Dergiler / Sosyal Bilimler Araştırma Dergisi / 2023 / Cilt: 12 Sayı: 7
Elizabeth Barrett Browning’in Seçili Şiirlerinde Kadın Şiir Sanatının Oluşumu ve Pan Mitinin Ters Yüz Edilişi
- Sayfa
- 843–851
- DOI
- —
Özet
Kadınların edebî sanatların en üstün türü olan şiir yazma becerisinden yoksun olmalarına dair edebî çevrelerdeki inanışlar dolayısıyla, Britanya’nın edebî tarihinde kadın şairlere pek az rastlanır. Ne var ki sosyo-politik normların bilhassa kişinin cinsiyetince belirlenmekte olduğu on dokuzuncu yüzyılda, Elizabeth Barrett Browning (1806–1861) adında bir kadın şair, şiir sanatının ve tekniğinin heteronormatif zihniyetine meydan okuyarak öncü erkek şairlerin şiirsel yaratıcılık görüşlerinin itimat edilebilirliğini ve geçerliliğini sorgulamaya başlar. Bu doğrultuda, bu çalışma öncelikle Barrett Browning’in “The Deserted Garden” (Terkedilmiş Bahçe, 1838) ve “The Lost Bower” (Kayıp Kameriye, 1844) başlıklı iki mühim şiirini inceleyerek şairin kendi sesini bulma gayretlerini tartışacaktır. Makale, şairin kadın şiir sanatı ve tekniğinine getirdiği anlayışı örneklerle açıkladıktan sonra, şiirsel yaratıcılığı ve bu yaratıcılıkla özdeşleştirilmiş yüce şair figürü olan keçi-tanrı Pan’ın nasıl ters yüz edildiğini gösterecektir. Böylece, bu mitik ilahi varlığın itibarı ve edebiyattaki yeri tartışmaya açılacaktır. Bu bağlamda, Barrett Browning’in Pan-şiirleri olan “The Dead Pan” (Ölü Pan, 1844), “A Reed” (Bir Kamış, 1846) ve “A Musical Instrument” (Bir Müzik Aleti, 1860) başlıklı şiirler eleştirel bir çerçevede değerlendirilerek, şairin bu sözde ilahi sanatçıyı terk etme önerisine açıklık getirilecektir.
Abstract
It is uncommon to see women poets in the literary history of Britain since the literary circles had the belief that women were incapable of writing poetry, the highest form of literary arts. In the nineteenth century when socio-political norms were predominantly defined according to one’s sexuality, though, a woman poet, namely Elizabeth Barrett Browning (1806–1861), challenged this heteronormative mentality of poetics and began to question the validity of the reliance on the poetic forefathers’ visions of poetic creativity. In this context, this paper first aims to discuss Barrett Browning’s struggles in finding her voice by analysing her two significant poems “The Deserted Garden” (1838) and “The Lost Bower” (1844). Having shown the ways the poet asserts her understanding of female poetics, the study will attempt to analyse how she advances her subversion of poetic creativity and the figure associated with the poet, Pan the goat-god, by means of opening up the so-called mythical divinity’s reputation and credibility into scrutiny. In this regard, this article takes Barrett Browning’s Pan-poems “The Dead Pan” (1844), “A Reed” (1846) and “A Musical Instrument” (1860) for a critical understanding of the poet’s suggestion to abandon this figure as the divine artist.