Journals / Sosyal Araştırmalar ve Davranış Bilimleri Dergisi / 2018 / Cilt: 4 Sayı: 6

Toplumsal Cinsiyet Yönüyle Kadin Kentlilerin Haklari Ve Kentsel Hizmetler

H. Burçin Henden Şolt(ZONGULDAK BÜLENT ECEVİT ÜNİVERSİTESİ)
Pages
358–371
Publication Date
2018-08-20
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Kent hizmetlerine güvenli erişilebilirlik, konforlu ve aktif bir yaşam için beklentileri karşılayacak stratejiler geliştirilmelidir

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Yerel yönetimler; kentlilerin istek ve taleplerini yerine getirme görevini sürdüren; demokrasi, yerinden yönetim ve katılım kavramlarıyla bütünleşmesi beklenen kamu tüzel kişilikleridir.
📊
Key Findings & Data:Hem 5393 sayılı Belediye Kanunu, hem de Kentli Hakları Deklarasyonu kenti paylaşan insanlara çeşitli hizmetler sunulmasını öngörmektedir.
💡
Conclusion & Impact:Kent hizmetlerine güvenli erişilebilirlik, konforlu ve aktif bir yaşam için beklentileri karşılayacak stratejiler geliştirilmelidir
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Kent · Yerel Yönetim · Kent Planlama

Özet

Yerel yönetimler; kentlilerin istek ve taleplerini yerine getirme görevini sürdüren; demokrasi, yerinden yönetim ve katılım kavramlarıyla bütünleşmesi beklenen kamu tüzel kişilikleridir. Hem 5393 sayılı Belediye Kanunu, hem de Kentli Hakları Deklarasyonu kenti paylaşan insanlara çeşitli hizmetler sunulmasını öngörmektedir. Önemli olan kentsel hizmetlere erişim konusunda dengeli dağılımın yapılıp yapılamadığıdır. Kadın kentlilerin nüfusları oranında kentsel hizmet alamadığı bilinen bir gerçektir. Bu çalışma; kentsel hizmetleri kadın bakış açısı ile irdelemeyi amaçlamaktadır. Yasal açıdan kadına dair yerel yönetim görevleri ve Kentli Hakları Deklarasyonu’na göre kadınlara sunulması gereken hizmetlerin yorumlanması önemlidir. Toplumsal kültürlerin cinsiyet algısına yüklediği anlamlardan dolayı hizmetlere erişilebilirliği kısıtlanan kadınlar, kentlileşme sürecini erkeklere oranla daha yavaş yaşayabilmektedir. Toplumsal cinsiyet eşitsizliği kavramının kentsel hizmetlere erişim açısından değerlendirilmesi sadece kadınların değil; ülkenin sorunu olarak görülmelidir. Kent planlama yaklaşımlarının kadınların toplumda değişen rollerine cevap vermesi gereklidir. Kent hizmetlerine güvenli erişilebilirlik, konforlu ve aktif bir yaşam için beklentileri karşılayacak stratejiler geliştirilmelidir

🔖

Cite This Article

Şolt, H. B. H. (2018). Toplumsal Cinsiyet Yönüyle Kadin Kentlilerin Haklari Ve Kentsel Hizmetler. Sosyal Araştırmalar ve Davranış Bilimleri Dergisi, Cilt: 4 Sayı: 6, 358–371. https://ajindex.com/articles/1006207

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (39)

