İç hastalıkları hemşireliği dersi uygulamalarının hemşirelik öğrencileri tarafından değerlendirilmesi

Özet

Amaç: Klinik eğitim/uygulama hemşirelik eğitiminin vazgeçilmez bir parçasıdır. Uygulamalarda, öğrencilerin yaparak ve yaşayarak öğrenmesine olanak sağlaması, eğitimin etkinliğini ve eğitimin sonuçlarının olumlu şekilde değerlendirilmesini etkilemektedir. Bu çalışmanın amacı; Hemşirelik bölümü öğrencilerinin iç hastalıkları hemşireliği dersinin aktif olarak anlatıldığı dönemde yaptıkları iç hastalıkları hemşireliği klinik uygulamalarının öğrenciler tarafından değerlendirilmesini sağlamaktır. Gereç ve Yöntem: Yapılan literatür taraması sonrasında araştırmacılar tarafından oluşturulan anket Hemşirelik Bölümü ikinci sınıf öğrencilerine uygulanmıştır. İki bölümden oluşan anketin birinci bölümü sosyodemografik verileri içeren kişisel bilgi formu olarak hazırlanmıştır. İkinci bölümü ise, iç hastalıkları hemşireliği uygulamalarına ilişkin etkilenme/tutum geliştirme düzeyini belirlemeye yönelik 30 farklı değerlendirme sorusundan oluşmaktadır. Bulgular: Sosyodemografik verilerle öğrencilerin uygulama yeterliliğine ilişkin düşünceleri karşılaştırıldığında; sosyodemografik verilerin uygulama yeterliliği hakkındaki düşünceler üzerinde anlamlı etkisi olmadığı bulunmuştur (p>0,05). Öğrencilerin uygulama yeterliliğine ilişkin düşüncelerini daha net biçimde değerlendirmek için anket sorularına verilen cevaplar puanlanmıştır. Buna göre öğrencilerin %64,90’ı iç hastalıkları hemşireliği kapsamında yapılan uygulamayı yeterli bulmaktadır. Sonuç: Öğrencilerin uygulamayı yeterli bulmamasına neden olan faktörler değerlendirilerek yapılacak yeni düzenlemelerle eğitim kalitesi ve memnuniyeti artırmaya yönelik planlamalar ve uygulamalar yapılabilir.

Abstract

Aim: Clinical education/practice is an essential part of nursing education. It allows students to learn by doing and experiencing, which affects the effectiveness of education and the evaluation of educational outcomes. The aim of this study is to assess the evaluations of nursing students regarding their clinical practice in Internal Medicine Nursing during the period when the course is actively taught. Materials and Methods: Following a literature review, a questionnaire was developed by the researchers and administered to second-year students in the Nursing Department. The questionnaire consisted of two sections. The first section was a personal information form including sociodemographic data. The second section consisted of 30 different assessment questions aimed at determining the level of engagement and attitude development towards internal medicine nursing practices.. Results: When comparing the students' perceptions of their competency in practice with their sociodemographic data, it was found that sociodemographic factors did not have a significant effect on their perceptions of competency (p>0.05). To evaluate the students' perceptions of competency more precisely, the responses to the questionnaire were scored. According to the results, 64.90% of the students found the internal medicine nursing practice to be adequate. Conclusion: By evaluating the factors that contribute to students' perception of inadequacy in practice, new arrangements can be made to improve the quality and satisfaction of education through planning and implementation.