Dergiler / Ahmet Keleşoğlu Eğitim Fakültesi Dergisi / 2019 / Cilt: 1 - Sayı: 1
Ortaokul Öğrencilerinin Blok Temelli Programlamaya İlişkin Öz-Yeterlik Algılarının ve Robotiğe Yönelik Tutumlarının İncelenmesi
- Sayfa
- 44–58
- DOI
- —
Özet
Teknolojide donanım ve yazılımın berabere gelişmesi insan hayatına olan teknoloji entegrasyonunun işlevselliğini artırmıştır. Bunun temel nedeni bilgi ve iletişim teknolojilerinin boyutlarının küçülmesi ve bir çok alanda yazılım geliştirilebilir olmasıdır. Bireylerin bilgisayarca düşünebilme kabiliyetlerinin artırılmsı için yazılıma ve robotiğe teşvik etmek amacıyla Türkiye’de de erken yaşlarda kodlama eğitimi yapılmakta ve bu alanda araştırmalar devam etmektedir. Bu araştırmada ortaokul öğrencilerinin blok temelli programlamaya ilişkin öz-yeterlik algılarının ve robotiğe yönelik tutumlarının incelenmesi amaçlanmıştır. Veri toplama aracı olarak çalışma grubunun demografik verilerinin elde edildiği kişisel bilgi formu, Altun ve Kasalak (2018) tarafından geliştirilen “Blok Temelli Programlamaya İlişkin Öz-Yeterlik Algısı Ölçeği” ayrıca Cross, Hammer, Zito, Nourbakhshh ve Bernstein (2016) tarafından geliştirilen, Şisman ve Küçük) (2018) tarafından da Türkçe geçerlik ve güvenirlik çalışması yapılan “Ortaokul Öğrencilerine Yönelik Türkçe Robotik Tutum Ölçeği” kullanılmıştır. ölçekler 2018-2019 eğitim öğretim yılı ikinci döneminde öğrenim görmekte olan 115 ortaokul öğrencisine uygulanmıştır. Sonuç olarak; Ortaokul öğrencilerinin blok temelli programlamaya ilişkin öz- yeterlik algıları cinsiyet, evde internet erişim durumu, günlük bilgisayar kullanım sürelerine, kodlama dersi alma durumuna göre farklılık göstermemekte ancak kişisel bilgisayara sahip olma durumu ve ders dışında Scratch programına çalışabilme durumuna göre farklılık göstermektedir. Ortaokul öğrencilerinin robotiğe yönelik tutumları cinsiyet, evde internet erişim durumu, günlük bilgisayar kullanım sürelerine göre farklılık göstermemekte ancak kişisel bilgisayara sahip olma durumu, ders dışında scratch programına çalışabilme durumu ve kodlama dersi alma durumuna göre farklılık göstermektedir.
Abstract
With Devolopments in technology, information and communication technologies in our daily lives becomes our indispensable part of our lifes. Its main reason is that information and communication technologies’s sizes are becoming smaller and in many areas software can be improved. With the purpose of encouraging people to software and robotic in Turkey in early ages coding training is learnt and studies in this area are continued. İn that study it is intended for examining secondary school student’s self-sufficiency perception related to block-based programming and their attitude towards to robotics in terms of various variables. As a data collection tool, working group’s personal information form, ‘’ Self-sufficiency Perception Scale Related to Block-based Programming’’ deveoloped by Altun and Kasalak (2018), also; developed by Cross, Hammer, Zito, Nourbakhshh and Bernstein (2016), turkish validity and reliability studied by Şişman and Küçük‘’ Turkısh Robotic attitude Scale Towards to Secondary School Students’’ is used. The scales are practised on 2018-2019 educational year second term 115 secondary school students. As a result, the self - efficacy perceptions of secondary school students regarding block-based programming do not differ depending on gender, internet access at home, daily computer usage times and coding course but it differs depending on the situation of having a personal computer and the situation of working in the Scratch program outside the course. The attitudes of secondary school students towards robots are not different in terms of gender, the situation of having internet access at home, time of daily computer use, but the situation of having a personal computer is different in terms of working in a Scratch program outside the course, and the situation of taking coding courses.