CRIME AND MEDIA: THE WORLD OF 'REALITY SHOW' AS A MORAL FRAME OF REFERENCE

Özet

Suç ve suçlu davranışı medya mecraları tarafından ele alınan önemli bir unsur haline gelmiştir. Medyada son yıllarda sıkça rastlanan bir tür olarak 'reality show' (gerçek şov) içinde yer alan 'suç reality show' (crime reality show) popüler kültürel anlam dünyası içinde özel bir yer tutmaktadır. Suçlananlar, itirafçılar, sorgulayıcılar, kurbanlar ve kaçaklar gibi aktörlerin yer aldığı suç reality show türü çeşitli kültürel ve sosyolojik referans noktaları inşa etme işlevini göstermektedir. Bu makalenin amacı şu soruları cevaplamaktır: Suçla ilgili reality show programlarında rastlanan anlatı türleri bize neyi ifade etmektedir? Bu televizyon türünün televizyon ahlakı açısından ima ettiği unsurlar nelerdir? Sosyal olarak sorumsuz olan bir tahayyül etme biçimiyle duyu temelli ahlaki panik olarak adlandırılan kültürel eğilim arasındaki dinamik nedir? Bu makalede, suçla ilgili reality show türünün Türk televizyonlarında bazı iletişimsel stratejiler kullandığı, söz konusu stratejilerin de ahlakın medyalaştırılması ve yeni bir eğilim olan ihtiyatçılık üzerine dayandığı iddia edilmektedir.

Abstract

Crime and transgression has become an important factor which is portrayed by the media outlets. The genre called crime reality show situated within the genre of reality show in the media in recent years has a special place in popular cultural world of meaning. Those who are accepted as protagonists, confessors, interrogators, victims and vigilantes are among the major actors in crime reality shows which function as constructing various different cultural and sociological frames of reference. The purpose of this article is to answer to the following questions: What does the crime reality show narrative tell us about contemporary Turkish culture? What are the implications of such a genre in terms of producing a televisual morality? What are the dynamics between socially irresponsible imagination and the idea of moral panic constructed via sensibility guided reasoning? In this paper, we argue that the crime reality show genre in Turkish television employs communicative strategies which are based on mediatization of morality as well as a new trend called prudentialism.