Dergiler / International Journal of Social And Humanities Sciences / 2017 / Cilt: 1 - Sayı: 2
HAYATA KAST, PEK KÖTÜ VEYA ONUR KIRICI DAVRANIŞIN, GENEL BOŞANMA SEBEPLERİYLE İLİŞKİSİ
- Sayfa
- 95–107
- DOI
- —
Özet
Boşanmanın özel ve mutlak sebepleri arasında yer alan hayata kast, pek kötü veya onur kırıcı davranış, Türk Medeni Kanunu (MK) md. 162'de düzenlenmektedir. Bu fiillerin boşanma sebepleri arasında mutlak nitelikte görülmesinin nedeni, hareketin yapılması ile evlilik birliğinin temelden sarsılmasının ispatlanmasına gerek kalmaksızın hakim tarafından boşanma kararının verilebilmesidir. Maddede üç ayrı sebep düzenlenmiştir. Bunlardan hayata kast ve pek kötü davranış, maruz kalanın şeref ve haysiyetine yönelik ve kasıtlı olarak işlenmeli, üçüncü sebep olan onur kırıcı davranıştan söz edilebilmesi için ise bu şartlara ilaveten yapılan hareketin ağır nitelik taşıması gerekmektedir. MK md.162'de düzenlenen bu haller, diğer özel sebepler gibi, boşanmanın genel sebepleri karşısında etkisini yitirmektedir. Örneğin mehaz İsviçre Medeni Kanunu'nun (CCS) ilk metninde ve Fransız Medeni Kanunu'nda (CCF) söz konusu özel boşanma sebepleri yer almasına rağmen, günümüzde bu hükümler yürürlükten kaldırılmıştır. Fakat bu durum, hayata kast, pek kötü veya onur kırıcı davranışın işlenmesine rağmen eşleri, evlilik birliğinin devamına zorlamak anlamına gelmemektedir. Amaçlanan sadece fiilin işlenmesiyle, salt bu sebebe dayanılarak mahkemeye başvurmak yerine, genel boşanma sebepleriyle açılan dava sırasında bunların öne sürülmesine imkan tanımaktır. Pek çok Kıta Avrupası medeni kanunlarının aksine, halen MK'da yer alan bu özel boşanma sebeplerinin, genel boşanma sebeplerinden biri olan evlilik birliğinin temelinden sarsılması ile ilişkisinin yeniden değerlendirilmesi gerekmektedir. Bu çalışmanın konusu hayata kast, pek kötü veya onur kırıcı davranış sebebiyle boşanma olmasıyla birlikte bahsedilen haller, diğer özel boşanma sebepleriyle de benzerlik gösterdikleri için çoğu zaman birlikte incelenecek ve özel boşanma sebeplerinin diğer Kıta Avrupası örnekleri gibi yürürlükten kaldırılması önerilecektir.
Abstract
According to the Turkish Civil Law, marriage is terminated by the declaration of a judge or by the death of one of the spouses. Attempt against life, grave assaults and insults are described as special grounds for divorce under Article 162 of the Turkish Civil Code No. 4721. Special grounds for divorce lose their effect when compared to the general ground for divorce which is described as matrimonial breakdown under the Turkish Civil Code. In 2000, extensive changes were introduced Swiss Civil Code (Turkish Civil Code was adopted from Switzerland in 1926) about special grounds for divorce. Taking into account the practice of continental Europe and Turkey, this article suggests that special grounds for divorce can be removed from the Turkish Civil Code.