Avrupa Peyzaj Sözleşmesi Hükümlerinin Türk Planlama Mevzuatına Uyumluluk Analizi

Özet

Avrupa Birliği üyelik sürecindeki Türkiye, çevre konusunda pek çok uluslar arası sözleşmeye taraf olmuş ve bu sözleşmeleri iç hukukuna yansıtma çabası içine girmiştir. Çevre konusunda taahhüt altına girilen önemli sözleşmelerden birisi de Avrupa Peyzaj Sözleşmesidir. Doğal ve kültürel peyzajın, bir bütün olarak korunması, yönetilmesi ve planlanması konusunda bir çerçeve sözleşme olan "Avrupa Peyzaj Sözleşmesi", 4881 sayılı Kanunla iç hukukun bir parçası haline gelmiştir. Yürürlük tarihi üzerinden geçen yaklaşık 6 yıllık sürede Sözleşmenin uygulanması konusunda ciddi endişeler yaşanmakta ve sözleşmenin iç hukuka uyumluluğu noktasında somut göstergelere rastlanılmamaktadır. Bu çalışma ile amaçlanan, Avrupa Peyzaj Sözleşmesi ile getirilen peyzaj planlama kavramının Türk planlama mevzuatındaki yeri sorgulanmaktadır. Çalışmanın ilk bölümü, Avrupa Peyzaj Sözleşmesinin tanıtılmasına ayrılmıştır. İkinci bölümde, Türk hukukunda planlama konusu ele alınmıştır. Çalışmanın ilerleyen bölümlerinde ekolojik planlama ve Avrupa Peyzaj Sözleşmesi kapsamında yer alan tanımlamalar ve özellikle peyzaj planlama anlayışı açıklanmış; amaçları ve hedefleri ortaya konulmaya çalışılmıştır. Çalışmanın son bölümünde ise, sözleşmeden doğan peyzaj planlama olgusunun Türk Planlama sistemindeki yeri ve konusu açıklanmış, sorunlar ve çözüm önerileri ortaya konulmuştur.