SavedAdd your journal

Journals / Turkish Studies (Elektronik) / 2016 / Cilt: 11 - Sayı: 3

7.SINIF ÖĞRENCİLERİNİN METİN YAPILARINA GÖRE DÜŞÜNCEYİ GELİŞTİRME YOLLARININ İNCELENMESİ

Esra Nur TİRYAKİ
Zübeyde YILMAZ
Pages
2193–2208
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Metin yapılarında düşünceyi geliştirme yollarının kullanım durumları tespit edilen bu araştırmada öğrencilerin düşünceyi geliştirme yollarından tanık gösterme, sayısal verilerden yararlanma ve tanımlama açısından geliştirilmeleri gerektiği önerilmektedir

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu araştırmanın amacı 7.
📊
Key Findings & Data:Sınıf öğrencilerinin farklı metin yapılarında kullanılan düşünceyi geliştirme yollarını tespit etmektir.
💡
Conclusion & Impact:Metin yapılarında düşünceyi geliştirme yollarının kullanım durumları tespit edilen bu araştırmada öğrencilerin düşünceyi geliştirme yollarından tanık gösterme, sayısal verilerden yararlanma ve tanımlama açısından geliştirilmeleri gerektiği önerilmektedir
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Özet

Bu araştırmanın amacı 7. Sınıf öğrencilerinin farklı metin yapılarında kullanılan düşünceyi geliştirme yollarını tespit etmektir. Tarama modelinde betimsel bir çalışma olan araştırmanın evrenini Adıyaman ilindeki 7. Sınıflar oluşturmaktadır. Örneklemini ise Adıyaman merkezde bulunan Mehmet Akif Ersoy Ortaokulundan 45 öğrenci, Borsa İmam Hatip Ortaokulundan 45 öğrenci olmak üzere toplam 90 öğrenci oluşturur. Veri toplama aracı araştırmacılar tarafından belirlenen konularda öğrencilere farklı metin yapılarında yazdırılan metinlerdir. Araştırmacılar tarafından "Düşünceyi Geliştirme Yolları Değerlendirme Formu" na göre veriler analiz edilmiştir. Elde edilen sonuçlar frekans (f), yüzde (%) ve aritmetik ortalama ( ) şeklinde bulgular kısmında verilmiştir. Araştırmanın sonucuna göre toplamda en çok kullanılan düşünceyi geliştirme yolu karşılaştırmadır (f=84). En çok kullanılan ikinci düşünceyi geliştirme yolu benzetmedir (f=43). En az kullanılan düşünceyi geliştirme yolu ise tanık göstermedir (f=3). En fazla bilgilendirici metin yapısında düşünceyi geliştirme yolu (f=95) kullanılmışken en az öyküleyici metin yapısında düşünceyi geliştirme yolu (f=60) kullanılmıştır. Tartışmacı metin ise en çok düşünceyi geliştirme yolu (f=66) kullanılan ikinci metin yapısı olmuştur. Sonuç itibariyle öğrenci metinlerinde düşünceyi geliştirme yolu (f=221) kullanılmıştır. Çalışmada öğrencilerin bilgilendirici metin yapısında, kendilerini daha iyi ifade edebilmek için düşünceyi geliştirme yollarını diğer metin yapılarına oranla daha fazla kullandıkları belirlenmiştir. Metin yapılarında düşünceyi geliştirme yollarının kullanım durumları tespit edilen bu araştırmada öğrencilerin düşünceyi geliştirme yollarından tanık gösterme, sayısal verilerden yararlanma ve tanımlama açısından geliştirilmeleri gerektiği önerilmektedir

🔖

Cite This Article

TİRYAKİ, E. N., YILMAZ, Z. (2016). 7.SINIF ÖĞRENCİLERİNİN METİN YAPILARINA GÖRE DÜŞÜNCEYİ GELİŞTİRME YOLLARININ İNCELENMESİ. Turkish Studies (Elektronik), Cilt: 11 - Sayı: 3, 2193–2208. https://ajindex.com/articles/100647

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (13)

  1. Arslan, A. (2009). Okul öncesi eğitimi almış ve almamış ilköğretim ikinci sınıf öğrencilerinin anlama eğitimindeki farklılıklar. EKEV Akademi Dergisi, 13(40), 1-12.
  2. Büyükekiz, M. (2008). Okul öncesi eğitim alan ve almayan ilköğretim 1. sınıf öğrencilerinin resim uygulamalarındaki farklılıklar. Selçuk Üniversitesi Ahmet Keleşoğlu Eğitim Fakültesi Dergisi, 25, 391-404.
  3. Deniz, M. E. (2006). Sınıfta iletişim. Ramazan Arı ve M. Engin Deniz (Ed.), Sınıf Yönetimi içinde (s.129-150). Ankara:
  4. Nobel Yayıncılık. Ekinci, O. ( 2001 ). Okulöncesi eğitimin ilköğretim birinci sınıf öğrencilerinin başarısı üzerine etkisi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Gaziantep Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Gaziantep. Erdoğan, İ. (1998). Araştırma dizaynı ve istatistik yöntemleri. Ankara: Emel Matbaası. Milli Eğitim Bakanlığı (2013). OÖEP (okul öncesi eğitim programı). Ankara:
  5. MEB Yayınları.
  6. Kabadayı, A. (2012). Okulöncesi çocuklarının türkçe ediniminde yaptıkları kurallaştırma hatalarının incelenmesi. Turkish Studies - International Periodical For The Languages, Literature and History of Turkish or Turkic, 7(3), 1561-1573.
  7. Kılıç, Z. (2008). İlköğretim birinci sınıf öğretmenlerinin görüşlerine göre okul öncesi eğitim alan ve almayan öğrencilerin gelişim becerilerinin karşılaştırılması. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Beykent Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
  8. Konaklı, N. (1993). Okul öncesi eğitimde öğretmenin rolü. İstanbul:
  9. Ya-Pa Yayıncılık. Magnuson, K. A., Meyers, M. K., Ruhm, C. J. & Waldfogel, J. (2004). Inequality in preschool education and school readiness. American Educational Research Journal, 41(1), 115–157.
  10. OEKY (2004). Millî eğitim bakanlığı okul öncesi eğitim ve ilköğretim kurumları yönetmeliği. http://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2004/06/20040608.htm#10 15.01.2016 Erişim Tarihi: Oğuzkan, Ş. ve Oral, G. (1997). Okul öncesi eğitimi. İstanbul:
  11. MEB Yayınları.
  12. Oktay, A. (1994). Çeşitli ülkelerde okul öncesi eğitim. Ankara:
  13. Ya-Pa Yayıncılık. Özen, Ş. (2008). Okul öncesi eğitim ve aile: anne ve babaların okul öncesi eğitimden beklentileri (kars ili örneği). Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Kafkas Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kars. Özkesemen, A. (2008). Okul öncesi eğitimi alan ve almayan 1. sınıf öğrencilerinin akademik başarılarının yeni müfredat programına göre değerlendirilmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Kafkas Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kars. Parlakyıldız, B. (2014). Okulöncesi eğitimi alan ve almayan ilkokul bir