Dergiler / Asya Studies / 2022 / Cilt: 6 - Sayı: 19
GÜNEY KORE’DEN TÜRK SİNEMASINA: 7. KOĞUŞTAKİ MUCİZE FİLMİNDE YERLİLEŞME MOTİFLERİ
- Dergi
- Asya Studies
- Sayfa
- 165–178
- DOI
- —
Özet
Sinema, ortaya çıktığı ilk yıllardan itibaren diğer sanat dallarıyla ilişki içerisinde olmuş ve onlardan etkilenerek gelişmiştir. Sinema perdesine konu olan hikâyeler, romanlardan ya da başka ülkelerin filmlerinden uyarlamalarla seçilmiştir. Türkiye’de uyarlamanın tarihi Cumhuriyet öncesine kadar uzanmaktadır. Birçok film sinemasal uyarlama biçimi olan yeniden çevrim yöntemi ile yapımcı ve yönetmenler tarafından yeniden çekilerek izleyici ile buluşmuştur. Bu bağlamda, çalışmanın teoriye dayalı bölümlerinde uyarlama, yeniden çevrim ve yerlileştirme gibi konulara yer verilmiştir. Bu sayede uyarlama yoluyla yapılan filmlerin yapısal işleyişlerini anlamak amaçlanmıştır. Bu makalede; yeniden çevrim, uyarlama ve yerlileştirme kavramlarından yola çıkılarak Güney Kore’de çekilen “Miracle in Cell No 7” ile Türkiye’de uyarlama olarak çekilen “7. Koğuştaki Mucize” filmlerinin içerik analizi yapılmıştır. Analizde, filmlerin anlatı tekniklerinin, öykü gelişiminin, zaman ve mekân ögelerinin, karakterlerin ve sunumlarının karşılaştırması yapılmıştır. Çalışmada, çözümleme yöntemlerinden “yapısal ve içeriksel çözümleme” tekniği ile her iki film arasındaki benzerlikler ve farklılıklar tespit edilmeye çalışılmıştır. İki film arasında konu ve olay örgüsü anlamında büyük değişiklikler olmasa da konunun anlatı yapısında farklılıklar söz konusudur. Özellikle Türk versiyonunda senaryoya; yeni karakterler ve olaylar eklenerek film, farklı bir sonla bitirilmiştir. Her iki filmin konusu, karakterleri ve mekânları aynı çerçeveye oturtulmuştur. Ancak bazı sahneler ve diyaloglarda yerlileştirilmiş söz ve duygular göze çarpmaktadır. Sonuç olarak Güney Kore’den uyarlanan “7. Koğuştaki Mucize” filminin, Türk kültürüne ve değerlerine göre yerlileştirildiğini söylemek mümkündür.
Abstract
Since the first years of its emergence, cinema has been in contact with other branches of art and has developed by being influenced by them. The stories that are the subject of the screen are selected from novels or adaptations from other countries' films. The history of adaptation in Turkey dates back to the pre-Republican era. Many films met with the audience by being re-shot by the producers and directors with the remake method, which is a cinematic adaptation method. In this context, subjects such as adaptation, re-conversion and localization are included in the theory-based parts of the study, thus it is aimed to understand the structural processes of films made by adaptation. In this article; based on the concepts of recycling, adaptation and indigenization. "Miracle in the 7th Ward” movie filmed in Turkey as an adaptation of the Korean movie “Miracle in Cell No. 7”. In the content analysis, the narrative techniques of the films, story development, time and space elements, characters and presentations were compared. In this study, the similarities and differences between the two films are tried to be determined by using the "structural and content analysis" technique. There are differences in the narrative structure of the subject. In the Turkish version, new characters and events were added to the script and the movie ended with a different ending. The subject, characters and places of both films have placed in the same frame. However, in some scenes and dialogues, localized words and emotions are striking. As a result, it is possible to mention that the movie “Miracle in the 7th Ward” adapted from South Korea was localized according to Turkish culture and values.