EBU’L KÂSIM-İ FİRDEVSÎ, ŞAHNÂME

Özet

Şahnâme, eskilerin, öncekilerin, ilklerin tarihi; tarih noktasından bakıl-dığında zaman sürecinde İran’ın serüveni; zamanın, İran topraklarındaki izleridir. Şahnâme, İranlıların Araplara yenilmelerinden dört yüz yıl sonra IV./X. yüzyılda kaleme alındı. İranlıların yeni oluşan şartlarda, Bağdat ha-lifelik yönetimi karşısında siyasî ve kültürel yazgılarını belirleme ve yeni-den yapılanma çalışmalarını sürdürdükleri günlerde, İran hanedanları bir süredir kurulmuş, dilleri Farsça din ve devlet dili olarak kabul edilmiş, kültürel altyapısının temelleri atılmıştı. Firdevsî işte böyle bir ortamda ne-redeyse bütün ömrünü vererek “İran ulusal tarihi”ni dizelerine aktardı.