“ANTRENÖRLERİN KARAR VERMEDE ÖZ SAYGI VE KARAR VERME DÜZEYLERİNİN BELİRLENMESİ”

Özet

Bu araştırmanın amacı, bireysel ve takım sporu çalıştıran antrenörlerin karar vermede öz saygı ve karar verme stillerinin çeşitli değişkenlere göre farklılaşıp farklılaşmadığını ortaya koymaktır. Araştırma nicel araştırma yöntemlerinden olan betimsel niteliktedir. Araştırma grubunu İstanbul ilinde aktif görev alan bireysel ve takım sporları çalıştıran 69 Kadın (%57,5), 51 Erkek (%42,5) toplam 120 (Yaş Ort.= 25,52 ± 8,99) antrenör oluşturmaktadır. Araştırmaya katılan antrenörlerin karar vermede öz saygı ve karar verme stillerini belirlemek amacıyla Mann ve diğerleri (1998) tarafından geliştirilen ve Deniz (2004) tarafından Türkçeye uyarlanan Melbourne Karar Verme Ölçeği I-II Ölçeği (Melbourne Decision Making Questionary) kullanılmıştır. Ölçümlerin, normal dağılıma uygun olup olmadığım belirlemek için çarpıklık-basıklık (skewness-kurtosis) normallik dağılım testi kullanılmıştır. Bunun sonucunda ise t-testi ve One way - Anova testleri uygulanmıştır. Farkın kaynağını belirlemek için POST HOCK Sheff testlerine bakılmıştır. Araştırmaya katılan antrenörlerin karar vermede özsaygı, karar verme alt boyutlarından dikkatli karar verme, kaçıngan karar verme, erteleyici karar verme ve panik karar verme puan ortalamaları ile orta ve orta seviyenin üzerinde olduğu anlaşılmaktadır. Kişisel özelliklere göre ise antrenörlerin karar verme alt boyutlarından dikkatli karar verme düzeylerinin eğitim, baba mesleği ve aktif spor yapma durum değişkenlerine göre istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık gösterdiği, cinsiyet, hizmet yılı, yaşamının çoğunu geçirdiği yerleşim yeri, anne mesleği değişkenlerine göre ise istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunamamıştır.

Abstract

The aim of this research is to find out whether self-esteem and decision-making styles of individual and team sports coaches differ according to various variables. The research is a descriptive qualitative research method. The research group consisted of a total of 120 coaches (mean age = 25.52 ± 8.99), 69 women (57.5%) and 51 men (42.5%), who were active in individual and team sports in Istanbul. Melbourne Decision Making Questionnaire (I-II) developed by Mann et al. (1998) and adapted into Turkish by Deniz (2004) was used to determine the self-esteem and decision-making styles of the participants. Skewness-kurtosis normality distribution test was used to determine whether the measurements were suitable for normal distribution. As a result, t-test and One way - Anova tests were applied. POST HOCK Sheff tests were used to determine the source of the difference. It was understood that the self-esteem of the coaches participating in the research was above the medium and medium level with the mean scores of decision making, careful decision making, avoiding decision making, delaying decision making and panic decision making. According to the personal characteristics, it was found that the coaches’ level of careful decision from decision making of the sub-dimensions showed a statistically significant difference according to the variables of education, father's profession and active sports, and it was no found statistically significant difference according to the variables of gender, year of service, place of residence and mother's profession.