Tıbbi Onkoloji Çalışanlarında Tükenmişlik: Ulusal Gerçeklerle Yüzleşmek

Özet

Amaç: Bu çalışma, Türkiye’de onkoloji kliniklerinde çalışan hekim, hemşire ve biyologlarda tükenmişlik sendromu prevalansını ortaya koymayı amaçlamıştır. Ayrıca tükenmişliği etkileyen sosyodemografik faktörlerin incelenmesi,kurumsal önlemlerin yeterliliğinin sorgulanması ve çözüm önerilerine katılımlarının incelenmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntemler: Kesitsel olarak tasarlanmış bu çalışma, Türkiye’de aktif olarak çalışan tüm tıbbi onkoloji personeline ulaşmayı amaçlamış, 323 kişi araştırmaya katılmayı kabul etmiştir. Katılımcıların tükenmişlik durumlarını ölçmek için Maslach Tükenmişlik Envanteri (MBI) kullanılmıştır. İçerisinde üç alt ölçek bulunmaktadır: Duygusal Tükenmişlik (EE), Duyarsızlaşma (DP) ve Kişisel Başarı (PA). Kliniklerde tükenmişliği azaltmaya yönelik çözümlerin uygulanabilirliği sorgulanmış ve tükenmişlik sendromunu önleyici yöntem soruları hazırlanmıştır. İstatistiksel anlamlılık dikkate alındı ve tüm istatistiksel testler iki yönlüydü (p<0.05). Bulgular: 323 katılımcının %38’i tıbbi onkolog, %58’i hemşire ve %4’ü biyologdu. Ortanca yaş 37±9 yıl idi. MBI alt ölçeklerine göre onkoloji personelinin ortalama±SD tükenmişlik düzeyleri EE için 19.7±7.8 (yüksek), DP için 6.0±4.3 (orta) ve PA için 20.9±5.1 (yüksek)’dir. Kırk bir yaşın altındaki katılımcılar daha yüksek riske sahiptir. Bir hobisi olan, iyi bir uyku düzenine sahip olan, düzenli egzersiz yapan katılımcıların tükenmişlik puanları anlamlı olarak daha düşüktür. Sonuç: Onkoloji çalışanlarının yarısından fazlasında tükenmişlik sendromu saptandı. Genç yaş, aile tipi, uyku, egzersiz ve hobi sahibi olma gibi kişisel faktörler tükenmişliği etkiler. Sağlık çalışanları için tükenmişlik önleyici tedbirler ve hem kurum içi hem genel kapsamlı müdahaleler gereklidir

Abstract

Objective: This study aimed to reveal the prevalence of burnout syndrome among physicians, nurses and biologists working in oncology clinics in Turkey. Sociodemographic factors affecting burnout were revealed. The adequacy of institutional measures was questioned and their participation in solution proposals was examined. Materials and Methods: This cross-sectionally designed study aimed to reach all actively working medical oncology staff in Turkey. 323 of them agreed to participate in the study. Maslach Burnout Inventory (MBI) was used to measure the burnout status of the participants. The scale consists of three subscales: Emotional Exhaustion (EE), depersonalizaiton (DP) and the sensation of reduced personal accomplishment (PA). Clinical burnout reduction solutions were also questioned. The burnout prevention questions were prepared. Statistical significance was considered, and all statistical tests were two-sided (p<0.05). Results: Of 323 participants, 38% were medical oncologists, 58% were nurses and 4% were biologists. The median age was 37±9 years. According to the MBI subscales, the mean±SD burnout levels of the oncology staff are 19.7±7.8 (high) for EE, 6.0±4.3 (moderate) for DP and 20.9±5.1 (high) for PA. Respondents under 41 age has higher risk. The participants who are having a hobby, good sleep pattern, making regular exercises has significantly lower burnout scores. Conclusion: Burnout syndrome was detected in more than half of oncology workers. Personal factors such as young age, family type, sleep, exercise and having a hobby affect burnout. Preventive measures and interventions are required for health workers