 1759— 195. Süleyman bin Hızır VakŞyesi, Adana 1691, Mücedded Anadolu DeŞeri (MA), — 93. Gökçen-Yusuf Ağa Vakfiyesi, Adana 1712, MA, 605- 42. Emirü'l—Ümera el—Hac Abdurrahman Paşa VakŞyesi, Adana 1718, MA, 615—99. Kadem—Zâde Osman bin Durmuş VakŞyesi, Adana 1720, MA.614~ 49. Boduroğlu İbrahim VakŞyesi, Adana 1722, MA, 606—270. Kalaycı-Zâde Mustafa Ağa VakŞyesi, Adana 1722, MA, 606-270.
  2. Bıyıklı Ramazan VakŞyesi, Adana 1730, YTD, 2108-135. Deliağa-zâde Sertumaî Hüseyin Ağa VakŞyesi, Adana 1735, MA, 609-72. Yeğen—Zâde Kâzım VakŞyesi, Adana 1735?, YTD, 2108— 188. Musa Balı-Zâde Mustafa Ağa VakŞyesi, Adana 1738, Anadolu Başlar (AB), —246. Benli—Zâde Kerimesi Hatice Hatun VakŞyesi, Adana 1739, YTD, 2108—50. Fatma Hatun binti Halil Vakfiyesi, Adana 1740, YTD, 2108—207. Battal Mehmed Ağa VakŞyesi, Adana 1743, MA, 607- 151. Sallabaş el-Hac Ahmet Ağa Vakfiyesi, Adana 1754, MA, 603-245. Boz-Zâde Kerimesi Şerife Hatun Vakfıyesi, Adana 1781, MA, 607—193. Şamlı-Zâde Hasan Efendi VakŞyesi, 18. yy, Esas 2/1 (170): 3128. Kandilci Kızı Şerife VakŞyesi, Adana 1807, YTD, 2108—151. Ayşe binti Abdullah Vakfiyesi, Adana 1826, YTD, 2108—67. Elife Hoca binti Mehmed Vakfiyesi, Adana 1876, YTD, 2108— 85. Zeynep Hatun binti Hasan Efendi Vakfiyesi, Adana 1877, YTD, 1759-148. Hacı Yunus Ağa ibn Ahmed Ağa VakŞyesi, Adana 1894, MA, 617—48. Tuzsuz—Zâde Ebubekir Vakfı, Adana 1920, Esas 2/11038. Abdülcelilcğlu Hacı Mahmud Vakfiyesi, Adana 1922, MA, 619—50. Hacı Hamzaoğlu Vakfıyesi, Adana 1923, YTD, 1759-301.
  3. Fatma binti Ali Vakfıyesi, Adana 1809, MA, 607—121. Mestan—Zâde Ahmed Çelebi VakŞyesi, Adana 1608, AB, 581-481. Esas 2/1 (170), Sıra: 60, 138, 226, 547, 548, 549, 680, 691, 777, 889, 898, 961,, 1423, 1818, 3069, 3097, 3126, 3170, 3210, ilh. İnlıfa Hakkı Defteri, 05.05.1938— 06.07.1982, nu. 1754, sıra: 1— 367. İntifa Kutuları: K (Kutu)1: 939/4097 (Kuyüt); 56/4181—261; 939/3506, K 2: /55; 948/1679, 947/312; 948/2574; 553/2574, K3: 947/2918