Dergiler / Uluslararası Sosyal Bilimler Akademi Dergisi / 2022 / Sayı: 10
Chp İktidarının Son Döneminde Türkçe Ezan Uygulaması Karşısında İslamcı Basın (1947-1950)
- Sayı
- 2022 · Sayı: 10
- Sayfa
- 832–859
- DOI
- —
Özet
Bu çalışmanın amacı çok partili hayata geçiş ve sonrasındaki süreçte, 1947-1950 arasında yürütülen Türkçe ezan uygulamasını dönemin İslamcı basınının bakış açısından değerlendirerek İslami ideolojiyi benimsemiş bir takım basın organının Türkçe ezan uygulaması bağlamında tek parti yönetimine karşı göstermiş oldukları reaksiyonu ortaya koymaktır. Tek parti döneminde gerçekleşen Türkçe ezan uygulaması ile ilgili olarak birçok akademik çalışma meydana getirilmiş olmasına rağmen, bu çalışmalar uygulamanın gelişim süreci ve CHP iktidarının bu süreçteki rolü ve önemine yer vermiştir. Oysaki niteliği ve niceliği azımsanmayacak derecede olan İslamcı basın ve temsil ettiği kamuoyunun bahse konu tek parti dönemi uygulamasından duyduğu rahatsızlık ve bu doğrultuda CHP iktidarına karşı yöneltilen eleştiri ve önerilerin göz ardı edildiği saptanmıştır. 1947 ve 1950 arası dönem İslamcı basının Türkçe ezan uygulaması karşısındaki tutumunun incelendiği bu çalışmada temel kaynaklar olarak arşivler, süreli yayınlar ve dönemin en büyük süreli İslami yayın organlarından faydalanılmıştır. Bu bağlamda bahse konu yayın organlarının tamamına yakınının Türkçe ezan uygulamasına karşı oldukları ya da ezanın Türkçe tercümesinin yanlış yapıldığını savundukları gözlemlenmiştir.
Abstract
The aim of this study is to evaluate the Turkish adhan practice carried out in the single-party period from the perspective of the Islamist press of the period and to reveal the reaction of some press, which adopted the Islamic ideology, against the single-party administration in the context of the Turkish adhan practice. Although many academic studies have been carried out regarding the Turkish adhan practice in the single-party period, these studies have included the development process of the practice and the role and importance of the CHP government in this process. However, it has been determined that the Islamist press, whose quality and quantity were not to be underestimated, and the public opinion it represented, were dissatisfied with the practice of the single-party period, and the criticisms and suggestions directed against the CHP government in this direction were ignored. In this study, which examines the Islamic press of the period between 1947 and 1950, archives, periodicals and the largest Islamic publications of the period were used as the main sources. In this context, it has been observed that all of the aforementioned publications were against the practice of the Turkish adhan or they argued that the Turkish translation of the adhan was wrong.