ÖĞRETMEN ANNE-BABALARIN ÇOCUKLARI VE ÖĞRENCİLERİYLE OLAN İLİŞKİLERİNİN İNCELENMESİ

THE EXAMINATION OF THE RELATIONSHIPS OF PARENTS WHO ARE TEACHERS BETWEEN THEIR CHILDREN AND THEIR STUDENTS

Özet

Araştırma ile ebeveyn olan öğretmenler, öğretmen çocukları ve öğretmen çocukları ile aynı sınıfta okuyan öğrencilerin birbirileri ile olan ilişkilerine olan bakış açıları belirlenmeye çalışılmıştır. Bu temel amaç doğrultusunda nitel araştırma yöntemlerinden olgu bilim deseni kullanılmıştır. Araştırmanın katılımcıları, Erzurum ilinden seçilen üç ayrı gruptan oluşmaktadır. Birinci grup okul dönemi çocuğu bulunan sınıf ya da branş öğretmenlerinden, ikinci grup ebeveynlerinden en az biri öğretmen olan bireylerden ve son grup ise bu bireylerin sınıf arkadaşlarından oluşmaktadır. Her grup 10 kişiden, toplam 30 kişi çalışma grubu olarak belirlenmiştir. Araştırmada üç farklı örneklem grubu olduğundan, her grup için farklı görüşme formu hazırlanmıştır. Gruplar için düzenlenen farklı görüşme formlarıyla, belli bir olgu içindeki kişilerin aynı durumlara bakış açılarına ve bu durum hakkındaki yorumlarına ulaşılmaya çalışılmıştır. Araştırmada görüşme yöntemi ile elde edilen veriler betimsel analizle incelenmiştir. Temalar görüşmelerde sorulan sorulara göre düzenlenmiş ve sorulara dikkat edilerek cevaplar mantıklı bir şekilde bir araya getirilmiştir. Öğretmen anne ve babaların verdikleri cevaplara göre bulgular analiz edilip yorumlanmıştır. Araştırmada sonuçlarına göre öğretmenlerin, kendi çocuklarını okuttukları zaman sınıf içinde çocuğunu geri planda tutmaktadır. Öğretmenler çocuklarına sınıf içinde önemli görevler vermemektedir. Çocuklarına karşı daha kuralcı ve sert davranmaktadırlar. Bu şekilde onun farklı ve ayrıcalıklı olmadığını göstermeyi amaçlamaktadırlar. Bayan öğretmenler okuldan sonra çocuklarının birçok ihtiyaçlarını karşılamak için yeterli zamanı bulamamaktadır. Öğretmenler evde çocuklarına karşı daha kolay sinirlenmekteler. Öğrencilerine gösterdikleri sabrı çocuklarına gösterememektedirler.

Abstract

The aim of the current study was to determineperspectives between parents who are teachers, children of these teachers, and students who are in the same class with children of teachers. In line with the main aim, phenomenology was used as qualitative research methods. The participants of the study composed of three groups which were selected from Erzurum city. The first group consisted of class or branch teachers who have student children, persons whose at least one parents are teacher was belonged to second group, and the last group consisted of the classmates of these persons. Each group had 10 people, in total 30 people were determined as experiment group. Because of the three-different sample group, different interview forms were prepared for each group. For differently prepared interview forms, it was tried to reached perspectives of people within the same phenomenon towards same situations and comments about these situations. In the study, the data obtained from interview were analyzed with descriptive analysis. Themes were organized regarding interview questions and answers were gathered judiciously. The findings were analyzed and interpreted in terms of the answers of parent teachers. According to findings of the study, it was found that teachers keep their children in the background in the class. They avoided to assign an important task to their children in the class and behave their children more primly and harder. In this manner, teachers aimed to show that their children are not different and privileged from the rest of the class. Woman teachers did not find enough time for meeting their children needs. Teachers had a quick temper toward their children at home. They cannot show patience toward their children when comparing their students