  1. Akay, H. (2016). Yerel Yönetimler İçin İnsan Hakları Temelli Yaklaşım: Kavramsal Çerçeve ve En İyi Uygulama Örnekleri, İstanbul: Türkiye Avrupa Vakfı Yayınları, s:5-12. Akın,A.; Demirel,S. (2003). Toplumsal Cinsiyet Kavramı ve Sağlığa Etkileri, Cumhuriyet Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi, Cilt. 25, Sayı. 4, s: 73 Avrupa Kadın Erkek Eşitliği Şartı (2006). Avrupa Yerel Yaşamda Kadın – Erkek Eşitliği Şartı, Avrupa Belediyeler Ve Bölgeler Konseyi (CEMR), http://www.ccre.org/img/uploads/piecesjointe/filename/charte_egalite_tr.pdf
  2. Belediye Kanunu (2005). 5393 Sayılı Belediye Kanunu, Kabul Tarihi: 03.07.2005, http://www.mevzuat.gov.tr/MevzuatMetin/1.5.5393.pdf, Erişim Tarihi: 03.05.2018
  3. BM İnsan Hakları Evrensel Bildirgesi (1948). BM İnsan Hakları Evrensel Bildirgesi, https://www.tbmm.gov.tr/komisyon/insanhaklari/pdf01/203-208.pdf, Erişim Tarihi: 03.05.2018
  4. Castells, M.(1997).
  5. Kent, Sınıf, İktidar, Çev: Asuman Erendil, Ankara:Bilim ve Sanat Yayınları CEDAW (2005) Meeting the Needs of the World’s Women Report, Convention on the Elimination of All Forms of Discrimination Against Women, http://www.un.org/womenwatch/daw/daw/index.html, Erişim Tarihi: 04.05.2018
  6. CEMR (2018). Council of European Municipalities and Regions, http://www.ccre.org/en/article/introducing_cemr, Erişim Tarihi: 04.05.2018 European Charter for Women in the City (1994). Avrupa Kentte Kadınlar Şartı, http://www.hlrn.org/img/documents/1994%20%20European%20Charter%20for%20Women%20in%20the%20City.pdf, Erişim Tarihi:04.05.2018
  7. Geray, C. (1998). Kentsel Yaşam Kalitesi ve Belediyeler, Türk İdare Dergisi, Yıl:70, Sayı: 421, Aralık, s: 323-345.
  8. Göymen, K. (1997). Türkiye’de Kent Yönetimi, İstanbul:Boyut Kitapları Araştırma Dizisi No:6. Harvey, D. (2006).
  9. The Right to the City, Divided Cities, Ed.: R. Scholar, Oxford: Oxford University Press, s: 83-103.
  10. Hill Dilys, M. (1974). Democratic Theory And Local Government, London: Allen&Unwin Press.
  11. Human Rights Council (2015) Research-based report on the role of local government in the promotion and protection of human rights, s. 21-27. https://www.bdsfrance.org/wp-content/uploads/2016/07/Local-Gov-Report.pdf, Erişim Tarihi: 03.05.2018
  12. Lefebvre, H. (1996).
  13. Writings on Cities, Çev. ve Ed.:Eleonore Kofman-Elizabeth Lebas, UK: Blackwell. Mackenzie, W.J.M.(1961).
  14. Theories of Local Goverment, London: LSE Press Mimarlar Odası (2018). Avrupa Kentli Hakları Deklerasyonu ve Avrupa Kentsel Şartı, http://www.mimarlarodasiankara.org/?id=964, Erişim Tarihi: 03.05.2018 Savcı,İ. (2000). Veri Girişi İşinde Kadın Çalışanlar: İş ve İş Dışı Deneyimleri, Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, Cilt. 55, Sayı. 4, Ekim-Aralık, s: 145 Sosyal Politika (2018). Kentli Hakları Çerçevesinde Kentleşme, http://sosyalpolitika.fisek.org.tr/kentli-haklari-cercevesinde-kentlesme/, Erişim Tarihi:13.04.2018
  15. Tocquivelle, A. (1962). Amerika’da Demokrasi, Çev: Taner Timur, Ankara:Türk Siyasi İlimler Derneği Yayınları TÜİK (2018) Türkiye İstatistik Enstitüsü İstatistiklerle Kadın Haber Bülteni, Yayın Terihi:06.03.2018, Sayı: 27594, http://www.tuik.gov.tr/PreHaberBultenleri.do?id=27594
  16. UNESCO (2005). World Charter on the Right to the City, Discussion Paper Urban Policies and the Right to the City Public Debate, Paris: UNESCO, UN-HABITAT, ISSC, s: 9-16
  17. UNESCO (2018).
  18. Birleşmiş Milletler Eğitim, Bilim Ve Kültür Kurumu Türkiye Milli Komisyonu, Küresel Öncelik Olarak Toplumsal Cinsiyet Eşitliği, http://www.unesco.org.tr/?page=10:255:4:turkce, Erişim Tarihi: 09.04.2018.
  19. WHO (1998). World Health Organization Gender and Health Technical paper. Switzerland, pp. 5-20
