Eğitim Yönetiminde Mizah Tarzı ve İş Doyumu İlişkisi

Özet

Bu çalışmanın amacı eğitim yöneticilerinin ait oldukları mizah tarzları ile (kendini geliştirici mizah, katılımcı mizah, kendini yıkıcı mizah ve saldırgan mizah) iş doyumları arasındaki ilişkiyi incelemektir. Bilim insanları tarafından yapılan araştırmalarda,mizahın birbirinden farklı ama birbirini tamamlayan pek çok tanımı yapılmıştır.Genel olarak mizahın ne olduğuna dair çalışmalar yapanlar, gülmenin sanatlı şeklinin mizah olduğu sonucuna varmışlardır. Tamamen insan merkezli olan mizah sanatı, doğal olarak insanların ilgisini çekmiş ve araştırmalara konu olmuştur.Bu alanda eser verenler,en eski çağlardan başlayarak mizah kavramıyla ilgilenmiş; bu kavrama gerçekçi, metafizik, edebî, ruhbilimsel veya mantıksal açılardan bakarak farklı tanımlamalar yapmaya çalışmışlardır.İş doyumu ise çalışanın işine karşı olan memnuniyet duygusudur. Başka bir deyişle çalışanların işlerinden duydukları hoşnutluk veya hoşnutsuzluktur. İş doyumu, iş görenlerin bedensel ve zihinsel sağlıklarının yanında aynı zamanda işlerine ve çalıştıkları kuruma karşı geliştirdikleri duyguların ortak bir belirtisidir. Bir iş yerindeki koşulların bozuk olduğunun en önemli göstergesi iş doyumunun düşük olmasıdır.Çalışanların bütün ihtiyaçları giderildiğinde bireyin kendini gerçekleştirme ihtiyacı ortaya çıkar ki bu da ihtiyaçlar hiyerarşisinin en son basamağıdır. Çalışanın kendi kendisine yeterli olup potansiyelinin farkında olması onu başarılı ve yaratıcı kılacaktır. Bu da çalışanın kendini gerçekleştirmesini sağlayıp tam bir iş tatminini de beraberinde getirecektir.İş doyumu ve örgütsel bağlılığı belirlemek amacıyla yapılan çalışmalar da yöneticiler arasında ki en yüksek iş doyumu 60 yaşından yüksek olan yöneticilerde, en düşük iş doyumu ise 30 yaşından küçük olan yöneticilerde ,erkek yöneticilerin kadın yöneticilere oranla iş doyumlarının daha yüksek olduğu belirtilmiştir.

Abstract

The purpose of this study is to examine the relationship between the humor styles of the intended training managers (self-promoting humor, participative humor, self-destructive humor and aggressive humor) and job satisfaction. In researches done by the scientists, many different but complementary definitions of humor have been made. In general, those who have studied what humor is, have come to the conclusion that the art of smile is humorous. The art of humor, which is completely human-centered, naturally attracted people's attention and became a subject of research. Starting from the earliest times, those who gave work in this field were interested in the concept of humor; they have tried to make different definitions by looking at from realistic, metaphysical, literary, psychological, or logical aspects. Job satisfaction is the feeling of satisfaction with the employee's job. In other words, it is the satisfaction or dissatisfaction of the emplyoees. Job satisfaction is a common manifestation of the feelings that besides the physical and mental health of workers it is at the same time the feelings they have developed against the institution they work with. The most important indicator of the improper conditions of a work place is that the job satisfaction is low. When all the needs of the employees are eliminated, the need for self-fulfillment of the individual arises, which is the last step in the hierarchy of needs. The employee's self-sufficiency and awareness of the potential will make him successful and creative. This will enable the employee to realize himself / herself and bring a complete job satisfaction. The studies conducted in order to determine the job satisfaction and the organizational commitment indicated that the highest job satisfaction among managers is in managers who are over 60 years old and the lowest job satisfaction is in managers who are less than 30 years old, the job satisfaction of male managers is higher than female managers.