Madde kullananlarda çocukluk örselenme yaşantılarının, madde kullanma eğilimi, benlik saygısı ve başa çıkma tutumları ile ilişkisi

Özet

Amaç: Bu çalışmanın amacı madde kullanımı olan ve olmayanlarda çocukluk çağı örselenme yaşantılarının madde kullanma eğilimi, benlik saygısı ve başa çıkma tutumları ile ilişkisini incelemektir. Yöntem: Bu amaçla ‘Denetimli Serbestlik’ uygulamasına tabi tutulan ve Madde Kullanım Bozukluğu (MKB) tanıları DSM-IV Eksen I Bozuklukları İçin Yapılandırılmış Klinik Görüşme (SCID-I) ile konan 41 kişi ile sağlıklı bireyler, Çocukluk Örselenme Yaşantıları Ölçeği, Madde Kullanma Eğilimi Ölçeği, Rosenberg Benlik Saygısı Ölçeği ve Başa Çıkma Tutumlarını Değerlendirme Ölçeği kullanılarak karşılaştırılmıştır. Bulgular: MKB olan bireylerde çocukluk çağı örselenme yaşantıları sağlıklı bireylerden daha sık (p<0.001), fiziksel kötüye kullanım puanları (p=0.009) ile Madde Kullanma Eğilimi ve Rosenberg Benlik Saygısı Ölçeklerinden elde ettikleri puanlar daha yüksek (p=0.035, p=0.011), başa çıkma tutumlarından ‘zihinsel boş verme’, ‘soruna odaklanma ve duyguları açığa vurma’, ‘aktif başa çıkma’, ‘dini olarak başa çıkma’ ve ‘duygusal sosyal destek kullanımı’ alt ölçek puanları daha düşüktür (sırası ile; p=0.015, p=0.009, p=0.013, p=0.029, p=0.003). Sonuç: MKB olan bireylerin çocukluk çağında daha yüksek oranda fiziksel kötüye kullanıma uğradıkları; daha düşük benlik saygısına, daha yüksek madde kullanma eğilimine sahip oldukları; kötüye kullanım arttıkça sorun-odaklı başa çıkma tutumlarını daha az, duygu-odaklı olanları ise daha yüksek oranda kullandıkları saptanmıştır. MKB için özgül olmasa da çocukluk çağı örselenme yaşantılarının ruhsal-toplumsal risk etmenlerinden biri olduğu görüşü desteklenmiştir.