Tıp eğitimi geleceğin hekimlerinin ruh sağlığı sorunu olan bireylere yönelik tutumlarını etkilemektemidir?

Does medical education influence the attitudes of medical students towards individuals with mental health problems?

Özet

Amaç: Bu çalışma, tıp eğitimininöğrencilerin ruhsal sağlık sorunu olan bireylere yönelik tutumları üzerindekietkisini incelemeyi amaçlamaktadır. Yöntem: Araştırmanın ilk aşaması, 2002yılında birinci sınıf öğrencilerinde (n=168), ikinci aşaması 2007 yılındaöğrenciler altıncı sınıftayken (n=202) yürütülmüştür. Veriler öğrencilerinsosyo-demografik özelliklerini ve ruhsal sağlık sorunu yaşayan bireylereyönelik tutumlarını irdeleyen soru ve önermeleri içeren bir anket formu iletoplanmıştır. Soru ve önermelerden bileşik bir tutum indeksi geliştirilmiştir.Analizde ki-kare testi ve varyans analizleri kullanılmıştır. Bulgular: Öğrencilerin birinci ve altıncısınıfta yaş ortalamaları sırasıyla 18.25±0.88 ve 23.46±0.85 yıldır. Kendisindeya da yakınlarında ruhsal sağlık sorunu görülme sıklığı öğrenciler altıncısınıfa geldiklerinde artmıştır (sırasıyla birinci sınıf: %4.2, %7.4, p=0.187 vealtıncı sınıf %14.3, %27.7, p=0.001). Ruhsal sağlık sorunu olan kişiylekarşılaşıldığında birinci sınıfta en fazla ?tedirginlik?, altıncı sınıfta?acıma? hissedilmektedir. Birinci sınıfa kıyasla altıncı sınıfta ?ruhsal sağlıksorunu olan bireye ailesi bakmalıdır? diye düşünenlerin (%49.4'den %64.9'a,p=0.003) payı artmıştır. Ruhsal sağlık sorunu olan kişilerin sosyal yaşama ayakuydurabileceklerine inananların payı altıncı sınıf öğrencilerinde daha düşüktür(sırasıyla %94.6 ve %88.6; p=0.040). Öğrenciler altıncı sınıfa geldiklerindeilk yıllarına kıyasla ruhsal sağlık sorunu olan kişiyle konuşmaktan çekinme(p=0.015) ve oda paylaşma (p=0.008) konularında istatistiksel olarak önemlidüzeyde daha olumlu, ?ailesinde ruhsal sağlık sorunu bulunan bireyle evlenme?konusunda ise (p=0.007) daha olumsuz tutum benimsemişlerdir. Çalışmakapsamındaki öğrencilerin sınıfa göre bileşik tutum indeksi puan ortalamalarıarasında önemli bir fark yoktur (p=0.940). Sonuç: Tıp öğrencilerinin ruhsal sağlıksorunu yaşayan bireylere yönelik tutumlarının olumlu yöndeki geliştirilebilmesiiçin yeni eğitim yaklaşımlarının kullanılması önerilmiştir.

Abstract

Objective: This survey aimed toinvestigate the effect of medical education on the attitudes of studentstowards individuals with mental health problems. Method: The first phase of thesurvey was conducted in 2002 with first-year medical students (n= 168) and thesecond phase was carried out in 2007 (n= 202) with sixth-year medical students.The questionnaire we used collected the students' sociodemographic data andtheir responses to propositions that reflected their attitudes towards individualswith mental health problems. A composite attitude index was developed based onthe questions and propositions. The chi-square test and variance analysis wereused to analyze the data. Results:Mean ageof the first-and last-year students was 18.25 ± 0.88 and 23.46 ± 0.85 years,respectively. The percentage of students that had mental health problem or hada family member with mental health problem increased when they were sixth-yearstudents (first year: 4.2% and 14.3%, p= 0.187, and 7.4% and 27.7%, p= 0.002,respectively). Among the first-year students, ?nervousness? was the most commonfeeling towards people with mental health problems, versus ?pity? among thesixth-year students. Compared to the first phase of the study, the frequency ofthe opinion, ?a person with a mental health problem must be cared for by theirfamily?, was higher during the second phase (from 49.4% to 64.9%, p= 0.003).The percentage of sixth-year students that thought people with mental healthproblems can adapt to social life was lower than that of first-year students(94.6%, and 88.6%, respectively, p= 0.040). When the students became sixth-yearstudents they developed more positive attitudes, such as ?to abstain to talk?(p= 0.015), and ?to share a room? (p= 0.008), and more negative attitudestowards ?marrying an individual that had a family member with a mental healthproblem? (p= 0.007) compared to when they were first-year students. Accordingto the year of education, there wasn't a significant difference between themean composite attitude index score (p= 0.940). Conclusion: We recommended the use ofnew training methods to develop positive attitudes among medical studentstowards individuals with mental health problems.