Total Larenjektomili Hastalarda Primer Trakeoözefageal Fistül Komplikasyonları ve Konușma Fonksiyonuna Etkisi

Özet

Amaç: Total larenjektomi sonrası hastalarda en sık kullanılan konușma rehabilitasyonu yöntemi trakeoözefagial fistül (TÖF) açılarak konușma protezi uygulamasıdır. Bu çalıșmanın amacı primer TÖF açılan hastalarda preoperatif radyoterapinin (RT) komplikasyon ve konușma oranına etkisi olup olmadığının incelenmesidir. Gereç Yöntem: Çalıșmaya larenks karsinomu nedeniyle total larenjektomi yapılan ve primer TÖF açılan 124 hasta dahil edildi. Hastalar primer cerrahi uygulanan (Grup 1) ve preoperatif RT alan (Grup 2) olmak üzere iki grupta incelendi. Bulgular: Protez çevresinden tükürük kaçağı primer cerrahi uygulanan (Grup 1) hastaların 20’sinde (%19,4), preoperatif RT gören (Grup 2) hastaların 12’sinde (%57,1) gözlendi (p=0,01). Bu fark istatistiksel olarak anlamlı bulundu. Grup 1’deki hastaların % 76,6’sında, Grup 2’deki hastaların % 76,1’inde konușma sağlanabildi. Konușmaya bașlama zamanları kıyaslandığında iki grup arasında istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmadı (p=0,142). Sonuç: Primer TÖF’ün en büyük avantajı operasyon lojunda geniș görüș alanı sağlaması nedeniyle özefagus perforasyonu ve mediastinit gibi major komplikasyon oranının az olmasıdır. Trakea arka duvarında nekroz ve protez çevresi tükrük kaçağı gelișimi preoperatif RT gören hastalarda primer TÖF uygulanımı sonrası erken ve geç dönemde gözlenen komplikasyonlardır.