Dergiler / Trakya Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi / 2019 / Cilt: 21 - Sayı: 0
LUDWIG VAN BEETHOVEN’IN (op. 125) RE MİNÖR DOKUZUNCU SENFONİSİNDE FAGOT VE KONTRFAGOT’UN KULLANIMINA YÖNELİK BİR İNCELEME
- Sayfa
- 343–355
- DOI
- —
Özet
Beethoven, senfonilerinin orkestrasyonunda bütün çalgı gruplarına küçük de olsa solo imkanı tanımış ve farklı çalgı birleşimlerinden renkler elde etmiştir. Fagot da Beethoven’ın orkestrasyonunda önemli bir yer tutmaktadır. Klasik anlayışta genel olarak armoniyi oluşturan sesler ve pedal sesleri icra eden fagot, Beethoven’ın senfonilerinde tahta üflemeli çalgıların bas seslerini seslendirmiş, çalgı birleşimlerinde önemli görevler üstlenmiş ve yaylılarla birleşim sağlayarak adeta gruplar arası köprü görevi görmüştür. Solo olarak kullanılmasının yanı sıra motif ve cümlelerin taklitlerinde orkestrasyonun asli unsurlarından olmuştur. Bu çalışmada, Ludwig van Beethoven’ın (op.125) Re minör Dokuzuncu Senfonisinde fagot ve kontrfagotun kullanımına yönelik bir inceleme yapılmıştır. Çalışma, Beethoven’ın bu senfonisinde fagot ve kontrfagotu orkestrasyonda nasıl kullandığını göstermeyi amaçlamaktadır. Bu amaç kapsamında, fagot partileri icra edilerek ve cd-ses kayıtlarından dinlenerek partitürden değerlendirmeleri yapılmıştır. Yapılan değerlendirme ve yorumlara destek amaçlı partisyon ve partitürden görsellere yer verilmiştir.
Abstract
Beethoven enabled to all instruments’ groups albeit with limited and had colours with different instruments combinations. Bassoon which performed voices that formed harmony in classical approach and pedal sounds, vocalized bass sounds of woodwind instruments in Beethoven’s symphonies, took an important role at combination of instruments and participated as a bridge between groups with merging string instrument. In this study, a review was conducted the use of bassoon and contrabassoon in Ludwig van Beethoven’s (op.125) Ninth Symphony in D minor. The study aims to demonstrate how to use bassoon and contrabassoon in orchestration in this symphony of Beethoven. For this purpose, bassoon and contrabassoon parts were evaluated from partitur for interpreting, via performed and listening cd-sound recordings. Partitur visuals had a place in the study to support evaluations and interpretations.