TÜRK HALK KÜLTÜRÜNDE GEÇİŞ DÖNEMLERİNİN G. HOFSTEDE’NİN KÜLTÜREL BOYUTLARINDAN ERİLLİK-DİŞİLLİK (MASCULINITY) FAKTÖRÜNE GÖRE DEĞERLENDİRİLMESİ

Evaluatin of Transition Periods in The Turkish Folk Culture From The Perspective of “Masculinity/Feminity” Dimension in G. Hofstede's Cultural Dimensions

Özet

Kültürel farklılaşmanın boyutlarına yönelik olarak farklı bilim adamları değişik sınıflamalar yapmışlardır. G. Hofstede, bir sosyal psikolog ve kültürlerarası iletişim alanında önde gelen bir örgütsel sosyoloji uzmanıdır. Ulusal ve örgütsel olarak ikiye ayırdığı kültürleri açıklayabilmek için beş parametre sunmuştur. Bunlar güç mesafesi, bireycilik/çoğulculuk, erillik/dişillik, belirsizlikten kaçınma ve uzun / kısa vadeye dönüklüktür. Erillik-Dişillik (Masculinity) başlıklı parametreye göre örneğin, erkeksi kültürün egemen olduğu toplumlarda kadın ve erkek rolleri arasında kesin bir ayırım vardır. Kadınsı kültürün egemen olduğu toplumlarda ise kişiler arası uyum ve anlaşma önemlidir. Çatışmaya gitmektense örtbas etme yoluna gidilir. Bu çalışmada G. Hofstede’nin “Erillik-Dişillik (Masculinity)” kültürel boyutunun Türkiye analizi incelenmiş ve sonrasında bu analize veri olan eğilim ve uygulamaların Türk halk kültüründe geçiş dönemlerinde nasıl bir karşılığı olduğu tespit edilmeye çalışılmıştır.

Abstract

Different scholars have made a variety of classifications for the dimensions of cultural differentiation. G. Hofstede is a social psychologist and one of the leading representatives of organisational sociology in the field of intercultural communication. He provided five parameters to explain the cultures that are examined in national and organizational contexts. These are power distance, individualism / collectivism, masculinity / femininity, uncertainty avoidance and long / short term orientation. According to the parameter titled Masculinity and Femininity, for instance, there is a strict distinction between male and female roles in societies where masculine cultures are dominant. In societies where feminine culture is dominant, harmony and agreement between individuals are important. Covering up a conflict is a more acceptable method. This study at first examines the Turkey Case of G. Hofstede's "Masculinity-femininity" cultural dimension and then tries to determine how those tendencies and practices that provide basis for this analysis could match Turkish folk culture in the transition periods.