OSMANLI ŞEM’HANELERİ VE MUMCU ESNAFI

Özet

Balmumu ve mum, uzun bir süre tarihi aydınlatan iki temel ihtiyaç maddesidir. Osmanlı Devleti için hem bir iaşe hem de ticari bir meta olan balmumu, mumcu esnafı eliyle muma dönüşüp, sosyoekonomik hayatın önemli bir nesnesi haline geldi. Bu makale, mum üretimi ve üretimden sorumlu mumcu esnafını konu etmesi yanı sıra bu başlıklar üzerinden Osmanlı iaşe anlayışını da ortaya koymaktadır. Bunun için başta İstanbul olmak üzere diğer Osmanlı kentlerinin mum üretim mekânları olan şemhaneler ve üreticiler yani mumcu esnafından bahsedilecektir. Bu konulardan bahisle bu çalışma; 19. yüzyıla kadar mum ışığında yükselen bir medeniyetin iktisadi zihniyetini, mütevazi bir katkı bile olsa aydınlatmayı amaçlamaktadır.

Abstract

Wax and candle are the two basic necessities that have shed light on history for a long time. Wax, which was both a food and commercial merchandise for the Ottoman Empire, was turned into candle in the hands of candle business owners and became an important object of socio-economic life. This study addresses, candle manufacture and candle business owners in charge of manufacture as well as demonstrating food mentality of the Ottomans via these titles. To this end, candle factories (şemhanes), which are candle production venues of the other Ottoman cities, and producers, in other words, candle business owners will be handled. Regarding this matter, it aims to illuminate financial mentality of a civilization, which rose in candle light until the 19th century, even if it is a small contribution.