Yeme bozukluğu olan ergenlerin sosyodemografik, ailesel ve kişisel özellikleri

Özet

Amaç: Bu çalışmada lise öğrencisi ergenler ara-sındaki yeme bozukluğu olgularının belirlenmesi; olgu grubunun sosyodemogmfik, kişisel, ailesel, yaşantılara ve alışkanlıklara bağlı özelliklerinin incelenmesi ve bu özelliklerin normal kontrol gru-buyla karşılaştırılması amaçlanmıştır. Yöntem: İstanbul, Bakırköy'de küme örneklemesi yoluyla seçilen dört lisenin öğrencilerine Yeme Tutum Testi verilmiş ve kesme puanı üzerinde puan alan öğrencilerle DSM-llI-R-Yapılandınlmış Klinik Görüşme Formu kullanılarak tanısal görüşme ya-pılmıştır. Kontrol grubu aynı liselerdeki öğrenci-lerden test puanı düşük olan ve tanı almayan öğ-renciler arasından seçilmiştir. Olgu ve kontrol grubundaki tüm öğrenciler için ayrıntılı bir genel bilgi formu doldurulmuştur. Her öğrencinin boyu ve kilosu aynı ölçüm aletleri kullanılarak belir-lenmiştir. Bulgular: Yeme Tutum Testini doğru olarak dolduran 944 öğrenciden ölçek puanı 30 ya da Üzerinde olan 101 öğrenciyle yapılan tanı-sal görüşmelerde 25 öğrenciye yeme bozukluğu tanısı konmuştur. Bu 25 öğrenciden 17'si bulimia nervoza, 8'i tıkınırcasına yeme bozukluğu tanısı almıştır. Olgu grubunun normal kontrol grubuyla karşılaştırılması sonucunda ortalama kilo, okula isteksizlik, evden kaçma davranışı, menstrüasyondüzensizliği gibi değişkenlerdeki farklılıklar ista-tistiksel olarak anlamlı bulunmuştur. Sonuç: Er-genler arasında yeme bozukluklarının nadir ol-madığı görülmektedir. Yeme bozukluklarının giz-lilik içinde var olması, tedavi için başvuru oranı-nın düşüklüğü ve uzun hastalık süresinin progno-zu olumsuz etkilemesi olguların erken tanınması-nın ve psikiyatrik yardım sağlama yollan konu-sunda aydınlatılmasının önemini ortaya koymak-tadır.