Böbrek nakli yapılan hastaların retrospektif analizi

Özet

Amaç: Bu çalışma ile merkezimiz de yapılan böbrek nakli olgularımızı retrospektif olarak değerlendirmeyi amaçladık.Gereç ve Yöntem: Hastaların demografik özellikleri, kadavra ve canlı donör kullanım sayıları, akrabalık durumları, hastanede yatış süreleri, postoperatif morbidite, greft kaybı ve mortalite oranları belirlendi.Bulgular: Hastaların yaş ortalaması 37.6 ± 16.2 (3 - 67) idi, % 61.7’ si erkek ve % 38.3’ü kadındı. Hastalarımızın % 91.7’ sine canlı vericiden böbrek nakli yapıldı. Ortalama yatıs süresi 11 gündü. Hastaların % 8.3’ünde rejeksiyon görüldü ve greft kaybı oranı % 3.3 idi. Mortalite oranı % 4.2 idi. Sonuç: Son dönem böbrek yetmezliği nedeniyle takip edilen hastalar için en etkin tedavi yöntemi böbrek naklidir. Hasta sağlığı ve konforu açısından esas amaç böbrek nakli sayılarının arttırılması olmalıdır.

Abstract

Aim: We aimed to provide a retrospective evaluation of our kidney transplantation cases.Material and methods: Demographic characteristics, cadaver and live donor use numbers, kinship status, hospital stay, postoperative morbidity, graft loss and mortality rates were determined.Results: The mean age of the patients was 37.6 ± 16.2 ( 3 - 67) years, 61.7% were male and 38.3% were female. Ninety-seven percent of our patients underwent living donor kidney transplantation. The average length of stay in hospital was 11 days. Eight point three percent of the patients had rejection and the rate of graft loss was 3.3 %. Mortality rate was 4.2 %. Conclusion: The most effective treatment for end-stage renal failure patients is renal transplantation. The main goal in terms of patient health and comfort should be to increase the number of kidney transplants.