Yeşil Yol Planlama: Denizli Pamukkale İlçesi Örneği

Özet

Yeşil yollar kentte ekolojik, kültürel ve rekreasyonel alanları birbirine bağlayan çizgisel ögelerdir. Yeşil alt yapı sisteminin önemli bir parçası olan ve 1867’de Frederick Law Olmsted’in “Zümrüt Gerdanlık” kavramıyla başlayan yeşil yol kavramı, kentlerde ekolojik ve kültürel devamlılığın yanı sıra rekreasyonel gereksinimlere de cevap vermektedir. Yeşil yollar, kentsel planlama ve tasarım çalışmalarında doğal ve kültürel kaynakların koruma-kullanım dengesi kapsamında ele alınmasında önemli mekânsal ögelerdir. Çalışma alanı olarak Denizli İli Pamukkale İlçesi kent merkezi, iki ölçekte ele alınmıştır. Üst ölçek çalışmada, kentteki önemli yeşil alanlar, rekreasyon alanları, su yüzeyleri, akarsular ve yollar (bisiklet, yürüyüş, bağlantı vd.) değerlendirmeye alınmış ve kentsel bir yeşil yol güzergahı önerilmiştir. Alt ölçekte ise, bu güzergah içerisinde mekânsal yeşil yol tasarım önerileri geliştirilmiştir. Bu kapsamda yapılan çalışma ile Pamukkale ilçesinde yer alan doğal ve kültürel kaynaklar koruma-kullanım dengesi çerçevesinde ele alınarak yeşil altyapı sistemi desteklenmiştir. Çalışma ile bir yandan kentteki yeşil dokunun sürekliliği sağlanırken, bir yandan da kentte yaşayanlar için alternatif rekreasyon alanlarının oluşumuna katkı sunulmuştur.

Abstract

Greenways are linear elements that linking ecological, cultural and recreational areas in the city. The concept of the greenway, which started with the conception of “Emerald Necklace” by Frederick Law Olmsted in 1867, is an important part of the green infrastructure system, besides responds to the recreational requirements as well as ecological and cultural continuity in cities. Greenways are important spatial elements on natural and cultural resources within the scope of conservation-use balance in urban planning and design studies. As the study area, Pamukkale district center of Denizli Province has been studied on two scales. In the upper scale study, important green areas, recreation areas, water surfaces, rivers and roads (cycling, walking, connection etc.) were evaluated and an urban greenway route was proposed. On the lower scale, spatial greenway design proposals were developed within this route. In this context, natural and cultural resources in Pamukkale district were taken into consideration within the framework of protection-usage balance and green infrastructure system was supported. While the continuity of the green pattern in the city was provided, as well as, it was contributed to the formation of alternative recreation areas for the inhabitants of the city.