I.Mahmud Döneminde Habsburg Elçilerine Verilen Ziyafetler [1730-1754]

Özet

Diplomasi, uluslararası ilişkileri inceleyerek mevcut problemi müzakere yoluyla çözüme kavuşturan bir kavramdır. Devletler bu kavramı bünyelerinde geliştirerek kendilerine has diplomasi kaidelerini oluştururlar. Köklü bir geçmişe sahip olan Osmanlı Devleti de zamanla kendi diplomasi kaidelerini oluşturarak elçiler vasıtasıyla diğer devletlerle olan ilişkilerini yürüttü. Devletlerarası ilişkileri yürütmede önemli görevler üstlenen elçiler, diplomasinin önemli aktörleri arasında yer aldı. Çalışmada Osmanlı diplomasisinde elçi kabullerinde uygulanan ziyafet meselesi, Sultan I. Mahmud döneminde (1730-1754) Habsburg elçilerine verilen ziyafetler özelinde ele alındı. Bu noktada araştırmanın temel amacı, Osmanlı’da genel elçi kabulleri üzerinden I. Mahmud döneminde gelen Habsburg elçilerine verilen ziyafetleri ortaya koymaktır. Çalışmada I. Mahmud döneminde Avusturya’dan gelen üç elçinin (Leopold von Talman, Anton Korfiz Ulefeld, Heinrich Freiherr von Penckler) Babıâli’deki kabulü ile bunlar için yapılan harcama ve muameleler ile verilen ziyafetlerin ana hatları üzerinde tespit ve değerlendirmeler yapıldı. İlgili tespitler için döneme ait arşiv vesikaları, kronikler, teşrifat defterleri ve diğer araştırma eserlerinden istifade edildi. Araştırma sonrasında I. Mahmud döneminde Avusturya’dan gelen elçilere Osmanlı Devleti’ndeki genel elçi kabulü temaüllerine uygun bir şekilde muamelelerin yapıldığı, farklılıkların ise dönemsel ve elçinin geliş amacı ile statüsü gibi farklılıklardan kaynaklandığı sonucuna varıldı.

Abstract

Diplomacy is a concept that finds a solution to the existing problem via negotiation by analysing international relations. Governments create their specific diplomacy rules by developing this concept within them. Ottoman Empire, which had a well-set history, also maintained its relations with other nations by developing its own diplomacy rules in time through ambassadors. Ambassadors, who take on significant tasks in maintaining international relations, played great roles in diplomacy. In this paper, “The Banquet Issue” applied during ambassador appointments in Ottoman diplomacy is handled specifically to banquets thrown for Habsburg ambassadors under the rule of Sultan Mahmud I (1730-1754). At this point, the primary purpose of the research is to present the banquets that were thrown for Habsburg ambassadors that came under the rule of Mahmud I via the appointments of ambassadors in general. In this paper, detections and evaluations outlineof the acceptance of three ambassadors (Leopold von Talman, Anton Korfiz Ulefeld, Heinrich Freiherr von Penckler) that came from Austria under the rule of Mahmud I in sublime Porte and the deals and expenses that were made for them with banquets that were thrown. Archive records, chronicles, protocol books, and other research works of that time were made use of for related detections. After the research, it was concluded that during the reign of Mahmud I, the ambassadors from Austria were treated in accordance with the general envoy acceptance trends in the Ottoman Empire, and the differences were due to differences such as the period and the status of the ambassador's arrival.