Dergiler / JOEEP: Journal of Emerging Economies and Policy / 2021 / Cilt: 6 Sayı: 2
Bir Türk Ulus-Devleti Yaratma Projesi Çerçevesinde 1934 Trakya Olayları ve Türk Basınının Tutumu
- Sayfa
- 236–246
- DOI
- —
Özet
Türkiye Yahudileri 1934’te, Türkiye’nin Trakya bölgesinde bir dizi saldırının hedefi olmuşlardır. ‘Trakya Olayları’ olarak bilinen bu saldırıların gerçekleşmesinde ülkenin güvenliğini sağlama gerekçesiyle ilan edilen 1934 İskân Kanunu önemli bir etken olmuşsa da, olaylar, etnik olarak homojen bir ulus-devlet yaratma amacı çerçevesinde Yahudilerin ‘ötekileştirilmesi’ bağlamında gerçekleşmiştir. Bu bağlamda makale, olayların Türk basını tarafından nasıl bir çerçeve içerisinde ele alındığını incelemektedir. Her ne kadar basının geneli homojen bir ulus-devlet yaratma amacı çerçevesinde Yahudi cemaatinin ötekileştirilmesinde dikkat çekici bir rol oynamışsa da, ana akım basın radikal yayın organları tarafından kullanılan anti-Semitik ifadelerden kaçınmıştır. İki savaş arası dönemde Türkiye’de anti-Semitizm’in kapsamlı bir araştırması yapılmamakla birlikte, Türk milliyetçiliğinin ve medyanın o yıllarda Cumhuriyet’in Yahudi yurttaşlarını nasıl değerlendirdiğini anlayabilmek amacıyla çalışma, 9 ana akım gazete ile 2 radikal dergiyi nitel olarak incelemiştir.
Abstract
In 1934, the Jews of Turkey were targeted in a series of attacks in the Thrace region of Turkey. While a crucial factor behind the incidents that came to be known as the ‘Thrace Incidents’ was the 1934 Turkish Resettlement Law which was adopted on the ground of ensuring the security of the country, the incidents took place within a much broader context of ‘othering’ of the Jews to forge an ethnically homogenous nation-state. This article probes into the Thrace incidents by scrutinizing the ways in which the incidents were framed by the Turkish press. It concludes that while media outlets in general played an important role in the othering of Turkey’s Jewish community in line with the dominant ideology of the state towards creating a nation-state, the mainstream press did nonetheless diverge from the anti-Semitic articulations disseminated by the more radical outlets. While not doing a comprehensive account of anti-Semitism in interwar Turkey, the research draws on a qualitative analysis of 9 mainstream newspapers and 2 radical outlets, to assist in a more nuanced understanding of Turkish nationalism and the media framing of the Jewish citizens of the Republic in that period.