Dergiler / Tarsus Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi / 2021 / Cilt: 2 - Sayı: 1
1921 TEŞKİLATI ESASİYE KANUNU “MECLİS HÜKÜMETİ SİSTEMİ VE MİLLİ EGEMENLİK BAĞLAMINDA ADEMİ MERKEZİYETÇİLİK”
- Sayfa
- 15–32
- DOI
- —
Özet
Millet Meclisi ve 1921 Teşkilatı Esasiye Kanunu yeni bir siyasal rejimi inşa eden önemli bir yere sahiptir. Dolayısıyla bu çalışma, Birinci Meclis döneminde milli egemenlik ve halkçılık düşüncesiyle biçimlenen Teşkilatı Esasiye Kanunu’nu ele almaktadır. Tarihsel bir bakış açısıyla bu konular analiz edilmeye çalışılmıştır. Bu bağlamda, milli mücadelenin siyasal aktörlerinin siyaset alanını ve meşruiyetini zeminini belirleyen en önemli söylem “milli egemenlik” olgusu olmuştur. Milli egemenliği temsil eden siyasal güç ise “Büyük Millet Meclisi’dir. Bu meclis, yasama ve yürütme gücünü kendisinde toplayarak “güçler birliği” ilkesine dayalı bir siyasal rejim inşa etmiştir. “Millet Meclisi Hükümeti” milli egemenliği temsil eden meclis adına yürütme yetkisini kullanmış, meclise karşı sorumlu olmuştur. Büyük Millet Meclisi çoğulcu bir yapıya sahip olarak birçok toplumsal eğilimin mecliste temsil edilmesine imkân vermiştir. Bu açıdan, çevrenin temsilcisi olan mebuslar “ademi merkeziyetçi” bir yönetim yaklaşımını benimsemiş ve 1921 anayasasının ademi merkeziyetçi hükümler taşımasına imkan vermiştir.
Abstract
The First National and the 1921 Law of Teskilatı Esasiye have an important place in building a new political regime. Therefore, this study deals with the Organization Act, which was shaped by the idea of national sovereignty and populism during the First Assembly. These issues have been tried to be analyzed from a historical perspective. In this context, the most important discourse that determines the political field and legitimacy of the political actors of the national struggle has been the phenomenon of "national sovereignty". The political power representing the national sovereignty is the “Grand National Assembly”. This assembly gathered the legislative and executive power and built a political regime based on the principle of "union of powers". The “Government of the National Assembly” used the executive power on behalf of the parliament representing the national sovereignty and was responsible to the parliament. Having a pluralistic structure, the Grand National Assembly allowed many social tendencies to be represented in the parliament. In this respect, the deputies, who are the representatives of the environment, adopted a "decentralized" management approach and allowed the 1921 constitution to carry decentralized provisions.