Dergiler / Spor Eğitim Dergisi / 2019 / Cilt: 3 - Sayı: 2
Genç Yetişkin Egzersiz Liderlerinin Benlik Saygıları ve Psikolojik Dayanıklılıklarının İncelenmesi
- Dergi
- Spor Eğitim Dergisi
- Sayfa
- 121–136
- DOI
- —
Özet
Bu çalışmada, genç yetişkin egzersiz liderlerinin benlik saygıları ile psikolojik dayanıklılıkları arasındaki ilişkiyi incelemek; bazı tanımlayıcı değişkenler ile psikolojik dayanıklılığın benlik saygısını yordayıcılığını belirlemek amaçlanmıştır. İlişkisel tarama modeline dayalı çalışmada; Coopersmith Benlik Saygısı Envanteri (CBSE), Yetişkinler İçin Psikolojik Dayanıklılık Ölçeği (YPDÖ) ve Kişisel Bilgi Formu’ndan yararlanılmış, toplam 324 katılımcıya ulaşılmıştır. Verilerin analizinde; tanımlayıcı istatistiksel metodlar, Bağımsız Gruplar T-Testi, Pearson Momentler Çarpımı Korelasyon Analizi ve Çoklu Doğrusal Regresyon Analizleri kullanılmıştır. Araştırma değişkenlerinin korelasyonel değerlemesinde; benlik saygısı puanı ile YPDÖ toplam ve kendilik algısı, gelecek algısı, yapısal stil, sosyal yeterlilik, aile uyumu alt boyut puanları arasında pozitif yönlü anlamlı ilişki bulunmuştur. Araştırma değişkenlerinin tanımlayıcı özelliklere göre farklılaşıp farklılaşmadığına yönelik incelemelerde; kadınların benlik saygılarının erkeklerden anlamlı derecede yüksek olduğu, ayrıca, yaş ile kendilik algısı ve benlik saygısı, mesleki deneyim ile benlik saygısı, kişisel antrenman sıklığı ile benlik saygısı, YPDÖ toplam puanı, gelecek algısı ve yapısal stil arasında pozitif yönlü anlamlı ilişkiler saptanmıştır. Bir diğer bulgu, pilates liderlerinin YPDÖ toplam puanı ile kendilik algısı, yapısal stil, sosyal yeterlilik, aile uyumu ve sosyal kaynaklar puanlarının fitness liderlerinden anlamlı düzeyde yüksek olduğunu göstermiştir. Tanımlayıcı değişkenler ve YPDÖ’nin benlik saygısı üzerine etkilerini belirlemek üzere yapılan çoklu doğrusal regresyon analiz sonuçları, benlik saygısı toplam varyansının %14’ünün modeldeki cinsiyet, mesleki deneyim, kişisel haftalık antrenman sıklığı ve kendilik algısı değişkenleriyle açıklandığını göstermiştir. Buna göre, kadın olma durumunun yanı sıra mesleki deneyim, kişisel haftalık antrenman sıklığı ile kendilik algısı puanlarındaki artışın benlik saygısına etki ettiği, yaş, mesleki deneyim, kişisel haftalık antrenman sıklığı, kendilik algısı ve psikolojik dayanıklılıktaki artışların bireylerin benlik saygılarını artırdığı söylenebilir.
Abstract
In this study, it is aimed to examine the relationship between the self-esteem and psychological resilience of young adult exercise leaders and determine whether some descriptive variables and psychological resilience are predictors of self-esteem. In the study based on relational screening model, Coopersmith Self-Esteem Inventory (CSEI), The Resilience Scale for Adults (PRSA) and Personal Information Form were utilized and a total of 324 participants were reached. The datas were measured through descriptive statistical methods, Independent Groups T-Test, Pearson’s Product-Moment Correlation and Multiple Linear Regression Analysis. In the correlational evaluation of research variables; self-esteem score was found to show a positive correlation with the total score and with self-perception, perception of future, structural style, social competence and family cohesion sub-dimension scores of PRSA. In investigations on whether research variables differ according to descriptive variables; women's self-esteem was found significantly higher than men's, in addition, positively significant relationships between age and self-perception and self-esteem, between occupational experience and self-esteem, between frequency of personal weekly training and self-esteem, PRSA total score, future perception, and structural style were identified. Another finding showed that pilates leaders' PRSA total score and self perception, structural style, social competence, family cohesion and social resources scores were significantly higher than fitness leaders. In order to determine the effects of demographic variables and PRSA on self-esteem; multivariate regression analysis was conducted. The results showed that 14% of the CSEI total variance was explained by gender, occupational experience, frequency of personal weekly training and self perception variables in the model. According these; in addition to being a woman it can be said that the increase in occupational experience, in frequency of weekly personal training and in self-perception scores have an effect on self-esteem, and the increases in age, occupational experience, in frequency of personal weekly training, in self-perception and in psychological resilience increase individuals’ self-esteem.