  20. Yıldırım, S. (1993). Yerel Yönetim ve Demokrasi, (Yerel Yönetimlerin Geliştirilmesi Programı El Kitabı), İstanbul: IULA-EMME Yayınları, s:103 Akay, H. (2016). Yerel Yönetimler İçin İnsan Hakları Temelli Yaklaşım: Kavramsal Çerçeve ve En İyi Uygulama Örnekleri, İstanbul: Türkiye Avrupa Vakfı Yayınları, s:5-12. Akın,A.; Demirel,S. (2003). Toplumsal Cinsiyet Kavramı ve Sağlığa Etkileri, Cumhuriyet Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi, Cilt. 25, Sayı. 4, s: 73 Avrupa Kadın Erkek Eşitliği Şartı (2006). Avrupa Yerel Yaşamda Kadın – Erkek Eşitliği Şartı, Avrupa Belediyeler Ve Bölgeler Konseyi (CEMR), http://www.ccre.org/img/uploads/piecesjointe/filename/charte_egalite_tr.pdf
  21. Belediye Kanunu (2005). 5393 Sayılı Belediye Kanunu, Kabul Tarihi: 03.07.2005, http://www.mevzuat.gov.tr/MevzuatMetin/1.5.5393.pdf, Erişim Tarihi: 03.05.2018
  22. BM İnsan Hakları Evrensel Bildirgesi (1948). BM İnsan Hakları Evrensel Bildirgesi, https://www.tbmm.gov.tr/komisyon/insanhaklari/pdf01/203-208.pdf, Erişim Tarihi: 03.05.2018
  23. Castells, M.(1997).
  24. Kent, Sınıf, İktidar, Çev: Asuman Erendil, Ankara:Bilim ve Sanat Yayınları CEDAW (2005) Meeting the Needs of the World’s Women Report, Convention on the Elimination of All Forms of Discrimination Against Women, http://www.un.org/womenwatch/daw/daw/index.html, Erişim Tarihi: 04.05.2018
  25. CEMR (2018). Council of European Municipalities and Regions, http://www.ccre.org/en/article/introducing_cemr, Erişim Tarihi: 04.05.2018 European Charter for Women in the City (1994). Avrupa Kentte Kadınlar Şartı, http://www.hlrn.org/img/documents/1994%20%20European%20Charter%20for%20Women%20in%20the%20City.pdf, Erişim Tarihi:04.05.2018
  26. Geray, C. (1998). Kentsel Yaşam Kalitesi ve Belediyeler, Türk İdare Dergisi, Yıl:70, Sayı: 421, Aralık, s: 323-345.
  27. Göymen, K. (1997). Türkiye’de Kent Yönetimi, İstanbul:Boyut Kitapları Araştırma Dizisi No:6. Harvey, D. (2006).
  28. The Right to the City, Divided Cities, Ed.: R. Scholar, Oxford: Oxford University Press, s: 83-103.
  29. Hill Dilys, M. (1974). Democratic Theory And Local Government, London: Allen&Unwin Press.
  30. Human Rights Council (2015) Research-based report on the role of local government in the promotion and protection of human rights, s. 21-27. https://www.bdsfrance.org/wp-content/uploads/2016/07/Local-Gov-Report.pdf, Erişim Tarihi: 03.05.2018
  31. Lefebvre, H. (1996).
  32. Writings on Cities, Çev. ve Ed.:Eleonore Kofman-Elizabeth Lebas, UK: Blackwell. Mackenzie, W.J.M.(1961).
  33. Theories of Local Goverment, London: LSE Press Mimarlar Odası (2018). Avrupa Kentli Hakları Deklerasyonu ve Avrupa Kentsel Şartı, http://www.mimarlarodasiankara.org/?id=964, Erişim Tarihi: 03.05.2018 Savcı,İ. (2000). Veri Girişi İşinde Kadın Çalışanlar: İş ve İş Dışı Deneyimleri, Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, Cilt. 55, Sayı. 4, Ekim-Aralık, s: 145 Sosyal Politika (2018). Kentli Hakları Çerçevesinde Kentleşme, http://sosyalpolitika.fisek.org.tr/kentli-haklari-cercevesinde-kentlesme/, Erişim Tarihi:13.04.2018
  34. Tocquivelle, A. (1962). Amerika’da Demokrasi, Çev: Taner Timur, Ankara:Türk Siyasi İlimler Derneği Yayınları TÜİK (2018) Türkiye İstatistik Enstitüsü İstatistiklerle Kadın Haber Bülteni, Yayın Terihi:06.03.2018, Sayı: 27594, http://www.tuik.gov.tr/PreHaberBultenleri.do?id=27594
  35. UNESCO (2005). World Charter on the Right to the City, Discussion Paper Urban Policies and the Right to the City Public Debate, Paris: UNESCO, UN-HABITAT, ISSC, s: 9-16
  36. UNESCO (2018).
  37. Birleşmiş Milletler Eğitim, Bilim Ve Kültür Kurumu Türkiye Milli Komisyonu, Küresel Öncelik Olarak Toplumsal Cinsiyet Eşitliği, http://www.unesco.org.tr/?page=10:255:4:turkce, Erişim Tarihi: 09.04.2018.
  38. WHO (1998). World Health Organization Gender and Health Technical paper. Switzerland, pp. 5-20
  39. Yıldırım, S. (1993). Yerel Yönetim ve Demokrasi, (Yerel Yönetimlerin Geliştirilmesi Programı El Kitabı), İstanbul: IULA-EMME Yayınları, s:103