İş-Yaşam Dengesi, Örgütsel Bağlılık ve Çalışanların İşten Ayrılma Niyetleri Arasındaki İlişkinin Belirlenmesi

Özet

İşverenler kalifiye çalışanları ellerinde tutabilmek için birçok strateji ve politika geliştirmektedir. Özellikle teknolojik gelişmeler sonrası artan mobilleşmeyle beraber, çalışanların iş ve özel yaşam alan sınırları birbirine geçmiş durumdadır ve çalışanlar her iki alanda dengeyi sağlamada zorluk yaşamaktadırlar. Bu durum, çalışanın iş yaşamında verimlilik, performans, motivasyon, işe devam oranı gibi önemli çıktılara etki etmekte ve bu yüzden işverenler tarafından üzerinde durulması gereken önemli bir konu haline gelmektedir. Bu çalışmada, çalışanların iş-yaşam dengesi, örgüte bağlılıkları ve işten ayrılma niyetleri arasındaki ilişki araştırılmıştır. Çalışmada, Ankara’da faaliyet gösteren mühendislik firmaları arasından basit tesadüfi örnekleme yöntemi kullanılarak bir tanesi seçilmiş ve bu firmada çalışan 300 kişiden 182’sine ulaşılarak anket uygulanmıştır. Kullanılan ölçekler için güvenilirlik ve faktör analizleri, ölçeklerin birbirleri ile olan ilişkilerini belirlemek için korelasyon analizleri yapılmıştır. Analizler sonucunda, çalışanların olumlu iş-yaşam dengelerinin, örgütsel bağlılıkları ve işten ayrılma niyetleri arasında pozitif yönlü bir ilişki olduğu, örgütsel bağlılık ve işten ayrılma niyeti arasında ise negatif yönlü bir ilişkinin olduğu belirlenmiştir.