LİSE ÖĞRENCİLERİNİN YALNIZLIK DÜZEYLERİNE ETKİ EDEN DEĞİŞKENLERİN İNCELENMESİ

AN EXAMINATION OF VARIABLES AFFECTING THE STATE OF LONELINESS IN HIGH SCHOOL STUDENTS

Özet

Bu çalışmanın amacı, pansiyonda ve ailesinin yanında kalan lise öğrencilerinin yalnızlık düzeylerini sosyo-demografik özellikler bakımından karşılaştırmaktır. Araştırmaya Erzincan il merkezindeki üç farklı lise tipinde (toplam 12 lise) öğrenim gören 761 (338 kız ve 423 erkek) öğrenci katılmıştır. Araştırmada Bilgi Toplama Formu ile UCLA Yalnızlık Ölçeği kullanılmıştır. Gruplar arası farklılığı belirlemek için "t testi" ve "tek yönlü varyans analizi (ANOVA)", varyans analizinde ise, gruplar arası farklılıkların kaynağını belirlemek için karşılaştırma sonrası Scheffe Testi ile Dunnett’s C Testi kullanılmıştır. Veriler α=0.05 anlamlılık düzeyinde test edilmiştir. Araştırma sonucunda pansiyonda kalan, meslek liselerinde öğrenim gören, anne-babası ayrı yaşayan ve erkek olan öğrencilerde yalnızlık düzeyi yüksek bulunmuştur. Ayrıca annesinin okuma–yazması olmayan öğrencilerle annesi sadece okuma yazma-bilen öğrencilerin yalnızlıklarını algılama düzeyleri, annesi üniversite mezunu olan öğrencilerden daha yüksek bulunurken; babası ortaokul mezunu olan öğrencilerin yalnızlık düzeyini algılamaları, babası üniversite mezunu olan öğrencilerinkinden daha yüksek bulunmuştur. Ailesinin gelir düzeyi çok düşük olan öğrencilerin yalnızlıklarını algılama düzeyleri ise, ailesinin gelir düzeyleri orta ile yüksek -çok yüksek olan öğrencilerinkinden daha yüksek bulunmuştur. Araştırma sonuçları, olumsuz demografik özellikler taşıyan öğrencilerin yalnızlık düzeylerinin daha yüksek olduğunu göstermektedir. Elde edilen bulgular ışığında yurtta ve ailesinin yanında kalan lise öğrencilerinin yalnızlık durum düzeyleri başka araştırma ve uygulamalara da yol göstermesi bakımından tartışılmıştır.

Abstract

The aim of this study is to compare the level of loneliness of high school students that live with their families to high school students that live in student dormitories with respect to their socio-demographic characteristics. The universe of this study, which has been designed using the scanning model, is composed of high school students who study in Erzincan. The sample of the research, was created by using simple random sampling from random sampling methods. 761 students (338 females and 423 males) from three different high school types (twelf high schools in total) in Erzincan city center have participated in the research. The UCLA Loneliness Scale and the Data Collection Form are made use of for the purposes of the research. "T test" and "one way variance analysis (ANOVA)" are used for the determination of the difference between the groups and as for the analysis of variance, Scheffe Test and Dunnett’s C Test are used for the determination of the source of differences between the groups. The data are tested at α = 0.05 significance level. The level of loneliness was found to be high among the male students who live in student dormitories, who are studying in the vocational high schools and whose parents live separately. Additionally, it is found out that the level of perception of loneliness in students whose mothers are illiterate or whose mothers literate yet have never attended school is higher when compared to students whose mothers are university graduates; similarly the perception of loneliness in students whose fathers are secondary school graduates is higher when compared to students whose fathers are university graduates. It is also found out that the perception of loneliness in students with very low family income levels is higher than students with middle to high family income levels. Research results show that the students with negative demographic characteristics have higher level of loneliness.