ETİYOPYA DEVRİMİ: ÇERÇEVELEME SÜRECİNE GÖRE ALGILANAN VE ASIL YAPIM FAKTÖRLERİ

THE ETHIOPIAN REVOLUTION: PERCEIVED AND ACTUAL MAKING FACTORS VIS-À-VIS THE FRAMING PROCESS

Özet

Bu makale, geleneksel çalışmaların görmezden geldiği makul faktörleri kullanarak Etiyopya devriminin 1974'teki kaçınılmaz oluşumunu açıklamayı hedeflemektedir. Bu çaba, Etiyopya devrimini inceleme sürecinde göz ardı edilmiş ilgili tarihsel fenomenleri ön plana çıkarmak için tek ve en önemli zemin olarak çerçeveleme teorisini kullanmaktadır. Literatürün büyük bir kısmı, o zamanki Etiyopya yönetiminin genç seçkin kesimini nedensel bir faktör olarak tanımlarken dikkate değer bir yakınlaşma sergilemektedir. Bu kabul ile, sismik değişim kent merkezli olarak nitelendirilmiştir. Böylesine büyük bir girişime rağmen, devrimi biçimlendiren yol henüz en az anlaşılmış ve eksik kalmış unsurdur. Mevcut çalışma bu boşluğu gidermeye çalışırken, verili kabul gören bilgiyi sorgulamak ve söz konusu dönüşüm döneminin incelenmesine yeni bir ışık tutmaya çalışmaktadır. Çalışmanın temel savı, Etiyopya devriminin, merkezden çok uzakta toplumun önemli bir kesiminin katıldığı sonuçsal hareketleri kullanarak daha iyi açıklanabileceği ve anlaşılabileceğidir. Devrim, buna göre, öncelikle çevre merkezli olarak nitelendirilmiştir. Çalışma, gözden kaçan birincil kaynaklara büyük ölçüde güvenerek, çevrede meydana gelen dört ana dolaylı hareketi tanımlamakta ve açıklamaktadır. Ampirik tartışma, uzun süreli hareketlerin biçimlendirici değişime yönelik yakınlaşan/ birleşen simetrik amaç/heveslerini yansıtmaktadır.

Abstract

This article explores the Ethiopian revolution by employing plausible factors ignored by traditional works to explain its inevitable occurrence in 1974. This attempt utilizes framing theory as a single most important framework to foreground the eschewed yet relevant historical phenomena in the course of studying the Ethiopian revolution. A large body of the literature displays a notable convergence in attributing the young elite segment of the then Ethiopian polity a causative factor. The seismic change, accordingly, has been characterized as urban-centered. Despite such a vast attempt, the formative course yet remains least understood and incomplete. The present work attempts to address this gap. It seeks to present a major challenge to the taken for granted scholarship and shed new light in the study of the transformation period in question. Its central argument points out that the Ethiopian revolution is better explained and understood by employing the consequential movements the mass segment of the society participated in far from the center. The revolution, accordingly, is primarily characterized as periphery-centered. Relying heavily on overlooked primary sources the research identified and expounded four major consequential movements that occurred in the periphery. The empirical discussion captures the converging symmetrical ambition the protracted movements had toward the formative change.