‘Boğaziçi Medeniyeti’nde Balık Kültürü ve Lüfer

Özet

Günümüzde nostalji olarak anımsanan “Boğaziçi Medeniyeti” kavramı, içinde yaşam biçiminin de yansıdığı İstanbul’un 17. yüzyıl Osmanlı döneminden; genç Türk Cumhuriyeti’nin katılmasa da sıkıntılarını yaşadığı İkinci Dünya Savaşı yıllarına kadar süren bir zaman dilimidir. Yaklaşık 250 yıl süren bu dönemde günlük yaşamın belleklerdeki karşılığında “Balık Kültürü” ve bu kültürün başrolünde de lüfer yer alırdı. Bu çalışmada, tarihsel bir perspektif içinden İstanbul yaşamının Boğaziçi’nde şekillenen bölümünde lüfer balığı çevresindeki sosyal grubun dinamikleri ele alınacak, lüfer balığı çevresinde oluşan yaşam biçimi ve sosyal yapı, edebi metinler (Ahmet Hamdi Tanpınar ve Abdülhak Şinasi Hisar) ve anılardaki (Asaf Muammer ve Ali Pasiner) anlatılarından yararlanılarak aktarılacaktır.