POZİTİF YOLDAN NEGATİF YOLA: BECKETT DRAMATURJİSİNDE İNDİRGEMECİ VE ANALİTİK STRATEJİLER

Özet

Akıl yürütebilen/eyleyen modern öznenin pratik amaçlarını gerçekleştirmek ve en yüksek faydayı sağlamak için aklı araçsallaştırma süreci, öznenin ve tüm ilişkilerinin nesneleşmesi (şeyleşme) ile sonuçlandı. Şeyler’in kurgusal evreninde kendisi kurgusal bir şey’e (birey) indirgenen öznenin durumu, sanatın/dramın konusu olduğunda, “düşünüyorum o halde varım” ya da “düşünüyorum, eyliyorum o halde varım” önermeleri geçerliliğini sürdürebilir miydi? Gerçekçi dramı karakterize eden bu akılcı önermeler ve dramın realist araçları, hem düşünsel hem de estetik bakımdan, eserlerinde en radikal biçimiyle nihilizmin ötesindeki bir solipsist (ben varlıkçı) strateji ile varoluşu sorgulayan Samuel Beckett tarafından aşıldı. Bu bağlamda bildiride; mistik ve modern solipsizmin etkisinin Beckett’in sanatındaki analitik ve indirgemeci dil/anlam/devinim stratejilerini oluşturması gösterilmeye çalışılacaktır.