GELENEKLİ YENİLİK DÜŞÜNCESİ VE KLASİK TÜRK ŞİİRİ’NE YANSIMALARI

Özet

Bu makale, geleneğin tarihin herhangi bir zamanında adet haline getirilmiş davranışlar olduğu kanaatinin aksine, muayyen bir nassa dayalı, tarihin akışı içinde değişerek var olmaya devam eden canlı bir yapı olduğu düşüncesinden hareket etmektedir. Bu düşünceye göre gelenek; kendi mantalitesi, dinamikleri ve paradigmasıyla döneminin şartlarına uygun olarak sürekli ve yeniden inşa olmaktadır. Buna bağlı olarak bu çalışma, geleneğin modern dönem dışındaki tarihsel zaman kesitinde de kendini sürekli yenileyen canlı bir organizma olarak kabul edildiğini ve bunu “Klasik Türk Şiiri" ne yansıyan bazı teşbih örnekleri üzerinden göstermeyi hedeflemektedir.